نوید آزادی

2009-04-20T20:42:00.000-04:00

با توجه به این که هنوز محمود انتری نزاد در حال

سخنرانی است

اما می خواستم از اون انسانهای پاکی که به انتری

ما گوجه زدند تشکر کنم و صمیمانه از طرف ملت

ایران از همه دولت مردانی که به حرفهای این

بیمار روانی گوش نکردند تشکر کنم و برای آنها

که نشستند و گوش کردند شفای عاجل آرزومندم

دین و جهان نسک اول

ما تا كنون از دسته هايي كه با ما بد خواهند سخن رانده ايم .
،از صوفيان ، از هواداران مسیح ، از شيعيان ، از بهاييان ،از مسلمین از هر يكي به گفتگو
پرداخته ايم ولي يك دسته باز مانده كه بايد از آنها نيز سخن رانيم .
اين دسته آن كسانيند كه به هيچ چيزي پابستگي نمي دارند و در هيچ راهي نيستند ، و تنها چيزي كه در زندگي مي
شناسند ، پيروي از هوس ها و سهش هاي خودشانست ، و آنان در حال آنكه بسيار گمراهند و مغزهاي تاريك و انديشه
هاي كوتاه مي دارند ، خود را برتر مي شمارند .
از چندي پيش كه كوشش هاي ما سترسا گرديده و در ميان توده تكان ي پديد آورده ، اينان نيز با ما به كار شكني
برخاسته اند و در اينجا و آنجا به سخناني مي پردازند ، و اينست من مي خواهم از آنان نيز گفتگو كنيم و از همانجا به
سخن آغازيم
. يكي از گفته هاي ايشان كه بارها مي شنويم آنست كه چون با كسي از ما در نشستي فراهم نشستند و
يادي از كوشش هاي ما به ميان آمد ، يكي سر بر مي آورد و چنين مي گويد :
كوشش هاي شما تا آنجا كه خراب مي كنيد بسيار خوبست ولي درست كردنش را به دانش ها وا گزاريد ، امروز »
. « ديگر نمي شود نام دين برد
اينها جمله هاييست كه از زبان همديگر گرفته اند و بد ينسان به ما ارمغان مي گردانند . از همين جمله ها پيداست كه آنان از آميغ ها بسيار دورند و همچون بيشتري از درس خواندگان مغزهايشان پر از جمله هاي پا در هواي شاعرانه مي باشد.آنان كار ما را نفهميده اند و هيچ نمي دانند كه ما چه مي گوييم و چه مي كنيم و به چه مي كوشيم.
تو گويي راستي را سخن از بر انداختن و ويران گردانيدنست كه آنان چنان دستوري مي دهند

تو گويي راستي را خانه هاي كهني در پيش رويست و ما كلنگ و بيل بدست گرفته مي خواهيم آنها را بكوبيم و ويران گردانيم كه آنان استادانه مي فرمايند:بكوبيد و ويران كنيد ولي ساختنش را به ما واگذاريد كه از روي نقشه بسازيم .
در همينجاست كه مي گويم آنان از كار ما آگاه نمي باشند
. در همينجاست كه مي گويم از آميغ ها بسيار دورند .
آنان نمي دانند كاري كه ما مي كنيم بيرون گردانيدن گمراهي ها و ناداني ها از مغزها و جا دادن آميغ ها و داناك ها
در آنهاست و اين دو كار با هم توأمست ، بلكه خود يك كار است
. به اين معني كه آميغ ها را در دل مي گنجانيم تا بتوانيم به دستياري آنها گمراهي ها را بيرون رانيم
آنان نمي دانند مغز آدمي كاسه مسي نيست كه ما بگيريم و با شستن وخاك ماليدن از گمراه ي ها پاك گردانيم و آنگاه
به ديگران دهيم كه چيزهايي در آن بگنجانند . نمي دانند كه ناداني ها و گمراهي ها از مغزها هنگامي بيرون رود كه
آميغها به جاي آنها بيايد ، وگرنه بيرون نخواهد رفت و اگر هم رفت ناداني هاي ديگري جاي آنها را خواهد گرفت .
شما چنين انگاريد كه يك دسته مردم درباره گيتي پندار كهن پدران خود را مي دارند وچنين مي دانند كه زمينيست
پهن و هموار و آسمان هايي به روي آن , يكي بالا ي ديگري ، و چنين انگاريد كه مي خواهيم آنان را از آن
گمراهي و ناداني بيرون آوريم ,
آيا از چه راه توانيم ؟ آ يا با گفتن اينكه آن « اينها راست نيست » يا « نفهميده اند
پندار از مغز هاي آنان بيرون خواهد رفت ؟ . .
بي گمان نخواهد رفت و هوده اي از سخن ما جز سستي باورهاشان نخواهد بود
. اگر هم يكي آن پندار را از دل بيرون كرد ، پندار غلط ديگري از پيش خود به جاي آن خواهد گزاشت .
پس بيرون راندن ناداني ها از مغزها جز با ياد دادن آميغ ها نتواند بود...
پایان نسک اول (برگرفته شده از کتاب دین و جهان اثر استاد کسروی)

عکسی از بزرگداشت استاد رضا فاضلی

2009-04-17T22:50:00.001-04:00

http://www.petitiononline.com/mhsn/petition.html

در گذشت رضا فاضلی

2009-04-13T15:09:00.000-04:00

رضا فاضلی رفت اما راهش ادامه دارد
گامرون :
آنقدر خوب و عزیزی که بهنگام وداع حیفم آید که ترا دست خدا بسپارم
خبر بسیار غم انگیزی رو شنیدم، آقای رضا فاضلی هم از بین ما رفت. کسی که همیشه برنامه هاش رو دوست داشتم، عصبانیتش رو دوست داشتم. وقتی که بر سادگی مردم خشم می گرفت لذت می بردم، بخشی از وجودم رو در این مرد می دیدم. افسوس و صد افسوس که این مرد از بین ما رفت.درگذشت این مرد بزرگ رو به مانی عزیزم که عاشق فاضلی بود و همچنین به خانواده ی محترم آقای فاضلی و تمامی مبارزین راه خرافه زدایی تسلیت می گویم.باعث افتخار منه که آقای فاضلی در چندین نوبت از نوشته های وبلاگ من در برنامه هاشون استفاده کردند، سال ها پیش مطلبی در سالروز مرگ خمینی نوشته بودم که ایشان در برنامه اشان خواندند، این مطلب رو می تونید از این جا دانلود کنید با حجم یک مگ.در ضمن کتاب سفر به آخرت من نیز در سایت رسمی آقای فاضلی قرار دارد که باز هم باعث افتخار من است، نمی خواهم بگویم روحش شاد چون آقای فاضلی عقیده ای به این موضوع نداشتند، فقط میتونم بگم جاش دیگه خیلی خالیه.

حمایت تعبیدیان سیاسی.

2009-03-31T09:59:00.002-04:00

http://www.petitiononline.com/mhsn/petition.html

حمایت از حق پناهندگی یک پناهجو در شهر وان ترکیه
سی سال است که رژیم جمهوری اسلامی به شکنجه و زندان و اعدام ملت ایران مشغول است . اعمال جمهوری اسلامی در این سی سال باعث خروج ملیون ها ایرانی تحت ظلم و ستم شده است . ما در این زمان به وضوح آوارگی ایرانیان در سراسر جهان را شاهد هستیم که با ترک خانه و خانواده در شرایط سخت پناهندگی به سر می برند .
محمد حسین سیاهی نوبندگانی از جمله جوانان گریخته از وطن است که به خاطر فعالیت ها و ارتباطاتش با گروهای سیاسی خارج از کشور مجبور به فرار از ایران به ترکیه شهر وان شد .
محمد حسین سیاهی نوبندگانی در سال 2005 و به خاطر اینکه تحت تعقیب نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی در شیراز قرار داشت مجبور به فرار از ایران شد و از کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل در شهر وان ترکیه درخواست پناهندگی نمود . متاسفانه پس از پنج سال آوارگی و زندگی در شرایط سخت پناهجویی در شهر وان ، پرونده پناهجویی وی بسته اعلام گردید .
در حال حاضر این پناهجو در خطر دیپورت و بازگردانده شدن به ایران می باشد و بدیهی است در این صورت با توجه به فعالیت های وی در ایران و نیز فعالیتهای مبارزاتی وی پس از خروج از ایران ، مورد آزار و اذیت شدید جمهوری اسلامی قرار خواهد گرفت .
با توجه به شرایط بحرانی این پناهجو از تمام هم وطنان و آزادیخواهان و فعالین سیاسی و حقوق بشر خواهشمندیم از حق پناهندگی ایشان حمایت به عمل آورید .
زنده باد آزادی و حقوق بشر – نابود باد استبداد
برای امضاء پتیشن حمایت از محمد حسین سیاهی به آدرس زیر مراجعه فرمایید ؛
http://www.petitiononline.com/mhsn/petition.html
تلفن در شهر وان ترکیه؛ 00905377233412
آدرس ایمیل؛ mohammadhsn20@yahoo.com

کورش احمدی مبارز سیاسی در غربت در گذشت

2009-02-17T17:09:00.003-05:00

کوروش احمدی مبارز سیاسی در غربت در گذشت

کوروش احمدی عزیز درگذشت کوروش احمدی، " مسئولِ دفترِ هماهنگیِ شعبه ترکيهء جنبشِ سياسی- اجتماعیِ پيروانِ نظامِ مشروطه به پادشاهیِ رضا شاهِ دوم " ، پروانهء ديگريست که در شعله شمع دوری از وطن سوخت و در غربت و دور از خاکِ خود، جان باخت و گلزارِ محبت و عشقِ به ميهن را تهی از وجودش و عاشقان را، با چشمانی پر از اشک تنها گذاشت . روانش شاد و یادش گرامی باد کوروش احمدی نازنین دلاور مبارز سرزمین ایران در کشور ترکیه درشهر وان چشم از جهان فروبست . کوروش احمدی عزیز سال ها به جرم آزادیخواهی در زندان رژیم خونخوار جمهوری کثیف اسلامی بود تا بالاخره مجبور به ترک سرزمین مادری شد و فعالیت سیاسی خود را علیه رژیم خونخوار جمهوری کثیف اسلامی در ترکیه آغاز نمود ولی شوربختانه روز دوشنبه 28 بهمن ماه 2567 شاهنشاهی مطابق با 16 فوریه 2009 با مرگ ناگهانی در اوج جوانی چشم از جهان فروبست . این مصیبت را به خانواده کوروش و دوستانش تسلیت میگوید، روانش شاد و نامش زنده باد.

مردم رای خود را درباره جنگ در غزه داده اند

2009-01-28T16:41:00.001-05:00

صدا های مستقلی که در ایران درباره جنگ در غزه بلند شده هشداری است که سران رژیم ناگزیر به شنیدن آن هستند. شعار "فلسطین را رها کن فکری به حال ما کن" اکنون در اعلامیه دفتر تحکیم وحدت و مقاله روزنامه کارگزاران بازتاب خود را می یابد. روزنامه کارگزاران بهای استقلال نظر دلیرانه خود را با توقیف پرداخت و لی دفتر تحکیم وحدت پای موضع مسئولانه و میهن دوستانه خود ایستاده است و دستگاه سرکوبکری رژیم را چالش می کند . مسئولیت آشکار سازمان بنیادگرای اسلامی حماس در مصیبتی که بر مردم غزه تحمیل کرده واقعیتی است که در زیر سانسور و سرکوبگری جمهوری اسلامی نیز ابراز می شود.همدردی با مردم غزه که قربانیان ناگزیر جنگ شده اند ایرانیان آگاه و آزاد از تبلیغات چپ و مذهبی را از شناسائی مسئولان آغاز این درگیری های خونین باز نداشته است. آنها که از گرفتن مواضع یک سویه خودداری می کنند نه کمتر از دیگران بشر دوست هستند و نه بیش از آنها جنگ افروز. حمص و امثال آن برای فلسطینی ها ارمغانی جز کشتار و محرومیت نداشته اند واین حقیقتی است که صدا های روز افزونی در خود دنیای عرب نیز آن را بازتاب می دهند.اکنون در ایران هم گروه های بزرگی پیدا می شوند که نه از سرکوبگری جمهوری اسلامی می ترسند نه باکی از تکفیر سیاسی کسانی دارند که از ریختن اشگ تمساح برای فلسطین خسته نمی شوند، ولی کشتار دویست هزار مسیحی و آنیمیست دارفور و آوارگی دو میلیون تن آنها به دست عرب های مسلمان سودان ذره ای در دل های پاک و نازک آنها اثر نمی کند.
پاينده ايران
زنده باد ملت ايران
حزب مشروطه ايران

اینم از مردم ایران که حامی دلت استعبدادی بودند.

در زمستان استبداد جای مردم خالیست

2009-01-25T21:12:00.000-05:00

به زودی سی سال از آن روزهایی که مردم مدهوش و امیدوار شعار می دادند «در بهار آزادی، جای شهدا خالی» می گذرد. آن بهار خیلی زود به زمستان انجامید و بر شمار آن شهدا هزاران نفر در جنگ و در زندان افزوده گشت. آن مردم بیش از دو برابر گشتند و خسته از فشار سرکوب روزانه سیاسی و اقتصادی هر سال آنقدر عقب رفتند تا از نظر اعتیاد مقام اول را در جهان به خود اختصاص دادند. زمامداران کشور، همان کسانی که در وعده هایشان قرار بود «بهار آزادی» را با دمکراسی و رفاه چنان تحقق بخشند که ایران دست کم سرمشق کشورهای خاورمیانه شود، از یک سو به شدت درگیر حماس و حزب الله و برنامه اتمی و از سوی دیگر سخت مشغول بگیر و ببندهای داخلی هستند. اوضاع بی ثبات منطقه، رجزخوانی های مقامات جمهوری اسلامی و نابسامانی های اقتصادی واجتماعی، ایران را با شتاب به سوی یک تعیین تکلیف نهایی پیش می راند. از نفتدر چنین شرایطی افراد و احزابی که در ساختار سیاسی نظام جمهوری اسلامی نقش دارند و هر یک به درجه ای رکود سیاسی نظام را گاهی دستخوش «هیجان» می سازند، از هیچ ابتذالی در رقابت پروا ندارند. تناقض ها و تضادهای درونی به اندازه ای است که قبیله های خودی را نیز به جان هم انداخته است. دایره وسیعی که پس از انقلاب اسلامی بسیاری از همین افراد و وابستگان آنها را در خود جای داده بود، اگرچه هنوز نیز آنها را در پناه خود حفظ می کند، لیکن خود به دوایر کوچک تری تقسیم شده که هر کدام راهبران، سخنگویان و پشتیبانان خود را در میان افراد متنفذ و ذینفع رژیم دارند. در این میان چیزی که هرگز مشخص نمی شود و از آن سخنی نمی رود این است که هر یک از این گروه ها واقعا از چه چیزی دفاع می کنند و می خواهند چه چیزی را تحقق بخشند؟ کلی گویی های سیاسی و اقتصادی و شعارهایی مانند «اصلاحات» یا «بازگشت به اهداف انقلاب اسلامی» هرگز توسط هیچ کدام از اینها شکافته نشده است. هیچ یک از اینها هرگز نگفته اند مثلا برای اینکه اقتصاد کشور را از وابستگی به درآمد نفت به مسیر دیگری هدایت کنند، چه راه عملی را پیشنهاد می کنند و کدام ابزار را برای پیشبرد این راه عملی در اختیار دارند؟ در همین یک نمونه چهار عنصر بنیادین را می توان تمیز داد که هر سیاستمدار و حزب جدی در یک ساختار جدی نمی تواند آن را به مخاطبان خود توضیح ندهد: یک، تشخیص مشکل؛ یعنی اینکه تشخیص دهد اقتصاد تک محصولی یکی از مشکلات ساختاری ایران است. دو، ابراز اراده برای حل این مشکل؛ یعنی با اعلام این مشکل، قصد و اراده خود را به عنوان یک فرد سیاسی و دولتمرد برای حل و هدایت آن به مسیری که خود درست می پندارد به مخاطبان خویش اعلام می کند. سه، پیشنهاد یک راه عملی؛ یعنی اینکه شعار نمی دهد بلکه بر اساس واقعیات موجود راهی را پیشنهاد می کند که در بنیه سیاست کنونی و اقتصاد فعلی قابل در پیش گرفتن باشد. چهار، بررسی و معرفی ابزار موجود؛ یعنی اینکه بر اساس درک مشکل و راه عملی که نشان می دهد، ابزار در پیش گرفتن آن راه را می سنجد و اعلام می کند.این یعنی یک روند علمی در سیاست که ممکن است برای جمهوری اسلامی لوکس به نظر آید، لیکن در کشورهای دمکرات و جوامع باز هیچ حزبی بدون تکیه بر این روند نمی تواند جایی در پارلمان بیابد و یا در تشکیل دولت سهمی داشته باشد. نه تنها این، بلکه حتی نمی تواند به عنوان یک اپوزیسیون جدی مطرح شود.همین مشکل تک محصولی بودن اقتصاد ایران را در نظر بگیریم. البته وابستگی فلاکت بار اقتصاد ایران به نفت، مشکل چندین دهه است که درآمدهای کلانش گاه بیش از آنکه برکت داشته باشد، زحمت داشته است. ولی در یک ساختار طبیعی و معقول می توان در یک برنامه ریزی بلندمدت روند اقتصاد ایران را به مسیری هدایت کرد که هر سال بیش از پیش وابستگی آن به درآمدهای نفتی کاهش یابد. شرط در پیش گرفتن چنین مسیری اما به کار گرفتن ابزاریست که هیچ کدام را در چهارچوب نظام جمهوری اسلامی به دلیل محدودیت های ایدئولوژیک (غلبه و تحمیل تفکر دینی) و سیاسی (خودکامگی ولایت فقیه)، و هم چنین ساختار قبیله ای و مافیایی نظام نمی توان تأمین و تضمین کرد.امنیت سرمایه و سرمایه دار و سرمایه گذاری داخلی و خارجی که سبب رقابت اقتصادی و گردش پول و گسترش تولید و مصرف می شود در رژیم کنونی نه به دلیل تحریم ها بلکه از یک سو به دلیل فساد و رشوه خواری و عدم امنیت سیاسی واقتصادی ناشی از ساختار نظام، به صفر رسیده است، و از سوی دیگر خود قبایل حاکم چنان چنگ بر منابع اقتصادی کشور انداخته اند که هیچ سرمایه گذاری جدی بدون دخالت و یا زد و بند با آنها ممکن نیست. از همین رو سرمایه و مغز و ابتکار همگی با هم کشور را ترک می گویند. چنین شرایطی بنیه اقتصاد ملی را چنان فرسوده و چنان بر مقدار واردات کشور افزوده که حتی تولیدات داخلی را نیز با ورشکستگی فزاینده روبرو ساخته است. تا اعتیادبرای مشکلاتی که کوچک تر به نظر می آیند نیز ساختار سیاسی و اقتصادی رژیم موجود راه را بر هر گونه گشایشی می بندد. مثلا مشکل اعتیاد را در نظر بگیرید که اخیرا از سوی سازمان ملل اعلام شد ایران نسبت به جمعیت اش بیشترین معتادان جهان را دارد. بررسی دلایل گسترش اعتیاد، بررسی منابع تهیه مواد مخدر و راه مقابله با آنها، و سرانجام ایجاد شبکه های دولتی و خصوصی که بتوانند با همکاری کارشناسان پزشکی، اجتماعی و روانشناسی با زیر پوشش قرار دادن بیماران مبتلا به اعتیاد، درمان آنها را به طور کوتاه- و بلندمدت برنامه ریزی کنند نیز به همان چهار عنصر بالا نیاز دارد. در این مورد نیز همان مشکلات ساختاری چنان راه را بر ابتکارات حتی فردی و خصوصی می بندند که تنها می توان دل را به وجدان درمانگران و پزشکانی خوش کرد که خدمات خود را به طور فردی و بدون پشتیبانی مادی و معنوی از سوی دولت، در اختیار این افراد قرار می دهند. برای مثال نبود یک شبکه قوی بیمه و تأمین اجتماعی که بتواند هزینه درمان این بیماران را بر دوش بگیرد، نخستین مشکلی است که در همان آغاز، راه را بر درمان بسیاری از بیماران اعتیاد می بندد.به این ترتیب درک این موضوع که مشکلات سیاسی و اقتصادی ایران چون کلافی سر درگم چنان در هم تنیده است که هرگز نمی توان گره ای را بدون گشودن گره دیگر باز کرد، نخستین گام برای دریافتن این موضوع است که هر آنچه از سوی سیاستمداران و دولتمردان نظام بی کفایت جمهوری اسلامی سخن سرایی می شود، به ویژه در ایام به اصطلاح انتخابات، جز حرف توخالی و سخن پوچ نیست. فرق هست بین کسی که برای حفظ نظام به میدان می آید و آن کسی که برای حل مشکلات گام به جلو می نهد. فرق هست بین رفسنجانی و کروبی و خاتمی و نوری و میرحسین موسوی و احمدی نژاد و قالیباف و ولایتی و غیره که برای حفظ نظامی که هیچ اصلاحی را درون خود بر نمی تابد به میدان می آیند و آن کسی که ما نمی دانیم از کجا و در کدام شرایط و با چه ابزاری ممکن است از درون درگیری های قبیله ای نظام ظهور کند و از نظارت استصوابی بگذرد و برنامه و ابزارش را ارائه دهد و از سوی مردم هم رأی بیاورد و بعد هم تازه بتواند در این نظام کار کند!این، آن تناقض بزرگ همه کسانی است که در سخن گفتن از «انتخابات» جمهوری اسلامی دهانشان کف می کند، لیکن اندکی به توضیح این تناقض نمی پردازند. در حالی که همه سیاستمداران و دولتمردان جمهوری اسلامی رک و صریح و بدون هرگونه ابهامی بارها در طول سالیان گذشته خواست و هدف خود را از «انتخابات» و شرکت در آن چه به عنوان نامزد و چه به عنوان رأی دهندهاعلام کرده اند. در واقع هر آنچه از سوی زمامداران جمهوری اسلامی به نام برنامه انتخاباتی مطرح می شود، یا دروغ است یا شوخی. چند هفته پیش در همین ستون در مقاله «چرا به ما دروغ گفتید؟» و «از این دروغ به آن دروغ فرج است» خواندید خاتمی با دروغ های سیاسی و احمدی نژاد با دروغ های اقتصادی نامزد «انتخابات» شدند. حال اینها و یا هر کس دیگری در صحنه نزار سیاست جمهوری اسلامی باید بر این دروغها، دروغ دیگری بیفزاید تا شاید بتواند توجه مردم را به سوی خود جلب کند. هم چنین خواندید این دروغ همانا «طرح وحدت ملی» است. حالا بخوانید خود علی اکبر ناطق نوری که این طرح را پیشنهاد کرده است درباره اش چه می گوید:«ببینید من این جمله را روزی به یکی از بزرگان به شوخی گفتم و بعد دیدم که اتفاقا جدی است» (مجله هفتگی اعتماد ملی). خود ناطق نوری نفهمید چه می گوید. ولی دیگران، آن هم با تأخیر هشت ماهه فهمیدند و آن را قاپیدند. حالا ناطق نوری ادعای دیگری می کند و چنین ادامه می دهد: «هشت ماه پیش من این بحث دولت وحدت ملی را مطرح کردم. دو طرف متوجه نشدند چه می گویم. دوزاری آنها نیفتاد. اصلاح طلبان با یک تفسیر آن را کنار گذاشتند، بخشی از اصولگرایان نیز تفسیر دیگری کردند و آن را کنار گذاشتند». تأخیر هشت ماهه نشان می دهد «دوزاری» خود ناطق نوری هم نیفتاده بود وگرنه آن را همان موقع با آب و تاب مطرح می کرد. حالا «دوزاری» همه شان افتاده که «شوخی» را باید جدی نشان داد.ناطق نوری اما در همان گفتگو حرف دیگری می زند که سرشت این همه قیل و قال را به ساده ترین و روشن ترین شکل ممکن به نمایش می گذارد: «من گفتم نیروهای معتدل دو طرف جمع بشوند و یک نفر را برای ریاست جمهوری انتخاب کنند که اولا مقبول رهبری باشد و ثانیا جریان های سیاسی او را تحمل کنند. به عبارت دیگر، یک اصولگرای معتدل رییس جمهوری شود که هم مقام معظم رهبری او را قبول داشته باشد و هم برای جریان های دیگر قابل تحمل باشد». این جملات را باید قاب گرفت و بر سردر مجلس شورای اسلامی و کاخ ریاست جمهوری اسلامی و دادگستری رژیم نصب کرد. نسخه ای از آن را نیز باید برای روزنامه نگاران و به اصطلاح روشنفکران و تحلیل گرانی فرستاد که «شوخی» انتخابات را در جمهوری اسلامی جدی می گیرند. هم چنین ارسال آن برای سفارت خانه های برخی از کشورهای غربی می تواند مفید باشد. حل این مسئله نیز برای ورزش فکری بد نیست: چگونه می توان هنوز ماهها مانده به انتخاباتی که نه به دار است و نه به بار، فردی را برای ریاست جمهوری «انتخاب» کرد که «اولا مقبول رهبری باشد و ثانیا جریان های سیاسی او را تحمل کنند»؟! اینجا معلوم می شود مردم و رأی آنها در «انتخابات» رژیم چه جایگاهی دارند.

2009-01-25T10:14:00.000-05:00

بدل احمدی نژاد در کشور همسایه ؟

رژیم ایدزی

2009-01-25T10:11:00.000-05:00

؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
نظر شما چیست ؟

همکاری اتمی کره شمالی با رژیم آخوندی

2009-01-25T09:54:00.000-05:00

؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

نظر شماچیست؟

طی 24 ساعت گذشته 19 نفر در ایران اعدام شدند

2009-01-21T13:34:00.000-05:00

رژیم جنایت پیشه جمهوری اسلامی طی 24 ساعت گذشته دست کم 19 نفر را در شهرهای اصفهان، یزد و تهران و کرج بدار آویخته است.
روز گذشته دو نفر در اصفهان، شش نفر در یزد و یک نفر نیز در زندان قزل حصار کرج اعدام شدند.
اسامی دو زندانی اعدام شده در اصفهان رضا محمدی 25 ساله و جان محمد محمدی 40 ساله اعلام شده است.
همچنین سحرگاه امروز 10 نفر در زندان مخوف اوین در تهران حلق آویز شدند.
جمهوری اسلامی طی سال گذشته میلادی (2008) نیز دست کم 370 نفر را اعدام کرد که البته این آمار تنها مواردی را شامل می شود که اخبار آن در رسانه های حکومتی درج شده و مسلما شمار واقعی اعدامها بیش از اینها است.
فعالان حقوق بشر می گویند زمان آن فرار رسیده که پرونده سیاه رژیم اسلامی در زمینه نقض حقوق بشر به شورای امنیت سازمان ملل متحد ارجاع شود.

احمدی نژاد: مصر موضع خود را سریعا اعلام کند

2009-01-10T12:04:00.000-05:00

رئیس جمهور از مسئولان دولت مصر خواست تا هر چه سریعتر موضع خود را در قبال جنایات رژیم صهیونیستی در باریکه غزه مشخص کنند.به گزارش خبرنگار مهر، دکتر احمدی نژاد که ظهر امروز در جمع عزاداران حسینی در نهاد ریاست جمهوری سخن می گفت، با بیان این مطلب اظهار داشت: امروز در برخی ازمحافل سیاسی غرب شنیده می شود که دولت مصر درمسئله جنایات غزه شریک است و آنها به دنبال این هستند تا حماس را به عنوان بخشی از مقاومت بشکنند و زیر نفوذ خود بیاورند.وی افزود: به نظربنده رژیم صهیونیستی درشرایط فعلی و با جنایاتی که در غزه انجام می دهد، به دنبال این است تا شریکی برای جنایات خود پیدا کند. پس بنده از همین جا از دولتمردان مصر می خواهم تا هر چه سریعتر مواضع خود را در قبال ملت فلسطین به خصوص ساکنین نوار غزه و جنایات رژیم صهیونیستی اعلام کنند.رئیس شورای عالی امنیت ملی در ادامه سخنان خود گفت: همانطور که می دانید اساس و پایه رژیم صهیونیستی با یک طراحی استکباری و دروغین گذاشته شد. همه این طرح ها بر اساس حساب وکتاب هایی بود تا استکبار جهانی بتواند با استفاده از این رژیم به اهداف خود در منطقه ما و حتی در کل دنیا برسد.وی تصریح کرد: امروز اگر در آمریکای جنوبی کشوری بخواهد با کشور دیگری رابطه داشته باشد، پیش شرط آن همکاری با رژیم صهیونیستی است. این رژیم درست شده است برای ایجاد بحران و کشتار. ذات این رژیم تجاوزگری است. اگر این خوی تجاوزگری از او گرفته شود، دیگر هیچ حرفی برای گفتن ندارد.احمدی نژاد تصریح کرد: همانطور که شما می دانید این رژیم با حمله به لبنان تلاش کرد تا حزب الله لبنان را از پای در آورد. امروز نیز با حمله به غزه به دنبال رسیدن به اهداف خود در این شهر است تا بتواند حماس را از بین ببرد و اگر فردا فرصت کند، به اردن و یا حتی مصر حمله خواهد کرد.رئیس جمهور با بیان اینکه وحشی گری درغزه در تاریخ بی نظیر و بی سابقه است، گفت: کشتار کودکان در ابعاد وسیع، بمباران مکان های مسکونی، کشتار زنان و بستن گذرگاه ها و اجازه ندادن برای رسیدن دارو و مواد غذایی و آب به مردم غزه در این حد وسیع کم سابقه است. آنها چه می خواهند بگویند و چه می خواهند بکنند؟ البته تحلیل های زیادی وجود دارد. برخی ها می گویند که رژیم صهیونیستی با این کار می خواهد لبنان را شکست دهد.رئیس شورای عالی امنیت ملی کشورمان در ادامه سخنانش گفت: همانطور که افسانه شکست ناپذیری رژیم صهیونیستی بر باد رفت امروز باید بگوییم که این رژیم به طور کامل رو به نابودی است آنها فکر می کنند با حمله به ضعیف ترین جبهه مقاومت می توانند چند صباحی بیشتر عمر کنند و از سویی دیگر به اهدافشان برسند. اما بی خبر از آنکه در همین غزه نیز به زمین خوردند. آنان طوری تبلیغ می کنند که با این کار اقتدار کسب می کنند حال باید پرسید که کشتار کودکان و زنان بیگناه اقتدار است.وی با بیان اینکه رژیم صهیونیستی رو به افول و پایان است، خاطر نشان کرد: امروز دیگر کودن ترین دولتمردان جهان فهمیده اند که رژیم صهیونیستی رو به پایان است آنها می خواهند حامیان رژیم صهیونیستی به ویژه آمریکا می خواهد با حمایت هایشان کاری کنند تا در چند روز آینده که رئیس جمهوری آمریکا قدرت را در دست می گیرد ژست های حقوق بشری بگیرند تا به این طریق چهره منفور آمریکا در دنیا عوض و در بین ملت ها محبوب شود.احمدی نژاد در ادامه به هولوکاست غرب اشاره کرد و گفت: امروز غرب از این ناراحت است که ایران به هولوکاست آنان که تنها محور قدسی دنیای غرب محسوب می شود حمله کرده است به طوری که برخی از کارشناسان غربی اعلام کرده اند که جمهوری اسلامی ایران با مطرح کردن هولوکاست به تنها محور مقدس آنها اهانت کرده است و از این طریق توانسته است به اهداف خود دست پیدا کند.رئیس جمهور در ادامه سخنان خود به حمایت های برخی کشورهای غربی و عربی و همچنین سازمان های بین المللی از جنایت رژیم صهیونیستی اشاره کرد و گفت: آنهایی که امروز از صهیونیسم حمایت می کنند فردا چطور می خواهند با ملت فلسطین و دیگر ملت ها زندگی کنند البته این کشورها امروز خودشان نیز مایوس شده اند. ما به آنها که از اسرائیل حمایت می کنند می گوییم این هنر نیست که ازکسی حمایت کنید که کودکان و زنان بی دفاع را می کشد اگررژیم صهیونیستی مرد است باید با مردان حماس بجنگد.وی خطاب به کشورهای غربی گفت: تا کی می خواهید به این شیوه خود ادامه دهید و از این رژیم جعلی حمایت کنید؟ بنده به صراحت اعلام می کنم نام تک تک کسانی که از این رژیم حمایت کرده اند در آینده ای نزدیک اعلام خواهد شد و تک تک آنها قبل از خود رژیم صهیونیستی در نزد افکار عمومی و مجامع بین المللی محاکمه خواهند شد.احمدی نژاد افزود: دیگر آن زمان گذشته است که کشورهای غربی و سازمان های بین المللی بنشینند تا یک رژیم جعلی دست به کشتار و جنایت بزند و سپس آنها بیایند آن را محکوم کنند و یا برعلیه آن قطعنامه صادر کنند. بنده نصیحت می کنم که این کشورها خود را اصلاح کنند و سرشان را زیر برف بیرون بیاورند چرا که کشته شدن هر یک از کودکان فلسطینی به خصوص در غزه به پرونده ای بزرگ برای آنها تبدیل خواهد شد.رئیس جمهور همچنین با اشاره به سکوت شورای امنیت ملی سازمان ملل تاکید کرد: 60 سال پیش این شورا را علم کردند به بهانه حمایت و استقلال ملت ها. البته از همان اول ملت ایران مخالف بود و امروز نیز رهبر معظم انقلاب این را بیان کردند.وی گفت: ما می دانستیم شورای امنیت را دست کرده اند برای تحمیل خواسته هایشان در بین ملت ها تا به این طریق به اهدافشان دست پیدا کنند. امروز 15 روز از حملات رژیم صهیونیستی به نوار غزه می گذرد و آنها قطعنامه ای صادر کردند که سر و ته ندارد و معلوم نیست که در آن به چه چیزی اشاره شده است.احمدی نژاد تصریح کرد: با وجود این شرایط دیگر هیچ ملی در جهان شورای امنیت را قبول ندارد. این نسل استکباری باید هر چه سریعتر عوض شود و اساس شورای امنیت نیز باید بر هم بخورد چرا که همه سازمان ملل شده است شورای امنیت وهمه شورای امنیت شده است آمریکا و همه آمریکا شده است حمایت از رژیم صهیونیستی و استکبار.رئیس جمهور در ادامه سخنان خود گفت: بنده از همین جا اعلام می کنم که محل سازمان ملل و اساس آن باید تغییر کند هر کسی به این سازمان می خواهد برود باید سه ماه قبل از دولت آمریکا درخواست ویزا کند این چه جور سازمانی است که برای رفتن به آن باید این همه معطل شد.رئیس قوه مجریه خاطر نشان کرد: ملت هایی که امروز به صحنه آمده اند و آزادگی را فریاد می زنند باید اینها از جهان بخواهند تا جای سازمان ملل تغییر کند.وی در بخش دیگری ازسخنانش خطاب به ملت ها گفت: این فضایی که درست شده است تا محو ظلم باید حفظ شود. ملت ها بدانند که باید کالاهای رژیم صهیونیستی در سراسر دنیا تحریم شود چرا که خرید هر یک از این کالاها پولش به بمبی تبدیل می شود که بر سر مردم مظلومی همچون غزه ریخته می شود. این حرف خوبی است که کالاها تحریم شوند پس باید دنبال شود.احمدی نژاد همچنین خطاب به دولت های عربی و اسلامی گفت: بنده نمی دانم چرا این دولت ها ساکتند البته برخی ها حرکت هایی کرده اند اما آنهایی که سکوت کرده اند منظورشان از سکوت چیست؟ امروز قدرت و ثروت سیاسی که در دست دارند برای کجا می خواهند استفاده کنند؟ چطور می خواهند به ملت ها حتی ملت خود جواب دهند؟ بنده از شما می خواهم که روابطتان را با این رژیم جعلی قطع کنید و آبرویتان را حفظ کنید.رئیس جمهور تصریح کرد: سازمان کنفرانس اسلامی امروز باید در برابر این موضوع سریعا موضع گیری کند این معنا ندارد که این سازمان در برابر غزه سکوت کند آیا سکوت آنان به این دلیل است که بودجه خودشان را از آنها می گیرند.وی همچنین در ادامه به جلسه گروه 1+5 با برخی از کشورهای دیگر بر علیه جمهوری اسلامی ایران در واشنگتن اشاره کرد و گفت: این کشورها دور هم جمع شده اند تا در مورد ایران تصمیم گیری کنند که بنده پیغام دادم که شما هیچ کاری علیه ایران نمی توانید انجام دهید؛ چرا که به فضل الهی پیروزی های بزرگ برای ملت های آزاده جهان به ویژه ملت ایران که پرچمدار عزت و استقامت و عدالت است در پیش است.

سنگسارها در ایران ادامه دارد؛ حداقل 10 نفر دیگر در خطر سنگسار هستند

2009-01-10T12:00:00.000-05:00

میدان زناناطلاعیه مطبوعاتی کمپین قانون بی سنگسار:در نخستین هفته دی ماه، سه مرد در بهشت رضا، گورستان شهر مذهبی مشهد به جرم زنای محصنه سنگسار شدند. یکی از آنها، به نام محمود، تبعه افغانستان، توانست در حالی که به شدت زخمی شده بود از گودال سنگسار نجات یابد اما دو نفر دیگر که یکی از آنها هوشنگ خداده نام داشت و هویت دیگری هنوز معلوم نیست، براثر ضربات سنگ و جراحات ناشی از آن جان سپردند. پس از سنگسار جعفر کیانی، در خرداد 86 و سنگسار محبوبه، م و عباس، ح در اردیبهشت 85، این جدید ترین مورد گزارش شده اجرای حکم رجم است.قوه قضاییه ایران در سه سال گذشته همواره اعلام کرده که اگرچه مجازات سنگسار از قوانین ایران حذف نشده اما بنا به دستور رییس قوه قضاییه، احکام رجم اجرا نمی شوند؛ با این همه، اجرای حداقل شش سنگسار در سه سال گذشته نشان می دهد تا زمانی که این مجازات در قانون وجود دارد چنین گفته هایی از هیچ ارزش عملی برخوردار نیستند.در حالی که پس از مصاحبه مطبوعانی وکلای زنان محکوم به سنگسار در تیرماه امسال، علیرضا جمشیدی، سخنگوی قوه قضاییه در مرداد ماه اعلام کرد احکام سنگسار چهار زن (لیلا، ق، آذر و زهره کبیری و شمامه (ملک) قربانی) تبدیل به شلاق و حبس شده است، آذر و زهره کبیری هنوز در زندان هستند و قرار است یک بار دیگر دوشنبه این هفته، 23 دی ماه محاکمه شوند. همچنین در حال حاضر حداقل ده نفر دیگر در زندانهای مختلف کشور با خطر قطعی سنگسار مواجه هستند.1. کبری نجار، زندان رجایی شهر کرج2. ایران الف.، زندان سپیدار اهواز3. خیریه و.، زندان سپیدار اهواز4. اشرف کلهری، زندان اوین تهران5. عبدالله فریور، زندان ساری6. گیلان محمدی، زندان مرکزی اصفهان7. غلامعلی اسکندری، زندان مرکزی اصفهان8. افسانه، ر، زندان عادل آباد شیراز9. م. خ، زن، زندان وکیل آباد مشهد10. ؟ ه.، زن، زندان وکیل آباد مشهدهمچنین در لایحه مجازات اسلامی که در حال حاضر در مجلس شورای اسلامی در حال بررسی است، زنای محصنه همچنان جرم و مجازات آن سنگسار است. تنها تفاوتی که این لایحه با قانون فعلی دارد این است که بر اساس آن "هرگاه اجراي حد رجم مفسده داشته باشد، با پيشنهاد دادستان مجري حكم و تأييد رئيس قوه قضاييه در صورتي كه موجب حد با بينه شرعي اثبات شده باشد، رجم تبديل به قتل مي‌شود و در غير اين صورت تبديل به صد ضربه شلاق می شود."تصويب لایحه مجازات اسلامي در مجلس مي تواند به روند رو افرايش اجرای سنگسارها تداوم بخشد؛ زيرا شرطي كه در قانون مجازات اسلامي براي تبديل سنگسار به مجازات هاي ديگر گذاشته است ايجاد "مفسده" و به معني ديگر مخالفت افكار عمومي و عرف اجتماعي با مجازات سنگسار است و در صورتي كه افكار عمومي از وقوع سنگسار مطلع نشود و به آن اعتراضي نكند ، اجراي مجازات سنگسار در مورد محكومين بلامانع خواهد شد.لازم به یادآوری است در مرداد 85، پس از قطعی شدن وقوع سنگسار دو نفر در مشهد و نیز انتشار خبر سنگسار قریب الوقوع اشرف کلهری در زندان اوین، کمپین قانون بی سنگسار با هدف حذف مجازات سنگسار از قوانین آغاز شد. در طول فعالیت این کمپین، عمدتا با همکاری وکلای عضو شبکه وکلای داوطلب، هشت زن و یک مرد به نامهای حاجیه اسماعیلوند، پریسا الف، نجف الف، زهرا رضایی، صغری مولایی، مکرمه ابراهیمی، شمامه (ملک) قربانی، آذر کبیری، زهره کبیری و لیلا، ق از مجازات سنگسار نجات یافتند و اجرای سنگسار یک زن، اشرف کلهری، متوقف شده است."كمپين قانون بي سنگسار"، ضمن ابراز نگرانی شدید از شدت گرفتن مجازات سنگسار و افزايش مجازات هاي اعدام در ماه هاي اخير كه نشانه اي از تسلط سياست هاي بنيادگرايانه در رويه هاي قضايي است، از همه مردم دعوت مي كند كه همچنان اعتراض خود را نسبت به مجازات غير انساني سنگسار ادامه داده و از مسئولان جمهوری اسلامی بخواهند تا به تداوم اين مجازات خاتمه دهند.

اوباما: ایران خطری واقعی برای امنیت آمریکاست

2009-01-10T11:52:00.001-05:00

باراک اوباما، رئیس جمهوری منتخب آمریکا، گفته است که ایران خطری واقعی برای امنیت کشورش است.
آقای اوباما بعد از معرفی رسمی بلندپایه ترین مقام های اطلاعاتی دولتش در واشنگتن اظهار نظر می کرد.
او لئون پانتا، از مقام های ارشد کاخ سفید در دولت بیل کلینتون رئیس جمهوری پیشین آمریکا را به عنوان رئیس آینده سازمان سی آی ای برگزیده است. مجلس سنای آمریکا باید این انتصاب را تایید کند.
باراک اوباما درباره لئون پانتا گفت: "به عنوان رییس سازمان سی آی ای، لئون پانتا مورد اعتماد کامل من خواهد بود و نزد من اعتبار زیادی خواهد داشت. او مدیری کارآمد و حامی منافع سی آی ای خواهد بود."
لئون پانتا سال ها در نهادهای مختلفی در دولت آمریکا حضور داشته و از جمله 16 سال یکی از نمایندگان ایالت کالیفرنیا در کنگره آمریکا بوده است.
با این همه لئون پانتای 70 ساله تجربه اطلاعاتی- امنیتی چندانی ندارد.
وی آزار یا هرگونه شکنجه متهمان به عضویت در گروه های تروریستی را به شدت محکوم کرده است.
جناح لیبرال در واشنگتن از انتصاب او به ریاست سی آی ای استقبال کرده است، اما بسیاری لئون پانتا را فاقد تجربه اطلاعاتی- امنیتی می دانند و او را شایسته ریاست سی آی ای نمی دانند.
در جمع معرفی آقای پانتا به عنوان رئیس آینده سازمان سی آی ای، یکی از خبرنگاران از باراک اوباما پرسید که آیا این انتصاب به معنای نرم شدن موضع آمریکا نسبت به ایران است؟
در پاسخ به این سوال بود که آقای اوباما ایران را خطری واقعی برای کشورش دانست، اما در عین حال اذعان کرد که تیم امنیت ملی او هنوز سیاستش در قبال ایران را تعیین نکرده و هر زمان که این سیاست تعیین شود آن را اعلام خواهد کرد.
باراک اوباما روز جمعه همچنین رئیس آینده اداره امنیت ملی آمریکا را رسما معرفی کرد.
او دریاسالار بازنشسته دنیس بلر فرمانده سابق نیروهای آمریکایی در کل منطقه شرق آسیا را به عنوان رئیس اداره امنیت ملی دولت خود تعیین کرد.
اداره امنیت ملی آمریکا وظیفه هماهنگ کردن فعالیت های 16 سازمان اطلاعاتی آمریکا را برعهده دارد، وظیفه ای که در گذشته سازمان سی آی ای عهده دار آن بود اما چند سال است به اداره امنیت ملی واگذار شده است.
انتصاب دریاسالار بازنشسته دنیس بلر از طرف باراک اوباما به ریاست ادامه امنیت ملی با انتقاد برخی از گروه های طرفدار حقوق بشر روبرو شده.
دنیس بلر متهم است که در جریان استقلال تیمور شرقی از اندونزی در اواخر دهه 1990 با رهبران نظامی اندونزی همکاری های نزدیکی داشته هرچند نظامیان اندونزی به سرکوب مردم در تیمور شرقی و کشتار غیرنظامیان دست زده بودند.
مجلس سنای آمریکا به زودی کار بررسی صلاحیت دنیس بلر و نیز لئون پانتا را به عنوان رئیس سازمان سی آی ای را آغاز خواهد کرد.

اعلامیه حزب مشروطه ایران

2009-01-10T11:41:00.000-05:00

رژیم جمهوری اسلامی تنها حکومتی نیست که حقوق بشر را زیر پا می گذارد و در مقایسه با سودان و مانند هایش بد ترین آنها نیز نیست. ولی رژیمی است که از زیر پا گذاشتن حقوق بشر سربلند است. تنها رژیمی است که رئیس جمهوری اش انتقاد از دولت را به چاقوی ضامن دار حواله می دهد و فرمانده نیرو های انتظامی اش ناراضیان را به شکستن گردن ها شان تهدید می کند. اکنون نوک تیز حمله علاوه بر زنان و دانشجویان و کارگران به مشهور ترین مدافع حقوق بشر در ایران بر می گردد. خانم شیرین عبادی برنده جایزه صلح نوبل با همه خویشتن داری ها و رعایت هائی که در حق رژیم اسلامی کرده هدف بد ترین توهین ها و تهدید ها شده است. بی پروائی مقامات رژیم به جائی رسیده است که با همه حساسیت بین المللی درباره برنده جایزه صلح حقوق بشر به خانه و دفتر او حمله می کنند. آنها می خواهند صدای حقوق بشر را با چاقو کشان خود خفه کنند و هیچ باکی از واکنش دیگران ندارند.منظره سیاسی ایران پیش از انتخابات ریاست جمهوری و روبرو با یک بحران اقتصادی جدی، از هر ابهام عاری می شود. خط ها بطور روشن تری از هم جدا می شوند. بخشی از دستگاه حکومتی به پشتیبانی ولی فقیه تصمیم دارد قدرت را بیش از پیش انحصاری، و دست رقیبان و مخالفان درون و بیرون نظام را بکلی کوتاه کند. در برابر، مبارزان نیز می باید دور از هر توهم و خودفریبی از هدر دادن نیروی خود در بازی میان تهی میان جناح های حکومت بپرهیزند و کل رژیم را هدف بگیرند. افزایش حملات بر ولایت فقیه و زیر پرسش بردن مشروعیت آن نشانه مثبتی است و جبهه اصلی را در پیکار برای دمکراسی و حقوق بشر تعیین می گند.

پاينده ايران
زنده باد ملت ايران
حزب مشروطه ايران

بازهم عید آمد، ولی ما هنوز، لُختیم؟

2009-01-05T11:22:00.000-05:00

مُدعی همیشه در صحنه: سال جدید را برايتان سالى مملو از موفقيت، سلامتى، تندرستی و سربلندى آرزو میکنم !؟ خبرنگار سانسور شده: خانم، آقا، شنیده ای که میگویند، عید آمدُ، ما لختیم، دیشب به بابام گفتیم، بابام دو چشم گریون داشت ...مُدعی همیشه در صحنه: آره شنیده ام ولی در عمل حس نکردم، اگر هم لمس کرده بودم الان سالهاست به بر کت کشورهای اروپایی و آمریکایی، ببخشید، امپریالیستی!، تقریبأ زندگی مُرفهی دارم، منظورم این ِ که میتونم حدالقل حرفم را آزادانه بزنم !خبرنگار سانسور شده: حالا این کشورهای خارجکی را بی خیال! بگو ببینم تبریک یعنی چه !؟مُدعی همیشه در صحنه: ای بابا، چه قدر تو سخت گیری!؟ مگر ما نمی تونیم آنرا شاد باش بگوئیم و آرزوی سلامتی برای هموطنان، ببخشید هم رزمندان و طبقه دهقانان و کارگران بکنیم !؟خبرنگار سانسور شده: اولأ روشن کُن منظورت، کدوم عید ِ ، عیدغدیر خُم ِ ، عید کریسمس ِ عید نوروز ِ ، عید قربون ِ ، عید ِ .... دومأ دهقانان طبقه نیستند.مُدعی همیشه در صحنه: برو جانم، عید ، عید ِ ! جه فرقی داره ؟ تو هم کارو زندگی نداری، هی دنبال نخود سیاه تو این همه لبو میگردی!؟ بعدش هم، بابایت، در کدوم شب عید، چشمانش اشک آلود بود؟ و تو هم لُخت بودی!؟ خبرنگار سانسور شده: تو همین عیدهایی که تو هی تبریک میفرستی ! به اضافه بقیه روزهایی که عید نیستند.مُدعی همیشه در صحنه:برو بابا تو هم با این خُزعبلاتت، مگر میشه همه روزها بابایت چمانش گریه آلود باشد!؟ بعدش هم ، این یک رسم و رسوم است که ما ایرانیان همیشه در صحنه مبارزه طبقاتی بکار میبریم .خبرنگار سانسور شده: بالای خر،ببخشید بالاخره، خیلی فرنگی سیاسی حرف زدی!؟ آره جانم، میشه ، زندگی در زیر یوغ حکومت جمهوری اسلامی در ایران ، همیشه چشم مادران و پدران زحمتکش اشک آلود است. مُدعی همیشه در صحنه: آقا، اصلأ فکر کُن آرزو بر جوانان عیب نیست !؟خبرنگار سانسور شده: اولأ بگو ببینم کی گفته فقط، آرزو بر جوانان عیب نیست !؟ خوب، حالا که فقط " آرزو " است، منهم برای اینکه از قافله عقب نمانم ، ضمن تبریک سال نو ، امیدوارم در کنار خانواده تان ، و اگر تنها باشید، در کنار سایه تان ، و یا احیانأ سایت تون، وبلاگ تون، رادیو تلویزیون تون، و اگر اهل هنر، ادب و نزاکت هستی در کنار قلم و ساز و دُهل و میکروفونت، و اگر کارگر هستید، در کنار طبقه تان با 6 ماه کار ِ بدون حقوق، و اگر دهقان هستید در کنار گاو و گوسفندان ( البته اگر داشتید) و اگر زندانی سیاسی هستی در پُشت میله های زندان، و اگر دانشجو هستی در کنار حکم اخراجیت، و اگر فقط زن باشی! با یا "روسری یا تو سری" و بعضی وقتها هم منتظر حکم سنگسار، و اگر آزادیخواه باشی در انتظار شکنجه و چوبه دار ، و اگر ... هستی ، شاد، پیروز، موفق، سلامت، سربُلند و تنومند، مانند درخت چنار باشید. تا سرنگونی رژیم قرون وسطایی نظام جمهوری اسلامی در ایران، ببخشید، تا تبریک عید بعدی، بدرود ...

ملت شدن روی کاغذ نیست

2009-01-04T10:17:00.000-05:00

اینکه هرگاه یک جمع انسانی احساس ملت بودن کرد ملتی است و می‌باید بنا به اصل تعیین سرنوشت با آن رفتار کرد نمونه کاملی از ساده کردن قضایا و بازیگوشی با سرنوشت افراد و ملت‌هاست. اگر این اصل را بپذیریم هر روز شاهد تشکیل و از هم پاشیدن "ملت"ها خواهیم بود.تلاش ـ در یکی از شماره‌های مجله حقوقی، نشریه مرکز امور حقوقی بین‌المللی معاونت حقوقی و امور مجلس وابسته به ریاست جمهوری در ایران، آمار ارائه شده در یکی از مقاله‌های آن نشان می‌دهد: «از پایان جنگ جهانی دوم تا سال 1997 حدود 125 جنگ صورت گرفته که 80 مورد آن به نحوی مربوط به جنگ‌های قومی ـ مذهبی بوده است.» نویسنده مقاله آنگاه نظر می‌دهد که هدف این تنش‌ها «حق تعیین سرنوشت» بوده است. با نگاه به ابعاد هولناک کشتار، پاکشوئی‌های قومی، جنایات مذهبی در بسیاری از این تنش‌ها که حاصل آن آوارگی، فقر و فلاکت هرچه بیشتر مردمانی است که کمتر سهمی در برافروختن این آتشها دارند، گاه انسان را آرزومند کشیدن دیوارهای عبور ناپذیر برگرد هر قوم و قبیله و پیروان ادیان جداگانه می‌کند تا محصور در میان این دیوارها شاید دست از جنایت کشیده و حداقل هم‌خون‌ها، هم‌قبیله‌ها و هم‌دینهای خود را به فلاکت بیش از این نکشند و یا این که بهتر است ضابطه «حق تعیین سرنوشت» را ـ آن گونه که اروپائی‌ها در مقابله با جنگهای خونین قومی درون یوگسلاوی و تقسیم آن کردند ـ زیر پا گذاشته شود. اساساً معنا و جایگاه این اصل در جهان آشفته و درهم‌ریخته کنونی چیست؟ آیا می‌توان به نام آن همه کار کرد؟ د.ه. ــ رساله پژوهشی که نام بردید جای تردید نمی‌گذارد که حق تعیین سرنوشت ربطی به تجزیه رسمی یا بالفعل کشورها بر خطوط زبانی یا مذهبی ندارد و اساسا ناظر بر پیامدهای پایان استعمار و جنگ است. فرمولی است برای سر و سامان دادن به مناطقی که از شکستن امپراتوری‌های مستعمراتی یا جنگ بدر می‌آیند. پیوند حق تعیین سرنوشت با جنگ و خونریزی و قهر و غلبه تنگ‌تر از آن است که بلندگویان‌ش به روی خود می‌آورند یا اصلا از آن آگاهی دارند. حق تعیین سرنوشت نیز مانند شعارهائی چون "هژمونی طبقه کارگر" اول آسان به زبان می‌آیند ولی "مشکل‌ها خواهد افتاد." در این مرحله، روشنگری درباره واقعیات و دریدن پرده‌های پندار و فریب ــ کاری که نویسنده آن رساله کرده است ــ لازم است تا مشت آنها که جامعه‌شناسی و علوم سیاسی و حقوق بین‌الملل اختراع می‌کنند باز شود. یک کار دیگر هم در همین مرحله لازم است. پیامدهای ترسناک دیوار کشیدن‌ها میان ایرانیان به هر نام و بهانه را می‌باید از هم‌اکنون روشن کرد. آنها که خواب‌های دور و دراز می‌بینند می‌باید بدانند که برچه بیدار خواهند شد. برای ملت ما راهی جز همرائی و تفاهم بر اصول جهانروای universal حقوق بشر نیست. هر زیاده‌خواهی و انحراف، هزار واکنش بیرون از اندازه درپی خواهد داشت. هیچ‌کس انحصار بیرون رفتن از منطق و میانه‌روی و نیکخواهی را ندارد. جامعه‌ای که سی سال فساد و خشونت و نامردمی جمهوری اسلامی را از سر گذرانده مستعد فرو غلتیدن در هر هاویه‌ای است.تلاش ـ ایران نیز مانند بسیاری از کشورهای جهان از گوناگونی‌های قومی، مذهبی و زبانی برخوردار است. ما در کشور خود نیز به دفعات و در دوره‌های مختلف شاهد درگیری‌ها و زدوخوردهای نظامی ـ هرچند در ابعادی بسیار محدودتر و بیشتر در درگیری حکومت مرکزی با احزاب سیاسی مسلح ـ بوده‌ایم. آیا ما هم باید تصویر خود را در آینه جنگهای قومی ـ مذهبی که در این دهه‌ها جاری بوده‌اند ببینیم و نگران شویم؟د.ه. ــ جای همه‌گونه نگرانی از آینده هست ــ نگرانی و نه نومیدی. ایران از نظر تنوع قومی و مذهبی خود توانگر است. ولی این ثروتی که در دوره‌های رونق و ثبات مایه نیرومندی ملی و رنگارنگی زندگی‌های شخصی می‌شود در برهم خوردگی اوضاع، به ویژه درازدستی بیگانگان، به زیان آن هر دو عمل کرده است. همواره عناصری بوده‌اند که خواسته‌اند از آب گل‌آلود ماهی بگیرند. با اینهمه ایران هرگز از درون تجزیه نشده است. شکست نظامی (از عثمانی و روسیه) یا دیپلماتیک (از بریتانیا) در پانصد ساله گذشته سبب شد که بیشتر قلمرو خود را از دست دادیم. اکنون نیز خطر اساسا از بیرون است. تنها بخت همه آنان که حق تعیین سرنوشت را پیش کشیده‌اند و می‌خواهند ایران را به مناطق زبانی تقسیم کنند در ازهم پاشیدن کشور، در جنگ خارجی است تا سپس جنگ داخلی در گیرد. در بلوچستان متاسفانه جمهوری اسلامی این جنگ را آغاز کرده است. تلاش ـ «حق تعیین سرنوشت» برای نیروهای سیاسی ایران مفهومی ناآشنا نیست. چند دهه‌ئی است که این مفهوم توسط چپ‌های مارکسیست ـ لنینیست به فرهنگ واژگان سیاسی ما افزوده شده است. پیش از اینها از این مفهوم جز جدائی بخش‌هائی از خاک ایران و تشکیل دولتهای مستقل از «ملتهای» یا «خلقهای» ساکن ایران برداشت نمی‌‌شد. امروز در میان آنها شکاف بزرگی افتاده است و برخی از چهره‌های سرشناس تجدید نظرهای اساسی در معنای حق تعیین سرنوشت در رابطه با ایران کرده‌‌اند. آنها با تکیه برملت ایران، استقلال کشور و اصل یکپارچگی حاکمیت ملی، از «حق تعیین سرنوشت» به عنوان حق حاکمیت ملت ایران، یک‌بار در مناسبات بین‌المللی و در چهارچوب منشور سازمان ملل و یک بار در مناسبات درونی به معنی پایه دمکراسی دفاع می‌کنند. آیا اصولاً چنین برداشتی از مفهوم «حق تعیین سرنوشت» صحیح است، برداشتی که برای این حق عملاً دو صورت عملی درونی و بیرونی قائل است؟د.ه. ــ دگرگشتی که در بخش‌های بزرگی از چپ ایران در نگاه به ملت و سرزمین ایران پیدا شده است و روی آوردن به میهن دوستی نه تنها به عنوان ارزشی عاطفی بلکه همچنین سودگرایانه، از بهترین روندهای سی ساله گذشته است. دریافتن اینکه در روابط بین‌المللی ایدئالیسم جائی ندارد بیش از اندازه طول کشید ولی ما همه جا بیش از اندازه در زمان درنگ کرده‌ایم. میهن دوستی مانند خانواده دوستی است و در برابر انسان دوستی قرار ندارد، دل انسانی بزرگ‌تر از اینهاست. باراک اوباما در سخنرانی‌اش در برلین خود را یک شهروند سرافراز امریکائی و هم شهروند fellow citizen جهانی معرفی کرد. با جهانگیر شدن فرایافت شهروندی، به معنای انسان دارای حقوق و در نتیجه برابر از این نظر، ما همه شهروندان جهان نیز هستیم. اما حق تعیین سرنوشت کاربرد محدود حقوق بین‌الملل دارد و در مناسبات حکومت کنندگان و حکومت شوندگان تنها به صورت استعاری می‌تواند به کار رود. ایران کشوری جا افتاده است ــ یک دولت ملت کهن که پس از چند سده‌ای فترت باز به آن صورت در پهنه جهانی پدیدار شد. در جامعه جهانی، ما نه با حق تعیین سرنوشت بلکه به استناد حاکمیت ملی (استقلال، و نه حاکمیت مردم که دمکراسی است) حضور داریم و در درون می‌باید نه برای حق تعیین سرنوشت بلکه دمکراسی و حقوق بشر پیکار کنیم. تلاش ـ با این که ضوابط و عرف بین‌المللی استقلال و مرزهای کشورها را محترم می‌شمارد با نگاه به حوادثی که در جهان رخ می‌دهند؛ از جمله سر برآوردن هر روزه دولت ـ ملت‌های جدید یا دخالت قدرت‌ها در امور کشورهای مستقل تا مرحله حمله نظامی و اشغال سرزمینی آنها و بعد گردن نهادن جامعه جهانی به رسمت شناختن دولت‌ ـ ملت‌های جدیدی که پشتوانه‌های قدرتمند خارجی دارند، این پرسش مطرح می‌شود که آیا اساساً اطمینانی برای دوام کشورهائی که دارای گوناگونی قومی، زبانی یا مذهبی هستند، وجود دارد؟ اگر می‌شود با تکیه به زور اسلحه و حمایت جهان بیرون دولت ـ ملت‌های جدید تأسیس کرد، آیا سخن گفتن از عرف و ضوابط بین‌المللی دراحترام به تمامیت ارضی، استقلال و یکپارچگی حاکمیت و... نشانه خوشباوری نیست؟د.ه. ــ چنان مداخلاتی هست ولی نه به این سادگی‌هاست و نه بی فراهم شدن اسباب داخلی در هر کشور عملی است. در گذشته قدرت‌های جهانی بسیار دست گشاده‌تری داشتند و هیچ مرزی را چنانکه بود نگذاشتند. امروز اگر در کشوری پاک‌شوئی و نسل‌کشی قومی یا مذهبی نباشد یا مانند عراق خود را به کام جنگ نابرابر نیندازد دیگران لشگر نخواهند کشید. اما حتی در آن صورت هم مسلم نیست. یوگوسلاوی در اروپا بود و ناتو پس از دودلی‌های فراوان و کشته شدن ده‌ها هزار تن به دلائل قومی و مذهبی ناچار از مداخله شد. ولی در دارفور عرب‌های مسلمان شمال بیش از دویست هزار تن را از نوبیائی‌های مسیحی و آنیمیست جنوب کشته‌اند و عملا هیچ اتفاقی نیفتاده است. احترام به یکپارچگی و یگانگی دولت ملت‌ها نیرومندترین اصل حقوق بین‌الملل مانده است. هیچ اصل دیگری بیش از این با منافع همگانی آنها نمی‌خواند. ما بیش از طرح‌های دیگران می‌باید نگران گمراهانی باشیم که با دامن زدن به تعصبات، نه به کشور، نه به مبارزه ملی، و نه به همزبانان خود خدمتی می‌کنند.تلاش ـ سیر پیدایش کشورهای جدید در دو دهه اخیر را شاید بتوان با آغاز قرن بیستم در اثر فروپاشی امپراتورهای باقی مانده و استقلال کشورهای مستعمره مقایسه کرد. عده‌ئی با نگاه به این روند نتیجه می‌گیرند: پیدایش و وجود یک ملت به اراده و خودآگاهی آن جمع انسانی بستگی دارد که به هر دلیلی و با استناد به هر نوع پیوند درونی، خود را ملت می‌داند. اما وجود این «حس ملی» و ملت دانستن خود، الزاماً به منزله خواست جدائی و تشکیل دولت مستقل نیست. تنها مخالفت دیگران با این حس و خودآگاهی ملی است که در عمل موجب تقویت حس جدائی‌خواهی و تسریع پروسه استقلال می‌گردد. آنها هشدار می‌دهند: خشونت و خونریزی راه همزیستی داوطلبانه بعدی را مسدود می‌کند.هرچند این هشدار بدور از واقعیت نیست، اما آیا چنین تعبیری از ملت درست است؟ آیا هر نوع پیوند درونی در میان اجتماعات انسانی و خودآگاهی نسبت به این پیوند، برای بکارگیری مفهوم ملت برای آن جایز است؟ علاوه بر این آیا جدا کردن مفهوم ملت از دولت درست است؟ د.ه. ــ هشداری که اشاره شد هم به دور از واقعیت و هم بسیار برای همگان خطرناک است. اینکه هر گاه یک جمع انسانی احساس ملت بودن کرد ملتی است و می‌باید بنا به اصل تعیین سرنوشت با آن رفتار کرد نمونه کاملی از ساده کردن قضایا و بازیگوشی با سرنوشت افراد و ملت‌هاست. اگر این اصل را بپذیریم هر روز شاهد تشکیل و از هم پاشیدن "ملت"ها خواهیم بود. می‌گویند با ما مخالفت نکنید تا به فکر جدائی نیفتیم. دیگران هم می‌توانند بگویند که از سخن خود برگردید و گرنه با شما مخالفت خواهیم کرد. به جای این بهانه آوردن‌ها می‌باید بر روی اصولی که همگان جز ما که اختیاردار همه چیز هستیم بر آن موافقت دارند. می‌باید پرسید آیا چیزی هم به نام علوم سیاسی و حقوق بین‌الملل وجود دارد یا هر وقت یک جمع انسانی تصمیم گرفت می‌تواند تعریف ویژه خودش را از مفاهیم جا افتاده سده‌ها و هزاره‌ها داشته باشد؟ اگر همه چیز به اختیار یک جمع انسانی باشد جمع انسانی دیگری هم می تواند تصمیم‌های خودش را بگیرد. از خشونت و خونریزی همه می‌باید بیمناک باشند و جلوگیری کنند. نمی‌باید فراموش کرد که ملت شدن روی کاغذ نیست. روی سرزمین و منابع و دارائی‌هاست و برسر هر سانتیمتر آن سرزمین و منابع و دارائی‌های‌ش کشاکش بالا خواهد گرفت. هنگامی که ماهیت تازه‌ای پا به جهان می‌گذارد همه چیز از نو ــ و در چنین مواردی در جهان سوم ما ــ در خون آغاز می‌شود. در یوگوسلاوی صرب‌ها چنین تصمیمی در باره دیگر عناصر جمعیت گرفتند. در سودان نیز چند سالی همین وضع است. موکول کردن همه چیز به تصمیم "جمع‌های انسانی" بشریت را به جنگل باز خواهد گرداند ــ دیگر مسئله زور خواهد بود. ما این تصمیم را می‌گیریم دیگری تصمیم ضد ما را می‌گیرد هر دو هم حق خواهیم داشت. شما تصور جهانی را بکنید که همه چیز بستگی به احساس جمع‌های انسانی از گونه همین‌هائی که در میان خودمان به فراوانی می‌بینیم داشته باشد!همان‌گونه که فرد در جامعه ناگزیر از دهانه زدن بر هوس‌ها و خواست‌ها، حتی نیازهای خویش است، هر جمع مفروض انسانی نیز ناگزیر است نظامات اجتماعی و بین‌المللی را رعایت کند. ملت تعریف دارد و دلخواسته یک جمع انسانی نیست. پیش از هر چیز یک پدیده تاریخی است و از تاریخ نمی‌توان گریخت. کشورهائی که به زور و خواست دیگران ملت نشده‌اند، و چین و ایران به ویژه با آن تاریخ سنگین، کمتر از بسیاری دیگر این تعبیرات یک سویه را بر می‌تابند. مردمان حق دارند احساس نزدیکی بیشتری با افراد و گروه‌های معینی در بیرون و درون مرزهای یک واحد سیاسی بکنند. زبان و مذهب اشتراکات پر قوتی هستند. ولی هرجا چنین احساسی هست به تغییر مرزها و ساختارهای حقوق بین‌الملل نمی‌انجامد. نظام‌های سیاسی مدرن این توانائی را یافته‌اند که چنین احساس نزدیکی‌هائی را به سامان بیاورند و در این روزگاری که چند فرهنگی و چند هویتی رو به گسترش است ضرورتی به ملت‌سازی نمی‌ماند.. در تحلیل آخر همه‌چیز به این برمی‌گردد که توانائی بسر بردن با یکدیگر را داشته باشیم به این معنی که گاه از پوسته تنگ خود بدر آئیم. تا آن زمان دمکراسی هم برای ما چیزی جز این نیست که هر چه دل‌مان بخواهد خوب و حق دمکراتیک ماست. تلاش ـ عده‌ای بر این نظرند که مفهوم دولت ـ ملت آفریده کشورهای غربی ـ اروپائی ـ و مبتنی بر تاریخ آنهاست و حق تعیین سرنوشت هم که معنای کلاسیک آن هر ملت یک دولت بوده است ناظر بر سرنوشت آنهاست. ملت ایران چون یک ملت تاریخی یا به قول دیگری «فراتاریخی» است، مشمول این ضابطه‌ها و تعریف‌ها نمی‌شود. آیا مفاهیم و تعریف‌های اروپائی دولت ـ ملت که از حوادث تاریخی چون عهدنامه وستفالی، دو جنگ جهانی، عهدنامه ورسای، تشکیل سازمان ملل، منشور این سازمان، حق استقلال کشورهای مستعمره و... عبور کرده و از این رویدادها رنگ گرفته‌ و قوام یافته است، در توضیح موجودیت ما به عنوان یک کشور و یک ملت جامعیت و توان لازم را ندارد؟ آیا این تعریف‌ها شامل حال ما نمی‌شوند؟ ما در این جهانی که نظم آن را نظام‌های سیاسی و فرهنگی برتر تعیین می‌کنند کجا ایستاده‌ایم؟د.ه. ــ مفهوم دولت ملت آفریده کشورهای اروپائی نیست. آنها مانند همه پدیده‌های دیگر آن را تعریف و فرمول‌بندی کرده‌اند و به انتظام در آورده‌اند. پیش از عهدنامه وستفالی هم ملت دولت وجود داشت. فرانسه و سوئد که سر رشته‌داران اصلی آن عهدنامه بودند در همان زمان صدها سال بود (هفت سده در مورد فرانسه) که همه ویژگی‌های ملت دولت را می‌داشتند. چین و ایران که مرزهاشان حتی دیوار کش شده بود و دو هزار سال و بیشتر به همین نام نامیده می‌شدند ملت دولت در تعریف پیشا مدرن آن به شمار می‌آمدند. اینکه آنها تاریخی و فراتاریخی (؟) هستند برعکس بر استواری‌شان می‌افزاید. به چنین ماهیت‌های تاریخی دست نمی‌توان زد. کارهائی که از سده هفدهم در این زمینه صورت گرفته همه در جهت نگهداری استقلال و یکپارچگی و یگانگی دولت ملت‌ها بوده است. ما با تکیه برهمان عهدنامه و پیمان ورسای و منشور و نهادهای سازمان ملل متحد در برابر ابرقدرتی چون شوروی ایستادیم و کشور خود را از اشغال بیگانگان بدر آوردیم. این رویدادها و تحولات به ما ربطی ندارد یعنی چه؟ از مورد ایران شصت و پنج سال پیش چه نمونه بهتری می‌توان آورد؟نظم جهانی زیر تاثیر تمدن‌های برتر هست ولی تعیین شده آنها نیست. نخست به دلیل چند پارگی قدرت و رقابت‌های سخت حتی در میان متحدان که فضای تنفسی حتی برای کشورهای کوچک پیش می‌آورد؛ دوم به علت وجود همان عهدنامه‌ها و منشورها و نهادهائی که گویا به ما مربوط نیست؛ و سوم و از همه مهم‌تر به علت اینکه ملت ایران دو سه هزار سال بدتر از تحریکاتی را که می‌بینیم دوام آورده است و تا همه جا خواهد ایستاد. در این یکی هیچ اشتباهی جایز نیست. بهتر است همه پیاده، و آهسته‌تر همگام شوند. تلاش ـ چطور در شمال ایران آذربایجان یک ملت است، اما این صفت از آذربایجانی‌های ایران دریغ می‌شود؟ چطور کردستان عراق به عنوان یکی از ایالت‌های فدرال عراق به رسمیت شناخته می‌شود و به میزان گسترده‌ئی حکومت فدرال آن استقلال دارد، اما از اعطای همین حق در حد بسیار محدودتری به کردهای ایران خودداری می‌شود؟ بلوچستان ایران چرا نمی‌تواند با همنوعان خود در خاک پاکستان یکی شود؟ چرا مرزهای جغرافیائی که امری قراردادی هستند و در گذشته به قهر شمشیر کشیده شده‌اند و هر آن می‌توان در آنها تجدید نظر کرد ـ بسته به همان قهر این بار با سلاح گرم ـ چرا باید میان «همبود‌های انسانی» جدائی ایجاد کنند؟ این پرسش‌ها از جمله پایه استدلال‌هائی است که در موضوع مورد بحث ارائه می‌شوند. نظر شما چیست؟د.ه. ــ اگر فردا ترکمنستان نام خود را به گرگان تغییر دهد گرگانی‌ها باید ملت ترکمنستان بشوند؟ ما می‌باید منتظر باشیم ببینیم همسایگان ما چه نامی بر خود می‌گذارند؟ می‌گویند زبان دو آذربایجان یکی است. ولی اشتراک در زبان ملت نمی‌سازد. سوئدی‌های فنلاند به این دلیل خود را ملت نمی‌نامند. فرانسویان سویس نیز؛ و از این نمونه‌ها بسیار است. کردستان عراق در شرایطی که امید است هرگز در ایران پیش نیاید یک واحد فدرال در نظام سیاسی لرزانی شده است که فعلا روی سرنیزه امریکائی نشسته است و بر سر منابع و سرزمین با دیگران در کشمکش است. ایران به عراق شباهت ندارد و راه‌حل‌های عراق به کار همان مردم می‌خورد. ما راه‌حل‌های خود را لازم داریم و بی سرنیزه. نمونه‌های متمدن‌تر و دیرپاتری از حقوق فرهنگی و مدنی و عدم تمرکز و حکومت‌های محلی در جهان هست. چرا از آنها نامی نمی‌برند؟بلوچ‌ها در پاکستان نیز در بهشت رفاه و آرامش نیستند ــ هر چند قابل مقایسه با دوزخ جمهوری اسلامی نیست. اما جز بلوچ‌ها دیگرانی نیز در این کشور زندگی می‌کنند و خوش ندارند که یک روز امپراتوری بریتانیا بخش بزرگ‌تر بلوچستان (استان گدروسیای سنگ نبشته داریوش) را به هندوستان بپیوندد و روز دیگر جندالله بقیه‌اش را جدا کند. برای رهائی بلوچان از جمهوری اسلامی دشمن می‌باید ایران را رهائی داد. آنگاه ایران یکپارچه به مراتب از پاکستان وحشتناک، که یکی از پائین‌ترین سطح‌های تمدن را در جهان کنونی دارد و ایران آخوند زده نیز فرسنگ‌ها از آن پیش است، برای زندگی بلوچان جای بهتری خواهد بود. آنگاه فرصتی پیش خواهد آمد که غفلت‌های گذشته جبران، و به این مردمان هوشمند و مستعد و تاباور سهم شایسته‌شان در زندگی ملی داده شود تلاش ـ اجازه دهید موضوع را از بحث بیرونی یعنی مکانی که بحران‌ها هستی ایران را به چالش می‌کشند، به درون و بحرانی که سراسر مناسبات ما را در بر گرفته است منتقل نمائیم. بسیاری به درستی به این نتیجه رسیده‌اند، که بحران امروز ما بحران درجا زدن، ایستائی و عقب‌ماندگی است. برای جلو رفتن باید همه چیز را در درون دگرگون کرد. منظور از همه چیز نه فقط فکر و باور فرهنگ و نظام سیاسی و اجتماعی را، بلکه عده‌ای از این فراتر رفته و این نگاه دگرگون کننده را به مسئله یکپارچگی ملت، حاکمیت، تقسیم‌بندی جغرافیائی نیز دوخته‌اند. آنها تجدید نظر در همه اینها را از الزامات پذیرش افکار مدرن یا به قولی بخشی از مدرنیته می‌دانند. در اینجا به نظر می‌رسد که بحران درونی و افکار روشنفکری ـ سیاسی زیر فشار آن، با چالش‌های بیرونی مماس شده و و در یک نقطه مشترک هر دو همراه هم در اصل هستی ایران را زیر دو «آسیاسنگ» قرار داده‌اند. نقطه کانونی ایستادگی کجاست، تا ایران بتواند بار دیگر از این بحران‌ها و چالش‌ها در عین دگرگونی اما ماندگار بدر آید؟ د.ه. ــ مدرنیته اتفاقا با همان عهدنامه وستفالی ارتباط نزدیک دارد. سده هفدهم را تاریخ‌نویسان عصر جدید نامیده‌اند. با پایان دادن به جنگ‌ها و کشاکش‌های مذهبی، که کشاکش‌های قومی امروز را به یاد می‌آورند، و انتظام در روابط بین‌الملل، کشورها فرصت یافتند که با همه توان به "جهان نوین دلاور"ی که در افق اروپا پدیدار شده بود بنگرند و آن را بسازند. سرورانی که به یاد مدرنیته افتاده‌اند و از برهم زدن ایران آغاز می‌کنند به گفته عوام بار دیگر سرنا را از سر گشادش می‌نوازند. آنها در گذشته نیز دنبال جامعه نوین و انسان طراز نوین بودند و می‌خواستند نخست آنچه را که بود ویران کنند. کمترین انتظار از آنها این است که به اینهمه تجربه‌های هشت دهه گذشته از جمله در خود ایران بنگرند. با جامعه بشری، با کشور، ملت مانند خانه کلنگی نمی‌توان رفتار کرد. مسئله ما مدرنیته است. ولی کدام جامعه‌ای با از هم گسیختگی به مدرنیته رسیده است؟ مدرنیته به زیرساخت‌های فراوان در گستره یک کشور نیاز دارد. می‌باید همه منابع را روی هم ریخت. خود ما در دهه دوم سده بیستم نوسازندگی modernization را که یکی از اسباب مدرنیته است از یکپارچه کردن کشور و قدرت‌بخشی به حکومت مرکزی آغاز کردیم و با همان بودجه‌ای که در سال پیش از حمله متفقین از صد میلیارد ریال نمی‌گذشت از آن همه کارها بر آمدیم زیرا منابع ناچیز آن زمان کشور را می‌توانستیم بسیج کنیم. بعد هم سروران بهتر است مدرن شدن را از جای بسیار نزدیک‌تر و آسان‌ترش بگیرند: خودداری از آویزان شدن به امامزاده‌های سیاسی؛ پذیرفتن مسئولیت شخصی؛ شناخت قدر دیگران اگر چه در جبهه مخالف. رسیدن به چنین درجه‌ای از بلوغ سیاسی برعکس کوشش برای درهم شکستن ایران دل‌ها و اندیشه‌ها را به هم نزدیک‌تر و زمینه را برای همرای شدن بر اصول آماده تر خواهد کرد. آنگاه شاید دیگر نیازی به برداشتن کلنگ نیز نماند.تلاش ـ اما پرسش آخر از شما به عنوان یکی از سرسخت‌ترین مدافعان حفظ تمامیت ارضی، اصل یکپارچگی حاکمیت ملی؛ چرا ما برای استقرار یک نظام دمکراتیک مبتنی بر حقوق بشر، استقرار نظام مبتنی بر حکومت قانون، بیش از همیشه به مرزهای ملی امن و استوار و یکپارچگی اراده ملی در حفظ ایران نیازمندیم؟ د.ه. ــ نظر من از یک تعهد سراسر زندگی بر می‌خیزد که همگان می‌توانند به چنان شدتی احساس نکنند. اما هر چه می‌گذرد به حکمت سخنی که یک اندیشه‌مند بریتانیائی بیش از دو سده پیش گفت متقاعدتر می‌شوم. در تصمیم سیاسی می‌باید دنبال بیشترین خوشبختی برای بیشترین مردم بود. این معنی سیاست است. خوشبختی تعریف مشخصی ندارد ولی در هر اوضاع و احوالی می‌توان آن را باز شناخت. در اوضاع و احوال پریشان ما همین کم است که به عنوان ملیت‌های ایران به جان یکدیگر بیفتیم و آنچه را که از آسیب جمهوری اسلامی مانده است ویران کنیم. مسلم است که راه‌حلی که به فرض موفقیت، گروه‌هائی را دربر گیرد و دیگران را به مخالفت برانگیزد در چنین تعریفی نخواهد گنجید به ویژه اکنون با این دشمنی‌ها که رژیم پیرامون ایران برانگیخته است. آیا نشنیده‌ایم که می‌گویند ایران بی‌بمب اتمی هم بیش از اندازه بزرگ و نیرومند است؟ ما می‌بینیم که تا همین جا خود رهائی از این رژیم نیز با این سخنان از یاد بسیاری رفته است. حتی حقوق بشر را منطقه‌ای و بسته به همزبانی کرده‌اند. راه دمکراسی و حقوق بشر و حکومت قانون و سهیم کردن مردم هرجا در اداره کارهای خودشان از جنگ بر سر ملت و ملیت و دشمنی با "ملت فارس" و نامیدن بخشی از ایران به "فارسستان" و افتخار کردن به چنگیز و آتیلا نمی‌گذرد. تجربه هشتاد ساله خود ما نشان می‌دهد که ترس واقعی یا مبالغه شده از تجزیه ایران، و تلاش‌های گروه‌های همیشه آماده خدمت به بیگانگان چه نقش تعیین کننده‌ای در تقویت گرایش‌های راست افراطی و نهادهای سرکوبگری داشته است. ایران تکه خمیری نیست که به دلخواه آن را بپیچانند و ببرند و به آتش بسپارند. تلاش ـ با سپاس فراوان از شما بابت وقتی که در اختیار ما گذاشتید.

پیام شاهزاده رضا پهلوی درپشتیبانی از اعتراضات دانشجویان در روزهای اخیر

2008-12-26T14:02:00.000-05:00

هم میهنان عزیزم،باردیگر فریاد آزادیخواهی و حق طلبی جوانان آزاده و آگاه ایرانی از سنگر فرهنگ ساز دانشگاه برخاست و بانگ رسای آن خواب سنگین سرکوبگرانِ «مردم ستیز و ایران خوار» را آشفته ساخت. آنچه در دانشگاه ها گذشت، جنبش فرزندانِ «انقلابی» بود که جز خفقان، فقر و ظلم ارمغانی دیگر برای آنها نداشت.فریاد دانشجویان پیامی بود که از درون سینۀ مردم محروم جامعه برخاست و در سنگری قوی بنام دانشگاه نیرو گرفت و در این میان سرود آزادی و آگاهی دوباره خوانده شد و آوای آن از کوی و برزن دانشگاه به دامان شهر و روستای ایران روان گردید.ایران خاستگاه آزادی است و آزادی «این ارمغان ایران به جهانیان» که با خوی ایرانی پیوندی دیرینه دارد، گمگشته ای است که از آن فرهنگ ما است و ناگزیر به همت شما جوانان دوباره به زادگاه خود بازخواهد گشت.دانشجویان عزیز،صدای حق طلبانۀ شما در سراسر جهان طنین انداز شده و نموداری از اراده و عزم راسخ نسلی است که تشنۀ آزادی است. اطمینان داشته باشید که مردم ایران در این راه با شما همگام خواهند بود و راه را برای استقرار یک حکومت دموکراتیک، سکولار و ملی هموار خواهند ساخت.با درود فراوان به همۀ رهروان راه رهایی، من هم بنام یک ایرانی آزادیخواه در همه جا و به ویژه در سنگر دانشگاه با شما جوانان ایرانی که با اندیشه های نوین خود خون جوانی را در فرهنگ کهنسال ایران زمین می دمید، همراه و هم پیمان هستم.

خداوند نگهدار ایران باد

رضا پهلوی

اگر مسیح زنده بود، یا در بند 209 بود یا در صف اعدامی ها

2008-12-26T13:41:00.000-05:00

پایگاه اطلاع رسانی ریاست جمهوری اسلامی
متن کامل پیام تبریک احمدی نژاد بمناسبت کریسمس
بسم الله الرحمن الرحیم
ولادت حضرت عیسی ابن مریم، کلمه خدا و پیامبر رحمت را به پیروان ادیان ابراهیمی به ویژه پیروان حضرت مسیح و مردم انگلستان تبریک عرض می کنم. خداوند متعال همه عالم را برای انسان خلق کرد و انسان را برای خودش. استعداد رسیدن به قله کمال انسانی را در وجود همه انسان ها قرار داد و از همه بشر خواست تا با تلاش و مجاهدت حرکت کند؛ هم در این دنیا زندگی سعادتمند را برپا کند و هم زندگی جاوید و ابدی آخرت را برای خودش بسازد . در این مسیر سخت و طولانی رسیدن از خاک تا خدا، او انسان را تنها نگذاشت؛ برجستگانی از بهترین خلق خود، پیامبران را برای هدایت انسان فرو فرستاد.شعار همه پیامبران دعوت به خداپرستی، عشق و برادری و عدالت در زندگی جامعه بشری است. حضرت عیسی ابن مریم پرچمدار عدالت خواهی، عشق به مردم و مبارزه با ظلم و تبعیض و بی عدالتی است.همه مشکلات بشر در طول تاریخ به دلیل دوری از این پیام پیامبران و تبعیت از شیاطین است. امروز هم که جامعه بشری با مشکلات فراوان و بحران های پی در پی و بسیار پیچیده مواجه است؛ علت و ریشه را باید در جدایی او به خصوص دوری برخی از دولت ها و قدرتمندان از تعالیم پیامبران الهی به خصوص حضرت مسیح دانست.بحران های اجتماعی، خانواده، بحران اخلاقی و سیاسی و اقتصادی که عرصه زندگی را بر بشریت تنگ کرده و فشارهای زیادی را به ملت های گوناگون وارد می کند؛ همه ناشی از فراموش کردن پیامبران و فراموش کردن خدا و قطع ارتباط برخی از حاکمان با آسمان است . امروز اگر حضرت مسیح حاضر بود؛ بدون تردید در کنار ملت ها و در مقابل قدرت های زورگو و بداخلاق و توسعه طلب قرار داشت. امروز اگر حضرت مسیح بود؛ بدون تردید پرچم عدالت و عشق به انسان ها را در برابر جنگ طلبان و اشغالگران و تروریست ها و زورگویان عالم بلند می کرد . بدون تردید اگر حضرت عیسی امروز بود؛ با سیاست های ظالمانه نظامات اقتصادی و سیاسی حاکم بر جهان به مبارزه بر می خواست؛ همانگونه که در زندگی خود این کار را انجام داد. راه حل مشکلات امروز بازگشت به دعوت انبیای الهی است و راه حل بحران ها تبعیت از پیامبران است که فرستاده خدا و برای سعادت بشر هستند . امروز آرام آرام، اراده عمومی ملت ها بر تغییر و تحول اساسی در حال شکل گیری است. مطالبه تغییر و مطالبه تحول و مطالبه بازگشت به اصول انسانی به سرعت به یک مطالبه عمومی ملت ها تبدیل می شود.پاسخ به این مطالبه باید حقیقی و واقعی باشد. مقدمه تحول، تحول در اهداف و نیت ها و جهت گیری ها است. اگر اهداف سلطه طلبانه با بسته بندی جدید و ظاهر زیبا و فریبنده جدید مجددا بخواهد بر ملت ها تحمیل شود؛ بیداری ملت ها در مقابل آنها خواهد ایستاد. خوشبختانه امروز به موازات تشدید بحران ها و تشدید یاس آفرینی ها، یک موجی از امید در حال رشد و نمو است؛ امید به آینده روشن، امید به برپایی عدالت، امید به صلح واقعی و امید به دستیابی به حاکمان صالح وپاک و عاشق مردم و خدمتگزار مردم و این همان وعده الهی است . ما معتقدیم حضرت مسیح به همراه فرزندی از پیامبر گرامی اسلام خواهد آمد و جهان را به نقطه مطلوب یعنی دنیای سرشار از عشق و برادری و عدالت رهنمون خواهد ساخت و ماموریت همه پیروان مسیح و پیروان ادیان ابراهیمی، حرکت در این جهت و زمینه سازی برای تحقق وعده الهی و آن دوران شیرین و دوست داشتنی است.امیدوارم اراده جمعی ملت ها با همگرایی در آینده نه چندان دور به تحقق بپیوندد و با عنایت خداوند متعال آن دوران درخشان بر جامعه بشری حاکم بشود.مجددا میلاد حضرت مسیح را به همگان تبریک می گویم و سالی سرشار از دلخوشی، شادکامی و صلح و برادری را برای جامعه بشری مسالت دارم. موفق و سربلند باشید.

پادشاهی و رهبری

2008-12-26T13:40:00.000-05:00

بحث در باره نقش شاهزاده وارث پادشاهی پهلوی بار دیگر بالا گرفته است، و نه صرفا از سوی بخشی از هواداران پادشاهی. آن هواداران استدلال می کنند که مبارزه بی رهبری نمی شود و برای این "کشتی کژ و مژ" سکانداری لازم است.. مردم در ایران نمی دانند و کسی را می خواهند که به آنها بگوید چه کنند. در بیرون گروه های سیاسی اثر چندانی ندارند. در خود ایران نیز چنان کسی نیست. ده سال پیش خاتمی بود ولی او بی اعتبار شده است پس می باید جای ش را با شاهزاده پر کرد. اینان با همه تکیه خود بر نیاز مردم در ایران به رهبری، در ته دل می دانند که دوری از خاک میهن با خود محدودیت هائی می آورد؛ و تکیه را بر نقش رهبر در بسیج کمک اخلاقی غرب برای پیکار آزادی و حقوق بشر مردم ایران می گذارند. در این استدلال ها مسلما واقعیتی هست. اگر کسی باشد که اکثریتی از او پیروی کنند نیروی بزرگی شکل خواهد گرفت و از جمله بهتر خواهد توانست نظر جهانیان را به مردم ایران و مشکلات و آرزو های شان برگرداند. ولی رهبری با نامزدی برای یک مقام سیاسی تفاوت دارد. این استدلال ها مال زمانی است که رای گیری در میان باشد. مردم به رهبر رای نمی دهند؛ به رهبر روی می آورند. به یک تعبیر رهبر ظاهر می شود؛ به نقطه ای می رسد که مردمان احساس می کنند کار شان بی حضور الهام بخش و فرهمند او نمی گذرد. یک گونه دیگر رهبری نیز هست ــ رهبری بر پایه همرائی consensus گروه یا شخصیتی با نیرو های سیاسی دیگر در یک داد و ستد سیاسی. در بحث های کنونی به نظر می رسد که این گونه رهبری بیشتر در نظر است. زیرا از رهبری فرهمند charismatic دست کم هنوز سخن نمی توان گفت. اما یک نگاه به منظره سیاسی ایران دشواری ها را نشان می دهد. چنانکه در فرصت های دیگر اشاره شده است نیرو های سیاسی مخالف حکومت انقلابی در ایران را با هیچ انقلاب دیگری نمی توان مقایسه کرد. در انقلاب های دیگر شکست خوردگان بودند که با پیروز مندان به مبارزه می پرداختند. در انقلاب اسلامی نه تنها شکست خوردگان، بقایای رژیم کهن، بلکه بیش از آنها پیروزمندان انقلاب به تندی به صف مخالفان پیوستند. در انقلاب های دیگر نیز چنان پیروزمندانی بودند که نبرد قدرت را باختند ولی رژیم انقلابی، اگر ماند، توانست آنها را به عنوان نیروی سیاسی نابود کند. در انقلاب اسلامی آن عناصر به اندازه ای پر شمار و گوناگون بودند که خوشبختانه با همه دد منشی حکومت انقلابی و کشتار های هولناک، تقریبا دست نخورده ماندند. طیف مخالفان رژیم در بیرون ایران بیشتر انقلابیان پیشینی هستند که گاه نمی دانند بیشتر می خواهند با رژیم پادشاهی بجنگند یا جمهوری اسلامی. از درون ایران هیچ کس آگاهی درستی ندارد. این اندازه هست که هیچ جنبشی را نمی توان نشان داد که ادعا های کسان را تایید کند. اینکه پادشاهی هنوز به عنوان یک نیروی سیاسی هست، واقعیتی است که نشانه ای بیش از شدت مخالفتی که بسیاری از مخالفان جدی جمهوری اسلامی با آن می ورزند لازم ندارد. در سه دهه گذشته از همه کوشش ها بیش از این بر نیامده ایم که بخش کوچکی از این دشمنی ها و ناسازگاری ها را تخفیف دهیم. بیست و پنج سال روشنگری در اینکه شکل حکومت پادشاهی یا جمهوری اهمیتی ندارد و تکیه را بر نظام سیاسی دمکراتیک می باید گذاشت تازه دارد به نتیجه ای می رسد. اندک اندک گروه هائی را می توان یافت که جمهوریخواهی را با دمکراسی مترادف نمی گیرند و می پذیرند که پادشاهی نیز می تواند در یک دمکراسی لیبرال باشد. ولی آنان نیز به آینده پادشاهی لیبرال دمکرات در ایران بدگمان هستند و می ترسند هواداران پادشاهی به تندی تسلیم غرائز استبدادی خود شوند و دمکراسی را قربانی شاهپرستی کنند. می باید انصاف داد که رفتار سلطنت طلبان، حتی مشروطه خواهانی که در تعهد شان به دمکراسی و حقوق بشر تردید نمی توان داشت هیچ کمکی به برطرف کردن این بدگمانی نمی کند. واکنش خشمگین و گاه کینه توزانه آنها به هر انتقاد؛ و شیفتگی و از خود بیخودی که در موقعیت هائی از آنان دیده می شود ویژگی های یک طبقه سیاسی مسئول نیست. همانند های آنان در گرایش های دیگر نیز به همچنین.ما ناگزیریم این واقعیت را بپذیریم که بیشتر فعالان سیاسی در بیرون، و بخش نامعلومی از مخالفان رژیم در درون ــ به ویژه کسانی که سی سال پیش در دشمنی با پادشاهی زندگانی های خود را نیز به آتش کشیدند ــ از دسترس هواداران رهبری شاهزاده بیرون اند و نمی خواهند وارد ترتیباتی شوند که دورادور هم به سود امر پادشاهی باشد. علت همان واقعیت پادشاهی به عنوان نیروی سیاسی است که انقلابیان پیشین را می رماند.. اصرار هواداران پادشاهی و خود شاهزاده به اینکه امروز موضوع پادشاهی در میان نیست ــ که حقیقتا هم نیست و به رای آینده مردم بستگی دارد ــ ممکن است اعتماد کسانی را جلب کند ولی بی میلی ها را چاره نخواهد کرد ــ چرا بازگشت پادشاهی را برای مردم پذیرفتنی تر سازند؟ هواداران پادشاهی این ملاحظات را می دانند و به این نتیجه رسیده اند که نمی باید وقت خود را صرف مخالفان رژیم پیشین کنند. این نظر البته درست نیست؛ و کوشش های ما برای دگرگون کردن فرهنگ سیاسی ایران، و بدر آمدن از فضای دشمنی و کشاکش، بی هیچ توهمی درباره همکاری، می باید دنبال شود. اما نسل تازه ایرانیان پس از سی سال، دور از آن عوالم سیر می کنند و منطقا می باید پذیرفت که نگاه شان به خود شان دوخته است. در این تصویر نا مساعد یک عامل تازه پیدا شده است که می تواند به طرح کلی شاهزاده کمک کند. پاره ای از مهم ترین سازمان های قومی در "کنگره ملیت ها" در کنار استراتژی چپ خود، از یک سالی پیش به استراتژی راست روی آورده اند. این سازمان ها آماده اند دشمنی سنتی خود را با پادشاهی در برابر شناخته شدن فدرالیسم، دست کم به عنوان یک گزینه، به فراموشی بسپارند و به اقداماتی که در سویه رهبری و شورای رهبری در جریان است روی خوشی دهند. اما بیش از آن بستگی به گردن نهادن به خواست "ملیت های ایران" برای اداره مناطق خود مختار تا حد حق تعیین سرنوشت خواهد داشت. البته آنها امتیازات را یک جا نمی خواهند و آماده اند ارفاق کنند ولی پایان راه آشکار است. همچنانکه در گفتار پیشینی نشان داده شد هر رهبری که برگرد چنین سازش هائی شکل گیرد هم گفتمان ملیت های ایران فدرال را در میان سلطنت طلبان چه فرمان یزدان چه فرمان شاه جا خواهد انداخت، و هم مشکل پادشاهی خیل انبوه مخالفان را پیش از اینکه به رای گیری برسد برای آنان حل خواهد کرد. آنچه می ماند افرادی از این سو و آن سو، چند تنی از انقلابیان پیشین، ولی اساسا از میان هواداران پادشاهی، هستند که اشتیاق فراوان برای رهبری و شورای رهبری نشان می دهند و در اینجاست که گرفتاری دیگر رخ می نماید: در برابر هر هموند خوشحال شورای رهبری صد ناراضی و مخالف تراشیده خواهد شد. اگر شاهپرستان در سی سال گذشته از سازمان دهی خود بر نیامدند یکی از اینجا بوده است که زیر بار پایگان (سلسله مراتب) نمی روند و ارتباط مستقیم با مرکز قدرت را می خواهند. حق هم با آنهاست. اگر بنا بر رهبری و فرمانبری است بیش از یک رهبر نمی توان داشت. از این گذشته مشکل سازمان دهی هواداران و ارتباط با اجزای پراکنده پیش می آید ــ آن هم در بسیار موارد از چند هزار کیلو متری. یک گروه آخری هم هست ــ سخنگویان و نویسندگانی که شاهزاده را به رهبری نیز می پذیرند ولی برای برطرف کردن تناقض پادشاه-رهبر شرط می گذارند که هر کمترین نشانه ارتباط با پادشاهی را از خود و پیرامون خود بزداید، تا بتواند مخالفان پادشاهی را نیز در برگیرد. اما خود در تناقضی دیگر افتاده اند که می باید بدان پرداخت.

عقب نشینی دولت احمدی نژاد در مقابل اعتراض کارگران

2008-12-22T13:08:00.000-05:00

عقب نشینی دولت احمدی نژاد در مقابل مبارزات کارگران کیان تایر-البرزخبرهای رسیده از کارگران کارخانه کیان تایر – البرز حاکیست که تحت فشار پیگیرانه اعتراضات کارگران این کارخانه، دولت احمدی نژاد وادار به عقب نشینی شد.این گزارشات حاکیست که در روز جمعه، 29 آبان ماه، کارگران این کارخانه توانستند مبالغی برابر با دو ماه از هفت ماه حقوق معوقه خود را از حسابی که بدین منظور باز شده بود، مجموع مبلغ ده میلیون ریال، برداشت کنند. اما تاریخ و چگونگی پرداخت باقیمانده ی طلب کارگران هنوز نامعلوم است.همچنین در روز شنبه 30 آذر ماه نیز هیئتی که خود را نمایندگان "سازمان حمایت از صنایع" معرفی می کردند به کارخانه مراجعه کرده و با بیان اینکه برای کمک به راه اندازی تولید این کارخانه منصوب گشته اند، در دفاتر مدیریت مستقر گشته اند. این هیئت بلافاصله پس از استقرار با نمایندگان کارگران و سرپرست های بخش های مختلف تولیدی این کارخانه وارد جلسه شده و امید می رود که نتیجه این جلسات راه اندازی مجد خطوط تولید این کارخانه باشد.کمیته پیگیری ایجاد تشکل های آزاد کارگری ضمن تبریک به موفقیت نسبی مبارزات کارگران کارخانه کیان تایر – البرز خاطر نشان می سازد که بسیاری از مطالبات کارگران این کارخانه همچنان باقی مانده و کارگران باید خاطر داشته باشند که عقب نشینی کنونی دولت احمدی نژاد نتیجه حاصله از مبارزات متحد و پیگیرانه ی ایشان بوده است و کارگران می بایست همچنان روحیه یکپارچگی، وحدت و مبارزه ی خود را برای دست یافتن به پیروزی های بیشتر حفظ کنند.کمیته پیگیری ایجاد تشکل های آزاد کارگریاول دیماه 1387

فدرالیسم؟ گول میزنید یا تعارف میکنید؟

2008-12-22T13:06:00.000-05:00

سیاست کم خردانه، سیاست نا آگاهانه و سیاست با افق نگاهی کوتاه چیزی از سیاست بی پدر و مادرانه کمتر ندارد زیزا نتیجتآ جملگی به افتضاح می فرجامند.چند سالیست که شوخی فدرالیسم و واژهً ملیتهای ایران به جای اقوام ایرانی از سوی برخی از گروههای قومی اپوزیسیون مطرح شده و رفته رفته اینروزها به بحث گذارده میشود تا شاید به جدیت بپیوندد. جالب اینجاست که اگر چه این قبیل واژه ها به گوش برخی از مخاطبین جذاب و تحرک آور میباشند ، در اصل برای مطرح کنندگان و سیاستمداران آن اقوام جاه طلبی بیش نیست و برای اینکه مردم ایران کم خردانه، ناآگاهانه و بدون دورنگری به دام یک افتضاح تاریخی دیگری نیافتند میبایست تعارف را کنار گذاشته و نگاهی عمیقتر بر لایه های گوناگون جوامع قومی کشور بیافکنیم و بسنجیم که سوا بر موقعیت جغرافیایی کشورو نیز فرصت طلبیهای تجزیه طلبان که دائماً کشور ما را تهدید میکند آیا چنین جوامعی(اقوام) که هنوز غرق در مشکلات فرهنگی ، اجتماعی ، مذهبی و سنتی هستند اصولا آمادگی چنین گزینه ای را دارند؟ و یا اینکه سیاستمداران هنوز زیربنای خانه را نریخته میخواهند بر بام خانه قدم بنهند؟ اینک باید دید آنان که از یک حکومت فدرال برای فردای ایران دم میزنند اصولا چه نیتی در سر دارند؟ آیا هدف جاه طلبی های شخصی است؟ (سیاست بی پدر و مادر) ، آیا ساده اندیشی است؟ (کم خردانه) ، آیا از اطلاعات نارس است؟ (نا آگاهانه) ، و یا اینکه انقدر درگیر توجه به یک قدمی خود هستند که توانائی دورنگری را ندارند. هر چند که در واقع فرقی هم نمیکند که در کدامین دسته جای دارند زیرا که مهم نتیجهً نهائی است که در تمامی این موارد جز ویرانی و افتضاح چیزی ندارد.فدرالیسم؟ گول میزنید یا تعارف میکنید؟ باید قبول کرد که نه کشور ما آنقدر توسعه یافته است که قدرت اجرای فدرالیسم را بدون اینکه ایران را به ایرانستان مبدل کند داشته باشد و نه عرف مردم در جوامع قومی کشور ما هنوز به آن درجه آگاهی و دانش سیاسی، اجتماعی رسیده اند که عقل خود را تسلیم فرهنگ خان سالاری و پیشوایان قومی، مذهبی خود نکنند.ما مشگلی با عدم تمرکز قدرت در حکومت آیندهً ایران نداریم اما یکپارچگی ایران را به هیچ قیمتی نمی فروشیم و هیچ قوم ایرانی را به نام ملیت ایرانی نمی شناسیم.در جوامعی که هنوز هر گونه حق شکنی فردی با مداد مذهب و سنت و فرهنگ رنگین میشود ،و خان سالاری، پدر سالاری، برادر سالاری، شوهر سالاری سنت و تربیت و غیرت خانواده هاست ، زن هنوز نمی داند حقوق انسانی اش چیست چه برسد به اینکه برای بدست آوردنش حق تلاش داشته باشد ، و همین سالارها خود مرکز قدرت خانواده ها و اجتماع خود هستند، چه نوع حکومت فدرال سالمی را میشود پیاده کرد؟پس می بایست نخست جامعه را از بن آگاه و آماده نمود و به دست کم دو- سه نسل این رخصت را داد که ایرانی آزاد و لیبر ال را تجربه کنند و در نهایت این بحث را به نسلهای پخته شدهً آیندگان سپرد.کافیست سیاستمداران به اصطلاح هوا خواه عدم تمرکز قدرت به قدرت خود در خانوادهً خودشان نگاهی بیاندازند و ببینند که آیا همسران و فرزندان خودشان اختیار حق طلبی دارند؟ هنوز برخی از همین آقایان که اکنون در اروپا هم زندگی میکنند و بخش تحصیلکرده و روشنفکر را هم تشکیل میدهند به گفتهً خود (رسم ندارند) همسرشان، زن خانه بر سر میز شامی که برای میهمانان شوهرش چیده است بنشیند. حالا اگر شوهر هم اجازه بدهد دیگر آن زن اعتماد به نفس همنشینی و همزبانی با میهمانان را ندارد. حالا با چنین جامعهً سنتگرائی آیا از آن زن دنباله رو میشود انتظار نمایندگی دولت فدرال را داشت یا از آن مرد قدرت طلب؟آیا منطقی تر این نیست که پله را یکی یکی بالا برویم و پیش از اینکه این واژه های دلفریب را در افکار مردم بکاریم به آموختن حقوق فردی، انسانی، شهروندی بپردازیم و با این سنتهای کاذب و واپسمانده مبارزه کنیم؟مشگل ما ایرانی ها این است که غربی می اندیشیم اما میخواهیم حتمآ شرقی زندگی کنیم. می خواهیم کشوری آزاد و دمکرات و لیبرال داشته باشیم اما به خود میبالیم که زنجیرهای استبدادی و دست وپا گیر رسم و رسوم و سنتهای اشتباه فرهنگی و مذهبی را همچنان به نسل بعدی آویزان میکنیم. پس بهتر است دست از این شوخیهای جدی نمای سیاسی برداشته و در عوض سیاستی سالم بر پایه های بیانیهً بین المللی حقوق بشر بنا کرده و برای توانمند کردن فرد فرد همهً شهروندان ایرانی کوشا باشیم.

پاینده ایران و ایرانی

رفسنجانی: وارد کردن اعراب به پرونده هسته ای توطئه است

2008-12-21T08:59:00.001-05:00

اکبر هاشمی رفسنجانی، رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام، وارد کردن اعراب به پرونده هسته ای ایران را توطئه جدید غربی ها دانست.
آقای رفسنجانی امروز در حاشیه نشست "پژوهش در دفاع مقدس" به خبرنگاران گفت: "غربی ها قصد دارند تا از این طریق، از وضعیت موجود در منطقه سوء استفاده کنند."
اشاره رئیس جمهوری پیشین ایران به دیدار وزرای خارجه کشورهای پنج بعلاوه یک با نمایندگان کشورهای عربی در باره برنامه هسته ای جمهوری اسلامی است.
وزرای خارجه و نمایندگان گروه ۱+۵ که شامل پنج عضو دایمی شورای امنیت و آلمان است، اواسط دسامبر امسال در نیویورک با نمایندگان شورای همکاری خلیج فارس، عراق و اردن و مصر ملاقات کردند. در این دیدار تمامی کشورهای حاشیه خلیج فارس شرکت نداشتند و به نوشته روزنامه واشنگتن تایمز، بحرین و قطر، دعوت به عمل آمده را رد کرده و نماینده ای به این نشست اعزام نکردند.
آمریکا می گوید برنامه هسته ای ایران تهدیدی برای جهان به شمار می رود و از این رو خواهان همکاری این کشور ها برای منزوی کردن ایران است. ایران طی سال های اخیر با کشورهای حاشیه خلیج فارس روابط نزدیک سیاسی و اقتصادی برقرار کرده و تلاش کرده تا نگرانی های آنها را در مورد مقاصد هسته ای خود برطرف کند، اگرچه برخی کشورهای عربی از افزایش نقش ایران در منطقه نگران هستند.
دیدار نمایندگان کشورهای عربی با گروه پنج بعلاوه یک از سوی آیت الله خامنه ای، رهبر ایران نیز مورد انتقاد قرار گرفته است. آقای خامنه ای در باره این دیدار گفته است: "این حداکثر کاری است که دشمن می تواند بکند."
رهبر جمهوری اسلامی برگزاری این جلسه را "تلاش بیگانگان برای وادار کردن سران برخی دولتهای عربی به مقابله با حقوق هسته ای و دیگر خواستهای ملت ایران" توصیف کرده است.
آمریکا به همراه اسرائیل، ایران را متهم می کنند که در تلاش برای دستیابی به سلاح هسته ای است، امری که همواره از سوی ایران رد شده است.ایران دستیابی به انرژی هسته ای را از حقوق خود می داند و می گوید برنامه هسته ای این کشور تنها مقاصد صلح آمیز دارد.
شورای امنیت سازمان ملل تا کنون چند قطعنامه علیه ایران به تصویب رسانده که در این قطعنامه ها خواهان تعلیق فعالیت های غنی سازی اورانیوم شده اما ایران این درخواست ها را رد کرده است.

گزارش نشست 46 دفتر پژوهش

2008-12-14T13:20:00.000-05:00

به دلیل سنگینی دستور نشست، بررسی کنگره هفتم حزب، بخش خبر و رسانه ها انجام نگرفت.عموم حاضران از نتیجه کنگره و اصلاحاتی که در منشور و اساسنامه انجام گرفت اظهار خشنودی کردند ولی مهم ترین دستاورد کنگره را روحیه همکاری و توافق در عین شدید ترین برخورد های نظری در کنگره دانستند.. در کنگره هفتم بر سر افزودن عبارت دمکراسی لیبرال یا لیبرال دمکرات بر مقدمه منشور پر حرارت ترین بحث ها درگرفت به طوری که در 14 سال تاریخچه حزب سابقه نداشت. با اینهمه سرانجام به اتفاق آراء تعهد حزب به دمکراسی لیبرال تصویب شد و در پایان کنگره اثری ازآن برخورد ها نمانده بود.اما چنانکه از سوی یکی از هموندان اشاره شد اصلا نیازی به آن همه صرف وقت و انرژی نمی بود. زیرا در قطعنامه رفراندم و نظام سیاسی پس از جمهوری اسلامی که در کنگره پنجم صادر شد صریحا عبارت دمکراسی لیبرال به عنوان نظام حکومتی مورد نظر حزب آمده است و در قطعنامه کنگره ششم یک بار دیگر این پایبندی تاکید شده است. شدت بحث ها در کنار ویژگی های دیگر گفتار پاره ای هموندان نشان داد که هنوز میان غریزه حزب و تفکر آن شکافی هست که می باید پر شود. تاکید بر دمکراسی لیبرال یکی از مهم ترین اقداماتی است که در این جهت انجام گرفته است. حزب ما مشروطه خواه است ولی مشروطه را در قالب ایدئولوژی دموکراسی لیبرال می شناسد و می شناساند. از این پس کسانی که به درستی می پرسند ما چگونه مشروطه خواهانی هستیم پاسخ روشن تری خواهند داشت. با توجه به برداشت محدودی که بسیاری کسان از مشروطه به عنوان شکل پادشاهی حکومت دارند و سر و صدائی که مشروطه خواهان اسلامی راه انداخته اند و مقصودشان مشروط کردن ولایت فقیه است صفت دمکراسی لیبرال هر سوء تفاهمی را در پیرامون حزب از میان خواهد برد.در همین زمینه در بررسی گفتگوی گروهی از مسولان حزبی با برخی اعضای کنگره امریکا در حاشیه کنگره اظهار نظر شد که دیگران چندان با نظرات ما آشنا نیستند و می باید بر ویژگی های دمکراتیک و لیبرال حزب به معنی پایبندی به اعلامیه جهانی حقوق بشر بیشتر تکیه کنیم.بخش عمده گفتگو ها بر اظهارات شاهزاده در کنگره تمرکز یافت. هم ارز قرار دادن فدرالیسم با موضوعاتی که در آینده می باید به رای آزاد مردم گذاشته شود امتیاز غیر لازمی به سازمان های قومی است که می کوشند نه تنها فدرالیسم را برای ایرانیان پذیرفتنی سازند بلکه آن را با عدم تمرکز و اساسا با خود دمکراسی یکی بشمرند.. ار نظر حزب فدرالیسم لزوما ربطی به دمکراسی ندارد و یکی از اشکال عدم تمرکز است که برای کشوری مانند ایران خطرناک است و از این گذشته اسباب آن فراهم نیست. زیرا فدرالیسم در جاهائی است که ماهیت های سیاسی و جغرافیائی مجزا به میل خود یا به دست قدرت های خارجی در یک دولت فدرال یکی می شوند و هر کدام بخشی از حاکمیت خود را به آن دولت فدرال وا می گذارند.. ما در ایران از کدام ماهیت های مجزا صحبت می کنیم که قرار است بخشی از حاکمیت خود را به دولت فدرال واگذار کنند؟ راه حل فدرال برای ایران به معنی تقسیم کشور به مناطق زبانی مجزا و تشکیل واحد سیاسی و جغرافیائی تازه ای به نام دولت فدرال ایران است. چنان ترتیباتی بی پاکشوئی قومی و جنگ داخلی و مداخلات خارجی امکان نخواهد داشت. مشروطه خواخی و پادشاهی مشروطه از آغاز با حفظ یکپارچگی و یگانگی ملی ایران، با دفاع از کشور ایران برای ملت ایران یکی شناخته شده است و هر انحرافی از این اصل برای ایران و برای مشروطه خواهی خطرناک خواهد بود. هر فرد ایرانی به عنوان انسانی که به خودی خودش و نه به دلیل زبان یا مذهبش می تواند امور روستا و شهر و استان خود را اداره کند و به هر زبانی بخواند و بگوید و بنویسد و انتشار دهد و دارای هر اعتقاد مذهبی باشد و با هر ایرانی دیگر از نظر حقوق برابر باشد. هیچ لازم نیست ما برای تمرکز زدائی و دادن حقوق مدنی و فرهنگی به "افراد وابسته به اقوام" که در میثاق های پیوست اعلامیه جهانی حقوق بشر آمده است کشور خود را پاره پاره کنیم و ایرانیان را به دست بیگانگان به جان یکدیگر بیندازیم.با همه آرزوئی که برای هم اندیش شدن ایرانیان داریم واقعیات سیاسی به گونه ای است که می باید نخست بتوانیم مفهوم دگراندیشی را دریابیم به این معنی که بدون قربانی کردن اصول خود حق و احترام دیگرانی را که با ما هم اندیش نیستند و متاسفانه بسیار فراوان اند رعایت کنیم. دگر اندیشی به این معنی بسیار بر هم اندیشی به معنی دادن امتیاز به "هویت طلبان" به هزینه یکپارچگی و یگانگی ملی ایران برتری دارد. فدرالیسم در هیچ سند سازمان ملل متحد به عنوان یک حق نیامده است و آن سازمان بزرگ ترین مدافع استقلال و یکپارچگی کشور هاست. هیچ صلاح نیست که ما فدرالیسم را به عنوان موضوعی که می تواند مانند مثلا شکل حکومت یا قانئن اساسی مصوب مجلس موسسان آزاد به رفراندم گذاشته شود جا بیندازیم. شناختن و توافق کردن بر اصولی که جامعه آینده ایران می باید بر آنها ساخته شود نسخه پیچیدن نیست. ما اگر نتوانیم به یک همرائی بر سر دمکراسی و اعلامیه جهانی حقوق بشر در ایران یکپارچه و یگانه برسیم بر سر چه می خواهیم همکاری کنیم ــ باز همان وحدت کلمه و یک کسی حرفی بزند و همه دنبالش بیفتند؟ مخالفت با فدرالیسم مانند دفاع از عرفیگرائی یا سکولاریسم، موضوع اصولی است نه موضوع چانه زنی و مذاکره. حزب نشان داده که مستقل است و برای ما ایران بیش از همه چیز اهمیت دارد.در دنباله بررسی کنگره یکی از شرکت کنندگان تذکر داد که در آینده می باید در هنگام سخنرانی ها به ویژه از سوی میهمانان نظم بیشتری رعایت و به هموندان تذکر داده شود. سپس به نقش دفتر پژوهش و سوء تفاهم هائی که هنوز در این باره هست پرداخته شد. در کنگره چند تن گله داشتند که دفتر پژوهش اختصاصی است. ولی آن هموندان باید توجه داشته باشند که از بس دفتر پژوهش از هموندان حزب برای شرکت در بحث ها دعوت کرد دیگر این کار را کنار گذاشت ولی شرکت دردفتر هیچ جنبه اختصاصی ندارد و در های آن بر روی همرزمان باز است. اعتراض دیگر در کنگره این بود که در دفتر موضوعاتی طرح می شود که نظر کنگره یا شورای مرکزی نیست. اما نظر دفتر پژوهش را با شورای مرکزی یکی دانستن سوء تفاهم است. روحیه عمومی حزب آزادی بیان و عقیده است. باید به خودمان اجازه دهیم خلاف منشور حزب نیز ،چه رسد شورای مرکزی، در دفتر پژوهش صحبت کنیم و پیشنهاد بدهیم. بیرون رفتن از روحیه حزب به هیچ بهانه درست نیست.ایران باید جامعه ای باشد که مردم بتوانند حرف های شان را بزنند. حقیقت هم همیشه در یک جا نیست.دبیر کل حزب تذکر داد که اگر هموندان حزب در دفتر ها و کمیته های حزبی شرکت نکنند هیچ اعتراضی نمی توانند به ترکیب این نهاد های حزبی داشته باشند.در پاسخ این پرسش که آیا فدرالیسم همان انجمن های ایالتی ولایتی دوران مشروطه است که کسانی وانمود می کنند، توضیح داده شد که انجمن های ایالتی و ولایتی صورتی است از عدم تمرکز یا تمرکز زدایی که در میثاق های اعلامیه جهانی حقوق بشر آمده است و مردم در هر محل – نه روی تفاوت زبانی بلکه از نظر جغرافیایی تقسیم می شوند و هر کسی هر جا نشسته امور آنجا را اداره می کند، یعنی استان های ایران که در آن زمان ایالت می گفتد و همین طور شهر ها و روستا ها. آن قانون بسیار جامع و مترقی بود و ما روایت نوشده آن را زیر عنوان حکومت های محلی آورده ایم. در عدم تمرکز حاکمیت را تقسیم نمی کنیم چون حاکمیتی نیست که تقسیم شود حاکمیت همیشه دست دولت ایران بوده است از ایرانشهر دولت ساسانی و پیش از آن به اشکال دیگر. ولی حکومت به امور محلی تقسیم میشود مثلا" در شهر و روستا که نام آنرا حکومت های محلی گذاشته ایم که به نظر ما بهترین عنوان است.دستور نشست آینده، نقش شاهزاده در مبارزه با اشاره به سخنرانی آقای دکتر نوری علا در کنگره.

نگاهی به هفتمين کنگره حزب مشروطه ايران

2008-12-14T13:16:00.001-05:00

مهمترین مطالبی که در کنگره مورد تأکيد قرار گرفت؛ تعهد حزب به دمکراسی لیبرال برای آینده ایران، و دفاع از یک پارچگی و استقلال ایران در برابر جدائی خواهان و نیروهای که امروز خود را هویت طلب می نامند. تلاش ـ آقای پاشائی، هفتمين کنگره حزب مشروطه ايران در پانزدهمين سال پايه‌گزاری حزب در آمريکا برپا شد و شما مجدداً به مقام دبيرکلی حزب انتخاب شديد. ابتدا بابت اين امر به شما تبريک می‌گوئيم. بعنوان دبيرکل پيشين که اين کنگره را تدارک ديديد، بايد ابتدا از شما بپرسيم که آيا از روند برگزاری و نتايج کنگره راضی هستيد؟ مهمترين تصميم‌گيريها چه بود؟پاشائی ـ خیلی ممنونم از محبت شما. امیدوارم در انتخاب مجدد به همراه دوستان حزبی بتوانیم حزب را در جهت اهدافی که کنگره تعیین کرده است، پیش ببریم. در مورد اینکه از روند کار کنگره راضی بودم؛ باید بگویم ما در حزب دارای روحيه و روش خاصی هستيم. با اين توضيح که با خود عهد کرده ایم از کاری که می کنیم راضی نباشیم و پس از انجام هر کاری، به هر اندازه خوب، تلاش کنیم در آینده آن را بهتر انجام دهیم. و به اين ترتيب خود و حزب مان را به طرف سالمتر و بهتر شدن پیش ببریم. ما فکر می کنیم؛ راضی بودن از کاری ممکن است موجب درجا زدن شود. اما از این روحيه عمومی حزب که بيرون بیائیم، من به سهم خود از برگزاری کنگره بسیار راضی هستم. مهمترین نکته یی که در این کنگره برای من جدید بود و می‌توانم بر آن تکيه کنم،روحيه دمکراتیکی بود که در حزب وجود دارد و بر کنگره هم حاکم بود. اعضای شرکت کننده در کنگره در عین حال که بر سر مسائل بطور جدی بحث و گفتگو و تبادل نظر می کردند و روی نظرات و مواضعی که فکر می کردند درست است، ايستادگی کرده و ذره ای کوتاه نمی آمدند، اما روز یکشنبه ساعت 5 بعدازظهر وقتی رای گیری در مورد مصوبات کنگره و اساسنامه و منشور حزب و هم چنین انتخاب اعضای شورای مرکزی صورت گرفت، همه چیز تمام شد . آن بحث های تند و تیز و جدی تمام شد. به عقیده من اين نشانه روحیه دمکراتیکی است که بر اعضای حزب حاکم می باشد. اين که اعضا روی نظرات خود بایستند و تلاش نمایند دیگران را نیز متقاعد کنند، ولی وقتی رای گیری شد و نظر اکثريت و نتايج آرا مشخص شد، رای را بپذیرند. به نظر من این روحیه خوبی و ارزشمندی است. شاید اگر نه بیشتر از مصوبات کنگره ارزش داشته باشد، ولی به همان اندازه با ارزش است. روحیه انعطاف پذیری روحیه احترام به دمکراسی و روحیه احترام به رای دیگران. این آن روش و روحيه ‌ایست که ما در تجربه سیاسی خود، بخصوص در روحيه ايرانی، کم داشته ايم، اين که اگر فرد به مطلبی معتقد باشد و روی آن جدل و بحث کند، حرف بزند و بنویسد، ولی وقتی جمعی به آن رای مخالف داد، با گشاده رویی و خوشرویی آن رای را بپذیرد و همه چیز در آن رای گیری تمام شود و برخلاف گذشته سیاسی جامعه ایران از رای نیاوردن سخنان و نظراتمان دلگیر و آزرده نشویم. من امیدوارم این روحیه جا بیفتد و بتواند کمک کند به اینکه ایران آینده را بطرف دمکراسی هدايت کند و بتوانيم با رای مردم کارهایمان را پیش ببریم. و اما مهمترین نکات در مصوبات کنگره به عقیده من تغییراتی در منشور و اساسنامه حزب بود که از چند ماه پیش از کنگره در دفتر پژوهش، اعضای حزب بر سر آنها بحث و گفتگو کرده و بحث ها را به شاخه های خود برده بودند. در داخل شاخه ها نيز در باره آنها بحث های داغی صورت گرفت. مهمترین مطالبی که در کنگره مورد تأکيد قرار گرفت؛ تعهد حزب به دمکراسی لیبرال برای آینده ایران، و دفاع از یک پارچگی و استقلال ایران در برابر جدائی خواهان و نیروهای که امروز خود را هویت طلب می نامند. همچنين مخالفت با جنگ احتمالی و خطر حمله نظامی به ایران که در محافل مختلف در مورد آن صحبت می شود. همينطور مخالفت با دستیابی ایران به سلاح اتمی و بالاخره تعهد به دمکراسی و اعلامیه حقوق بشر از مواردی بودند که در کنگره روی آنها بحث شد و در نهایت مورد تائید اعضای شرکت کننده در کنگره قرار گرفت و مجدداً برآنها صحه گذاشته شد.تلاش ـ از گزارشات هفتگی دفتر پژوهش حزب مطلع شديم که قرار بود از سوی اين دفتر پيشنهاد تغييراتی در اسناد رسمی حزب مبنی بر اضافه کردن عنوان «ليبرال دمکرات» به نام حزب به کنگره هفتم ارائه گردد. اما از قطعنامه کنگره برمی‌آيد که تغييرات اساسی در اين رابطه صورت نگرفته است. آيا اساساً اين پيشنهاد در کنگره مطرح شد و مورد بحث و بررسی قرار گرفت؟پاشائی ـ همانگونه که اشاره کردم در دفتر پژوهش از 4 یا 5 ماه پیش در مورد لیبرال دمکراسی بحث می شد و منجمله همین موضوعی که شما بدان اشاره کردید. در همان دفتر پژوهش در باره اضافه شدن واژه لیبرال دمکرات به نام حزب و یا تغییر نام حزب و یا کم شدن چیزی از نام حزب، بحث و بررسی هائی انجام شد اما مورد توافق قرار نگرفت و از سوی شرکت کنندگان در دفتر پژوهش رد شد. آنچه که در کنگره پیشنهاد شد همان چیزی بود که در حقیقت دفتر پژوهش خودش پیشنهاد کرد و آن عبارت بود از تاکید ما بر دمکراسی لیبرال که و بعد از بحث و گفتگو مورد تائید قرار گرفت و در منشورحزب منظور شد. ولی در مورد اضافه شدن آن به نام حزب و یا تغییر نام حزب در خود دفتر پژوهش بعد از بحث و بررسی در همانجا این مطلب مورد موافقت قرار نگرفت و پیشنهاد شد که در متن اساسنامه تاکید به دمکراسی لیبرال شود که در کنگره تصویب شد.تلاش ـ حق باشماست از گزارشات دفتر پژوهش هم مشخص بود که مخالفت خیلی بالایی در برابراضافه کردن واژه لیبرال دمکرات به نام حزب وجود دارد. از گزارشات غير رسمی وسخنان اعضای حاضر در کنگره چنين برمی‌آيد که پيشنهاد تکميل نام حزب با عنوان ليبرال دمکرات با اکثريت قاطعی در کنگره رد شد. در اين باره صحبت از رأی منفی 95 درصد از مجموعه آراء ارائه شده به کنگره است. اين بدان معناست که اکثريت قاطع اعضای حزب مايل نيستند حزب با عنوان ليبرال دمکرات شناخته شود و اين مسئله برای ما قابل فهم نیست که اگر حزبی بر ارزشهای ليبرال دمکراسی تکيه می‌کند تعهد خودش را به اين ارزش ها اعلام می کند، چرا از این اکراه دارد به همان نام شناخته شود؟ استلالها برای اين مخالفت قاطع چه بود؟ پاشائی ـ استدلالهایی که بیشتر مطرح شد این بود که عملکرد حزب، رفتار و کردار حزب و منش آن در یک جامعه سیاسی بیش از نام آن حزب مطرح است و بیش از نام آن ارزش دارد. انسان می تواند رفتارش به گونه ای باشد که با نامش نخواند. در گذشته سیاسی ایران بوضوح و به دفعات این مورد دیده شد که احزاب و یا سازمانهایی وجود داشتند با نامهای بقول معروف خیلی مردم فریب نامهائی مردمی که در آن از توده های مردم سخن گفته می‌شد، از جمله معروف ترین آنها حزب توده ایران که به تعبیری حضورش برای مراقبت و حفاظت از منافع توده های مردم بوده ولی در نهایت کارش چيز دیگری بود. به عقیده دوستان ما نام حزب یک طرف است و عملکرد حزب طرف دیگر. ما معتقدیم که عملکرد ما دقیقا ـ یا لااقل تلاش می کنیم ـ هر چه نزدیکتر به دمکراسی لیبرال و التزام به حقوق بشر باشد. این مسئله به نظر ما خیلی بیشتر از تغییر نام ارزش دارد. در عین حال که همه دوستان می دانند ما معتقد به اهداف جنبش مشروطیت هستیم و معتقد به ترقی و پیشرفت و مدرنیته، دمکراسی و تمام اهدافی که در انقلاب صدسال پیش ایران پدران مشروطه به آنها احترام می گذاشتند و به آنها معتقد بودند. صد سال است که ملت ما برای این خواسته ها مبارزه می کند، مبارزه ما در ادامه مبارزه آنهاست. خوب دوستان لزومی نمی دیدند برای حزبی که برای آن خواسته ها و برای رسیدن به آنها مبارزه می کند، نام اصلی و اوليه حزب خود را تغییر دهند و نام جدیدی انتخاب کنند. علاوه بر اين معلوم نیست اینگونه تغییرات کجا می خواهد متوقف شود و تا کجا باید باصطلاح پیش رویم. شاید 5 سال دیگر و یا 8 سال دیگر با یک نگاه دیگری ـ فرض بفرمائيد حزب به ایران رسید و در ایران بود ـ خواست در مورد مثلا بیمه های درمانی نظراتی را ارائه دهد که شاید نگاهی چپ تر باشد خوب باید آنموقع اسم خودمان را عوض کنیم وسوسیال دمکرات بگذاریم. بعقیده دوستان ما آنچه اهمیت دارد رفتار حزب است، نه نام حزب. کسانی که این بینش را دارند و تشخیص می دهند، می توانند به رفتار حزب نگاه کنند و ببینند که ما چگونه عمل می کنیم. ما در عین حال در نوشتارهای خودمان بارها بر لیبرال دمکراسی تاکید کرده‌ ایم و بازهم تاکید می کنیم. اين تأکيد این بار در متن منشور قید شد و تا به این حد را دوستان کافی می دانند و به آنهم رای دادند. در عین حال مطلبی را که می توانم بگویم که بر بسیاری از اعضای ما در هنگام رای دادن اثر داشت ـ البته کمتر به زبان آمد و یا کمتر کسی روی آن انگشت گذاشت ولی از ميان گقته ها می شد آن را برداشت کرد ـ فشاری بود که از بیرون در این مورد به حزب می آمد. و شاید این فشار از بیرون مقاومت بیشتری را در حزب بوجود آورد. البته می گویم در این مورد کسی صحبت نکرد ولی می شد از لابلای گفته ها این احساس مقاومت در برابر فشار از بیرون را متوجه شد و فهمید.تلاش ـ البته آقای پاشایی حتما مطالعه و توجه کرده اید؛ در چند سال اخیر بحث های بسیار گسترده ای در مورد آرمانها و ایده های مشروطیت وپیوند آنها با لیبرال دمکراسی صورت گرفته است. از قضا آقای همایون رایزن حزب مشروطه ايران و از پايه‌گزاران حزب، یکی از پیشگامان این بحث هستند که بسط و در ک مدرن از آرمانهای مشروطیت با ارزشهای لیبرال دمکراسی انطباق دارد. و انتظارافزودن عنوان لیبرال دمکرات به نام حزبی که خود را حزب مشروطه ايران می‌نامد، نيز در پيوند با اين درک قابل فهم و توضيح است. علاوه بر اين مسئله تغيير نام سالهاست که در حزب مطرح است. و اما همانطور که گفتم استناد ما بیشتر به گزارشاتی است که از بحث های دفتر پژوهش ارائه شده است. طبق اين گزارشات يکی از بيشترين دليل مخالفت اين است که افزودن اين عنوان موجب تضعیف و کم رنگ شدن وجه طرفداری از نظام پادشاهی از سوی حزب خواهد شد. طبعاً برداشتی که از این نوع استدلال می شود این است که حزب بیشتر از آنکه مایل باشد خود را بعنوان لیبرال دمکرات بشناساند، می خواهد بعنوان یک حزب طرفدار نظام پادشاهی شناخته شود و نام مشروطه برای اين اعضا با طرفداری از پادشاهی بيشتر ارتباط دارد تا با طرفداری از ارزشهای دمکراسی ليبرال. پاشائی ـ به عقیده من اکثریت حزب هیچ مغایرتی بین دمکراسی لیبرال و نظام پادشاهی نمی بینند. همانطوریکه در بسیاری از احزاب اروپایی و کشورهای اروپایی هم طرفداران نظام پادشاهی هستند در حالی که کشورشان را بصورت دمکراسی لیبرال اداره می کنند. بحث دمکراسی لیبرال هم در آنجاها بسیار قوی است. و در بسیاری موارد هم دولت را در دست دارند. نگاه ما به دمکراسی لیبرال روشی است برای اداره کشور. روشی است برای اینکه چگونه کشور را اداره کنیم. ما مغایرتی بین این دو با هم ما نمی بینیم. ولی همانطور که به فشارهای بیرون اشاره کردم؛ ـ که البته کسی در مورد آن مستقيماً صحبت نکرد ولی می شد از لابلای گفته ها فهمید ـ گفته می شد که اگر حزب تغییر نام بدهد، گسترش اعضا در حزب بسیار زیاد خواهد شد و صدها عضو از اقصا نقاط ایران و دنیا به شما ملحق خواهند شد. در این مورد یکی دو بار بحث پیش آمد و اين نظر وجود داشت که اگر قرار است ما فقط بدلیل گسترش تشکیلات حزب و گسترش اعضای حزب نام حزب را تغییر دهیم، خوب گسترش حزب در شرایط کنونی را ما بیشتر در طیف طرفداران نظام پادشاهی می بینیم و دلیلی ندارد که برای گرفتن عضو و زیاد شدن اعضا نام حزب را تغییر دهیم. و در میان حزب کسی آمادگی گسترش اعضا حزب را ندارد. در این مورد بخصوص بحث پیش آمد، کسانی استدلال می کردند که اگر نام حزب تغییر کند موجب پیوستن نیروهایی به حزب خواهد شد. اما پاسخ ها در این بخش این بود که در شرایط امروز عضوگیری و سربازگیری ما در حزب و برای پیوستن به حزب در طیف کسانی است که به پادشاهی مشروطه معتقدند و این تغییر نام اینقدر ارزش ندارد که ما بخاطر گسترش میدان سربازگیری بسمتی برویم که نمی دانیم چه آینده ای در پیش خواهیم داشت. بحثی که در حزب درگرفت در این مورد بود و نه در باره ایدئولوژی لیبرال دمکراسی. خیر! در اين باره بحثی صورت نگرفت. چون نگاه این بود که این دو با هم مغایرتی ندارد و هیچکدام یعنی نظام پادشاهی با لیبرال دمکراسی منافاتی ندارد. و الزامی هم ندارد که حتما این باشد یا آن. هر دو اینها می توانند با هم باشند. ما می توانیم مثل کشورهای اروپایی ایران آینده را هم با یک نظام پادشاهی مشروطه اداره کنیم و هم در روش کشورداری با نظام دمکراسی لیبرال عمل نمائیم. تلاش ـ اجازه دهید با یک نتيجه‌گيری و جمعبندی کوتاه از این قسمت بگذریم. برداشت ما از توضیحات شما این است که حداقل در مسئله عضوگیری طبق اساسنامه و منشور حزب طرفداری از نظام پادشاهی برای داوطلبان عضويت اصل است، زيرا ميدان عضوگيری شما تنها در داخل نیروهای طرفدار نظام پادشاهی است. اما از این موضوع می گذریم و به موضوع دیگر می پردازیم.از رويدادهای ديگراين کنگره حضور شاهزاده رضا پهلوی در اين گردهم‌آئی رسمی حزب بود. آيا اين حدس ما درست است که ايشان برای نخستين باربود که در نشست رسمی ـ سازمانی يکی از گروههای طرفدار نظام پادشاهی شرکت نموده‌اند؟ يا اين که ايشان تا کنون در جلسات رسمی و علنی تشکل‌های ديگر طرفدار سلطنت حضور داشته‌اند؟ پاشائی ـ اجازه دهید قبل از اینکه به این سئوال بپردازم به جمعبندی شما برگردم. جعمبندی شما به عقیده من چند اشکال داشت. یکی اینکه من معتقد نیستم و نگقتم که الزام پیوستن به حزب طرفداری از نظام پادشاهی است. خیلی از دوستان ما در حزب قبلا در نگاه سیاسی چپ بودند، امروز نگاه کردند و دیدند شاید در حزب جایگاه بیشتری برای سخن گفتن و عمل کردن و اداره کشور وجود دارد. من گفتم که دوستانی در حزب اینگونه استدلال می کردند. البته در دفتر پژوهش و نه در کنگره. اگر ما واژه لیبرال دمکراسی را بر نام حزب بیافزائیم باعث گسترش اعضا حزب خواهد شد. طبیعتا هر حزبی مایل است که اعضای بیشتری داشته باشد. چرا که قدرت سیاسی بیشتری بدست می آورد. پاسخی که به این دوستان داده می شد این بود که ما از آن میدان سربازگیری که قرار است در آینده در برابر ما قرار بگیرد که خبر نداریم و ارزيابی نداريم و امتحان هم نکرده‌ ایم. تا به امروز اعضا حزب از جبهه ای بوده اند که به نظام پادشاهی مشروطه معتقدند و درست نیست که ما این دو را در برابر هم قرار دهیم و بگوئیم این را رها کنیم و به آن بچسبیم. به همین دلیل ما روش حزب و عملکرد حزب را برمبنای همان اعتقادمان به نظام پادشاهی مشروطه و قوانین حقوق بشر و دمکراسی لیبرال قرار می دهیم. طبیعتا هر معتقد به نظام پادشاهی و هر عضو غیر معتقد به نظام پادشاهی اگر این اساسنامه و منشور را مطابق میل خود دانست و خواست هایش را برآورده نمود و بر اين باور شد که حزب ظرفی است که می تواند در آن با گشاده دستی و با امکانات آن کار کند، خوب می تواند به حزب بپیوندد. در پاسخ گفته می شد؛ نباید به خاطر پیوستن اعضا اضافه کردن لیبرال دمکرات به نام حزب را بپذیریم.در مورد حضور شاهزاده، ایشان قبلاً در یکی از نشست های موسس حزب مشروطه شرکت کرده بودند، حدود 16 سال پیش. و بعد از آن من بیاد ندارم که در هیچ نشست رسمی یا کنگره هیچ سازمان سیاسی ديگری شرکت کرده باشند، البته تا آنجایی که حافظه من اجازه می دهد. احتمالا اولین باری بود که در یک کنگره رسمی شرکت کردند. به عقیده من ایشان سالیان سال تحمل کردند و نگاه کردند به کردار، منش حزب و عملکرد حزب و طبیعتا بعد از این همه سال به این نتیجه رسیدند که خوب آمدن در این جمع مغایر با نگاه و اهدافشان در مورد پلورالیسم و آزادی احزاب و کثرت گرایی نیست و به همین دلیل فکر می کنم در این کنگره شرکت کردند. البته من دلایل ایشان را نمی دانم ولی تصور من و برداشت من این است.تلاش ـ حضور ايشان با استقبال شديدی از سوی مسئولين، نمايندگان و اعضای حزب حاضر در کنگره روبرو گرديد، همچنين سخنان نسبتاً مفصل شان. اين سخنان به دفعات با دست‌زدنهای حضار قطع شد. ايشان در کنار برخی مسائل کلی به نکاتی اشاره داشته و بر آنها تکيه نمودند که بعضاً به نظر می‌رسد با مواضع رسمی حزب اختلافات آشکاری داشتند. به عنوان نمونه بر اساس اين گفته‌ها، از نظر ايشان نظام فدرالی می‌تواند به عنوان يک گزينه در آينده ايران به رأی گذاشته شود، يا حداقل اين وعده‌ئی است که از سوی ايشان به سازمانهای قومی که به گفته خودشان با آنها نشست و برخاست و مذاکره دارند، داده می‌شود. حال آن که حزب در مواضع رسمی خود پذيرش فدراليسم قومی ـ زبانی را مقدمه تجزيه ايران دانسته و به شدت با آن مخالف است. پرسش ترديد‌آميزی که در اينجا پيش می‌آيد اين است که آيا مواضع مدون، رسمی و بيرونی حزب با مواضع واقعی بدنه و اکثريت اعضای حزب هماهنگ و يگانه هست يا نه؟ اين پرسش از آنجا پيش می‌آيد که سخنان شاهزاده در مقاطع مختلف با دست‌زدن اعضا روبرو گرديد که اين خود می تواند نشانه تأئيد باشد. آيا اين برداشت صحيح نيست؟پاشائی ـ همانطور که اشاره فرمودید حزب مشروطه ایران بر روی مسئله یک پارچگی ایران بشدت تاکید دارد و با استواری ایستاده است و در نوشته ها و اسناد حزبی بارها به این مطلب اشاره شده که مواضع ما با موضوع فدرالیسم نزدیکی و تطابق ندارد. برای اینکه ما می دانیم این لغت شاید در بسیاری از کشورها کارکرد داشته باشد ولی در ایران پایه و آغاز جدایی خواهد بود و می تواند برای آینده ایران بسیار مضرر باشد. همانطور که لغت هایی مثل ملل ایران می تواند پایه و زمینه سازی بکند برای نیروهایی که در آينده استناد کنند که ایران دارای ملل مختلف است و اين موضوع در جاهای مختلف گفته شده است و از اين استنادات استفاده های مورد نظر خود را بکنند. به همین دلیل ما با این مطالب بشدت مخالفیم. در مورد گفته شاهزاده در کنگره اگر اشتباه نکنم ایشان در صحبت سی دقیقه ای خود بسیاری مطلب را گفتند مثلا در مورد همرائی و همکاری نیروهای مخالف جمهوری اسلامی و مهم نبودن اينکه ما واقعا به چه اندیشه سیاسی گرايش داريم، طرفدار پادشاهی هستیم یا طرفدار جمهوری، مهم مبارزه با جمهوری اسلامی است و سرنگونی این حکومت است. مهم همکاری نیروهای مختلف است و مهم احترام گذاشتن به یکدیگر است و بسیاری مطالب دیگر که همانطور که خودتان هم اشاره کردید، بسیاری از اين سخنان با کف زدن های حضار و شرکت کنندگان در کنگره مواجه شد. چون تمامی این گفته‌ها با نظرات حزب، با اساسنامه و منشور آن تطبیق می کنند. اگر اشتباه نکنم ایشان یک جا لغت فدرالیسم را استفاده کردند و در آن لحظه هم من یاد ندارم که کسی دست زده باشد یا دست زده باشند. البته بعدا نيز در جمعبندی های خود گفتند؛ آن چه که من امروز می گویم نظر من است. و يک هفته بعد هم در مصاحبه با آقای میبدی، تا آنجا که من شنیدم، این مطلب را باز و روشن کردند که ایشان خود به آن روش معتقد نیستند. در هر صورت اگر ایشان هم احتمالا بفرمایند که با فدرالیسم موافق هستند، نظر ایشان است و حزب نظر خودش را می دهد. حزب اصولا با فدرالیسم مخالف است و با استفاده از این لغتها هم در فرهنگ سیاسی هیچ موافقتی نداریم. چرا که می دانیم در اینده مطمئنا می تواند مورد سوء استفاده کسانی شود که نيات ديگری دارند.تلاش ـ البته به نظر ما صحبتهای ایشان حلقه های بهم پیوسته ای بود. سخن ایشان در باره فدرالیسم بعنوان گزینه ای که در آینده ایران می تواند به رای گذاشته شود، بيشتر به وعده ای می‌ماند برای نگه داشتن نیروهای قوم گرایی که مسئله فدرالیسم قومی ـ زبانی را برای آینده ایران مطرح می کنند، در جبهه مبارزه برعلیه جمهوری اسلامی است. اتفاقا سئوال بعدی ما برمی گردد به یکی ديگر از موارد اختلاف مواضع رسمی و بیرونی حزب با سخنانی که شاهزاده در کنگره اعلام کردند، که به نوعی به همين حفظ هر نيروئی در جبهه مبارزه با حکومت اسلامی باز می‌گردد.ايشان از همان آغاز ميان ايرانيان خط پررنگی کشيدند و گفتند جامعه ما به دو دسته تقسيم می‌شود: کسانی که با رژيم هستند و کسانی که با اين رژيم نيستند. اتفاقاً اين گفته‌ايشان با استقبال شديد حضار روبرو شد. بدون اين که توجه شود حزب مشروطه ايران اتفاقاً در مورد محورهای همرائی و همکاری بسيار حساس است و از مخدوش شدن مبارزه و همسو شدن با هر نيروئی به صرف مبارزه با جمهوری اسلامی پرهيز دارد. به عنوان نمونه خود شما از مخالفين سرسخت شرکت در کنفرانس پاريس بوديد. زيرا آنجا را مرکز تجمع نيروهای ضد تماميت و يکپارچگی ايران می‌دانستيد و اين را در مصاحبه‌ئی با تلاش به صراحت اعلام داشتيد. اين مغايرتها را چگونه توضيح می‌دهيد؟ مواضع رسمی حزب چيست آنچه که در نوشته‌ها و متون می‌آيند يا آن سخنانی که در انطباق با مواضع نيستند، عليرغم اين با ابراز احساسات تأئيدآميز مواجه می‌شود. آن هم نه از سوی توده حزبی بلکه از سوی کسانی که سرآمدان حزبی و افراد دارای حق رأی در کنگره هستند و قاعدتاً انتظار می‌رود که به مواضع رسمی حزب مسلط باشند و مغايرت‌ها را تشخيص دهند.پاشائی ـ همانطور که می دانید یکی از کارهایی که ما در کنگره هایمان انجام داده ایم دعوت از میهمانانی است که در روز اول کنگره بعنوان سخنران حضور دارند. و معمولا هم این سخنرانان بیشتر از جبهه مخالف حزب می باشند و دعوت می شوند. در این کنگره هم ما همین کار را انجام دادیم. فکر می کنم در همین رابطه شاهزاده در آنجا صحبت کردند. شما بهتر از من می دانید یکی از مشکلات عمده ما در این سالها دعوای بین خانواده های سیاسی بوده و این مانع اتحاد بوده و در خیلی از مواردی که خیلی از این خانواده های سیاسی که مثل هم فکر نمی کنند و نظرات متفاوت سیاسی دارند کسانی در بین آنها این شناخت را دارند که بگویند ما این اختلافات را باید کنار بگذاریم. حتی در میان طیف خودشان این جرات را ندارند کسانیکه دارای قلمهای رسا و توانمند هستند ولی جرات نمی کنند به همفکران خودشان به دوستان خودشان بگویند که ما باید برویم و با فلان سازمان یا گروهی که برخلاف نظر سیاسی ما فکر می کند ولی مخالف جمهوری اسلامی است با هم متحد شویم و با هم کار کنیم. من فکر می کنم تاکید شاهزاده در اینمورد و در اين بخش از سخنانشان نه بر هر نيرو و سازمان و تشکیلات بلکه براین بود که ما نباید این اختلافات جزیی را عمده کنیم. مقدمه را با این مطلب آغاز کردند که ما نباید اختلافات جزیی را آنقدر بزرگ کنیم. حتی به این مطلب هم اشاره کردند که از شنيدن لغت دگرانديش بدشان می‌ آيد. گفتند که ما دگراندیش نداریم و ما همه مثل هم فکر می کنیم. تاکید ایشان براین بود که باید اختلافات را کنار بگذاریم. اگر به دمکراسی و حقوق بشر و آینده ایران فکر می کنیم بیائیم و همگی در یک صف بایستیم. در مخالفت با جمهوری اسلامی و فکر می کنم تاکید ایشان بر این نکته بود و نه براین نکته با جدایی طلبان یا سازمانهایی که به نبرد مسلحانه معتقدند، سازمانهایی که می خواهند به ضرب اسلحه نظر و عقاید خود را بر جامعه تحمیل کنند، کار کنیم. به عقیده من نصیحتی بود از طرف ایشان به بسیاری از مبارزین گردن فرازی که با همه تنومندیشان جرات همکاری با مخالفین را ندارند.

تلاش ـ آقای پاشایی با تشکر از شما

یک نظامی مخالف ایرانی در ترکیه ناپدید شده

2008-12-14T13:00:00.000-05:00

به نوشته روزنامه حریت چاپ ترکیه، یک نظامی گریخته از ایران بنام محمد رضا آرین توسط عوامل ناشناس که گمان میرود مامورین امنیتی جمهوری اسلامی باشند در شهر مرزی وان ترکیه ربوده شده و مدت یک ماه است از وی خبری در دست نیست .***
سایت ترجمه اخبار ترکیه: به نوشته روزنامه حریت، محمدرضا آرین یک نظامی بلندپایه ایرانی است که سه ماه قبل به همراه همسر و دو دخترش از ایران به ترکیه گریخته بود. وی از جانب نهادهای امنیتی به مرگ تهدید شده بود و به همین دلیل به ترکیه گریخت.
محمدرضا آرین بعد از ورود به ترکیه به بخش پناهندگی سازمان ملل دفتر وان مراجعه کرده و درخواست پناهندگی داده بود. آرین مدتی بعد ضمن مراجعه به دایره عالی حقوق بشر وان گفته بود از سوی عوامل اطلاعاتی ایران در وان تحت تعقیب می باشد.
رئیس بخش پناهندگان دایره عالی حقوق بشر وان می گوید یک ماه است که از این نظامی ایرانی خبری در دست نیست.

اختلال شديد در شبكه اينترنتي كشور

2008-12-12T12:42:00.000-05:00

از اواخر هفته گذشته به دليل قطعي فيبر نوري كشور در منطقه فجيره امارات، يكي از بزرگترين قطعي‌هاي شبكه اينترنت در كشور رخ داد و به احتمال فراوان اين مشكل تا روزهاي آينده وجود خواهد داشت.به گزارش خبرنگار فناوري اطلاعات خبرگزاري فارس اختلال و قطعي در شبكه اينترنت كشور كه از پنجشنبه گذشته آغاز شده به گفته مسئولان شركت زيرساخت تا روزهاي آينده نيز ادامه خواهد يافت.اين اختلال به قطعي فيبرنوري در خليج فارس و منطقه فجيره امارات مربوط مي شود و به موجب آن تقريبا كل شبكه اينترنت كشور با اختلال رو به رو شده است.به گفته مسئولان مركز پشتيباني فني شركت زيرساخت در حال حاضر تنها از طريق كشور تركيه ارتباط اينترتي كشور برقرار است.يكي از مسئولان اين مركز به فارس گفت: در حال حاضر پهناي باند اينترنت كشور از طريق تركيه در حال تأمين است كه آن نيز به هيچ وجه پاسخگوي نياز مشتركان نيست.وي ادامه داد: پيش بيني مي شود اين اختلال كه تقريبا كل شبكه را مختل كرده است تا روزهاي آينده ادامه يابد.به گزارش فارس اين اختلال به گفته اكثر ISP ها موجب كندي و عدم ارائه مناسب سرويس به مشتركان شده است.قطعي فيبرنوري در دريا موضوع تازه‌اي نيست و هر از چندگاهي رخ مي‌دهد ولي گويا اين بار اين قطعي به دليل دريافت بيشترين پهناي باند كشور از اين منطقه، شبكه زيرساخت كشور را با مشكل جدي مواجه كرده است.* تامين پهناي باند از تركيهمحمد طاهر شمس معاون نگهداري و مديريت شركت ارتباطات زير ساخت كشور در همين رابطه به خبرنگار فناوري اطلاعات فارس گفت: فيبرنوري كشور در فجيره امارات قطع شده است و به دليل اينكه بار اصلي شبكه زيرساخت كشور در اين منطقه قرار گرفته است شبكه زيرساخت و اينترنت كشور دچار اختلال شده است.وي گفت: در حال رايزني و مكاتبات با طرف‌هاي اماراتي براي حل اين مشكل هستيم.شمس تأكيد كرد: براي اينكه شبكه زيرساخت كشور دچار آسيب نشود و كندي شبكه اينترنت تا حدودي برطرف شود در حال رايزني با تركيه براي افزايش پهناي باند دريافتي هستيم.معاون فني شركت ارتباطات زيرساخت تصريح كرد: با افزايش زيرساخت و پهناي باند از تركيه شبكه اينترنت كشور به زودي روان‌تر مي‌شود.وي افزود: قطعي فيبرنوري در فجيره امارات نيز با رايزني و مكاتبات با طرف‌هاي خارجي بزودي برطرف مي‌شود و شبكه به حالت عادي برمي‌گردد.

تشویق به بسیجی کردن اقتصاد کشور

2008-12-12T12:37:00.000-05:00

علی اکبر هاشمی رفسنجانی، رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام و ناظر ولی فقیه رژیم بر سیاستهای کلی نظام، در همایش "اصل 44 و موانع و راهکارها" که توسط بسیج دانشجویی دانشگاههای استان تهران بر گزار می شود، از بسیجیها خواست تا با فشار به دولت برای خصوصی سازی، خود وارد فعالیتهای اقتصادی شوند. او گفت: "اگر کسی به سیاستهای اصل 44 و سند چشم انداز عمل نمی کند و مانع اجرای آنها می شود، چه کسی باید وارد این میدان شود؟ چرا حضورتان در این زمینه جدی نیست؟"او درحالی که سعی می کرد تا هرچه بیشتر بسیجیها را حریص کند و دهن آنها را آب بیاندازد گفت: "چرا بدنه بسیج اقدام به تشکیل تعاونی نمی کند؟ می توانید اتوبان بسازید، نیروگاه بسازید و زیر مجموعه های صنعت نفت را به دست بگیرید، چرا که آنجا هزاران صنعت پر سود خوابیده است."او که به قدرت پنهان بسیج واقف است و توانمندیهای آنان را عرصه‌های امنیتی و نظامی می داند می گوید: "شما را نمی توانند متهم کنند که کار انتخاباتی و سیاسی می کنید. به هر حال بسیج در خدمت آقا (خامنه ای) است و موضع آقا را هم همه می دانند."رفسنجانی در گذشته و زمان ریاست جمهوری خود، وزارت اطلاعات و سپاه پاسداران را به عرصه اقتصادی وارد کرده و زیان امنیتی و نظامی کردن آنرا به مردم چشانده است. او اکنون با تطمیع بسیج سعی دارد تا آنها را هم علیه دولت احمدی نژاد که مجری یکدست سازی حکومت است برانگیزد و هم آنان را به پیاده نظام خود جهت سهم خواهی باند خویش تبدیل کند. دولت احمدی نژاد و افرادی میلیاردی همچون صادق محصولی، محصول سیاستهای گذشته رفسنجانی هستند. ورود باندهای اطلاعاتی و سپاه پاسداران به عرصه اقتصادی و در دست گرفتن گلوگاه هایی همچون فرودگاه ها و اسکله های بی نام و نشان، واردات بی رویه اجناس بنجل و نابودی کارخانجات داخلی، بخشی از سیاست امنیتی و نظامی کردن اقتصاد توسط رفسنجانی است. حال با توجه به دستاوردهای تا کنونی او که چیزی جز نابودی اقتصاد کشور نیست، رفسنجانی سعی دارد با وعده های نان و آب دار بسیج را نیز به این عرصه وارد کرده و بخشی از اقتصاد فلج و بیمار کشور را به دست شبه نظامیان خودسری که هیچ خدایی را بنده نیستند بسپارد. با این حساب از هم اکنون می شود اینگونه گفت که اقتصاد کشور که با تسلط امنیتیها و پاسداران بر آن، به روزگار فعلی یعنی فلج کامل در آمده است، با سهیم کردن بسیج در آن می تواند به کلی فرو بپاشد. هزینه بذل و بخشش رفسنجانی را مردمی می پردازند که برای لقمه ای نان مجبور به چند شیفت کار هستند اما همچنان در فقر و نداری دست و پا می زنند.

پیام شاهزاده رضا پهلوی درپشتیبانی از اعتراضات دانشجویان در روزهای اخیر

2008-12-12T12:34:00.000-05:00

هم میهنان عزیزم،باردیگر فریاد آزادیخواهی و حق طلبی جوانان آزاده و آگاه ایرانی از سنگر فرهنگ ساز دانشگاه برخاست و بانگ رسای آن خواب سنگین سرکوبگرانِ «مردم ستیز و ایران خوار» را آشفته ساخت. آنچه در دانشگاه ها گذشت، جنبش فرزندانِ «انقلابی» بود که جز خفقان، فقر و ظلم ارمغانی دیگر برای آنها نداشت. فریاد دانشجویان پیامی بود که از درون سینۀ مردم محروم جامعه برخاست و در سنگری قوی بنام دانشگاه نیرو گرفت و در این میان سرود آزادی و آگاهی دوباره خوانده شد و آوای آن از کوی و برزن دانشگاه به دامان شهر و روستای ایران روان گردید.ایران خاستگاه آزادی است و آزادی «این ارمغان ایران به جهانیان» که با خوی ایرانی پیوندی دیرینه دارد، گمگشته ای است که از آن فرهنگ ما است و ناگزیر به همت شما جوانان دوباره به زادگاه خود بازخواهد گشت.دانشجویان عزیز،صدای حق طلبانۀ شما در سراسر جهان طنین انداز شده و نموداری از اراده و عزم راسخ نسلی است که تشنۀ آزادی است. اطمینان داشته باشید که مردم ایران در این راه با شما همگام خواهند بود و راه را برای استقرار یک حکومت دموکراتیک، سکولار و ملی هموار خواهند ساخت.با درود فراوان به همۀ رهروان راه رهایی، من هم بنام یک ایرانی آزادیخواه در همه جا و به ویژه در سنگر دانشگاه با شما جوانان ایرانی که با اندیشه های نوین خود خون جوانی را در فرهنگ کهنسال ایران زمین می دمید، همراه و هم پیمان هستم.

خداوند نگهدار ایران باد

رضا پهلوی

۲۱ آذرماه ۱۳۸۷

در نبردی طولانی برای حقوق بشر

2008-12-10T07:19:00.001-05:00

به مناسبت 10 دسامبر روز تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشردر شصتمین سالگرد تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر، یاد زنان و مردانی که با وجدانی پاک و استوار در جانی بی باک و هوشیار، در تاریکنای حکومتهای ترور و وحشت و در خونبارترین دوره های تاریخی، در دفاع از انسانیت و حقوق بشر، درفش روشنگری را بر افراشتند و فریاد آزادی و عدالت را سر دادند، گرامی باد. اعلامیه جهانی حقوق بشر از پایه ای ترین حقوق مدون جهانی در تاریخ معاصر است. در سال 1948 با برگزاری مجمع عمومی سازمان ملل متحد در پاریس در روز 10 دسامبر، اعلامیه جهانی حقوق بشر به تصویب رسید. سازمان ملل متحد خواستار رعایت مفاد این اعلامیه از طرف همه کشورها شد. این اعلامیه که پس از جنگ جهانی دوم برای پی ریزی بنای صلح تصویب شد دستاورد قرنها مبارزه کوشندگان راه آزادی و حقوق انسانی است. مفاد این اعلامیه که به عنوان سند پایه ای حقوق جهانی بشر است حتا از طرف دولتمردان کشورهای امضا کننده به کمال رعایت نشد و متاسفانه امروز می بینیم که حقوق بشر قربانی منافع اقتصادی و طبقاتی شده و به راحتی لگد مال می شود. سیر تحولات در راستای تحقق بخشیدن به اندیشه های انسانی نشان می دهد که نبردی طولانی و پیوسته برای انجام این امر در پیش است. کاستلیو در مقاومت در برابر حکومت دینی ژان کلون در سال 1562 میلادی به درستی گفت: «آیندگان از خود خواهند پرسید: چه شد پس از آن که روشنای صبح یک بار بر دمیده بود ما دیگر باز مجبور شدیم در ظلمات روزگار بگذرانیم.» سخنان این مبارز دوران روشنگری در اروپا ما را به یاد استبداد دینی حاکم بر ایران می اندازد. مستبدانی که در قرن بیست و بیست و یکم با پایمالی دستاوردهای یک انقلاب، حکومت وحشت بر پا کرده اند و با استفاده از تمامی ابزارهای سرکوب، جزمواره های ارتجاعی خود را به مردم تحمیل می کنند. کسانی که به نام دین و به نام خدا، جنایت می کنند.سه دهه استبداد، کشتار و جنایت در ایران، نتوانسته ایده های آزادیخواهی و عدالتخواهی را از بین ببرد. دستاورد مقاومت دلیرانه زنان و مردان مبارز ایران زمین طی سه دهه، در فریاد دانشجویان با شعارهایشان «مرگ بر دیکتاتور» ، «ما زن و مرد جنگیم بجنگ تا بجنگیم» و «زنده باد آزادی» خودنمایی می کند. حقوق بشر، حقوقی جهانشمول است و همه مردم با هر مذهب، نژاد و رنگی که دارند باید از این حقوق برخوردار شوند. حکومتهای مذهبی قصد دارند مفاد این اعلامیه را تحت عنوان «شرایط فرهنگی و مذهب» تغییر دهند و مردم را از این مفاد محروم می کنند. به همین جهت تحقق این حقوق جدالی است بین ارتجاع و ترقی، و راهی طولانی برای تحقق اندیشه های آزادگی و همچنین حفظ دستاوردهای آن است. همدردی انسانی در برابر ظلم و استبداد و هماوردطلبی در برابر نظم موجود را طلب می کند. در سالگرد جهانی تصویب اعلامیه حقوق بشر یاد نویسنده و مترجم گرانقدر، محمد جعفر پوینده از کوشندگان حقوق بشر را گرامی می داریم که توسط ماموران جمهوی اسلامی به قتل رسید. محمد جعفر پوینده کتاب «اعلامیه جهانی حقوق بشر و تاریخچه ی آن» به قلم «گلن جانسون» را در سال 1377 به فارسی ترجمه کرد.

«نجات کشور» از چی؟ از کی؟

2008-12-08T14:38:00.000-05:00

اگر به یاد داشته باشید، احمدی نژاد و کسانی که پشت او را داشتند، با شعار «می شود و می توانیم» پای به «انتخابات» ریاست جمهوری اسلامی در تابستان 1384 (2005) گذاشتند. واقعا هم توانستند آنچه را می خواستند به کرسی بنشانند: ریاست جمهوری احمدی نژاد و غلبه بر رقبای خودی. اما همین «شدن» و «توانستن» را نیز به اعتراف سران خود رژیم از جمله رفسنجانی و کروبی و خاتمی و همچنین نامزدهای ناتوانی چون معین و غیره مدیون اقدامات سازمان یافته سپاه و بسیج و تقلب های گسترده ای بودند که از آن پس «خواب» را در تمامی رأی گیری های آینده تا زمانی که جمهوری اسلامی باقیست، بر چشم همگان و به ویژه نامزدهای این مراسم حرام کرد. ولی آیا واقعا «شد» و آنها «توانستند»؟! رؤیای بدون تعبیربرای پاسخ به این پرسش، نخست باید دید این «شدن» و «توانستن» از جانب چه کسانی مطرح می شود و برآورنده انتظارات و توقعات کدام گروه های اجتماعی است. چه چیز شد؟ چه چیز را توانستند؟ کسانی که توانستند «انتخاب» خود را شدنی کنند، با چه هدفی رقبا را از میدان به در کردند؟اگر هدف و مسئله تنها بر سر ریاست جمهوری فردی به نام احمدی نژاد می بود، واقعا هم شد و آنها توانستند. لیکن گمان نمی رود در هیچ جای جهان کسانی بخواهند مقامی را قبضه کنند، صرفا به این دلیل که آن مقام را قبضه کرده باشند. آنها قطعا از به دست آوردن این مقام و قدرتی که به سبب آن حاصل می شود، به دنبال هدفی هستند. کسانی هم که با شرکت کردن در رأی گیری ها فکر می کنند با آرای خویش این افراد را به این مقام ها می رسانند، قطعا انتظارات و توقعاتی از آنها و این قدرت دارند. اینکه انتظارات رأی دهندگان با اهداف به قدرت رسیدگان تا چه اندازه همخوانی دارد، بماند. ولی اینکه احمدی نژاد رییس جمهوری شد و حامیانش توانستند قوه مجریه را نیز مانند قوه مقننه و قضاییه در اختیار خود بگیرند، تا به امروز با پشتیبانی همه جانبه سیدعلی خامنه ای به عنوان رهبر سیاسی و مذهبی جمهوری اسلامی، با هدف بازگشت به آرمان ﮬای انقلاب اسلامی و تأمین اقتدار حکومت در داخل و خارج توضیح داده می شود.نکته اما در اینجاست که اگر خود انقلاب اسلامی و پیروزی آن با اکثریت قاطع مردم مدهوش و روشنفکران نشئه همراهی می شد، و همین نیز سبب «اقتدار» و «اهمیت» آن گشته بود، شعار بازگشت به اهداف آن پس از تقریبا سی سال جز اندکی از خودی ها را به دنبال نتوانست و نتواند کشید آن هم در شرایطی که از هر چیزی جز «اقتدار» و «اهمیت» این رژیم می توان سخن گفت. فراموش نکنیم که سرکوب داخلی به شکل قلع و قمع دگراندیشان و مخالفان، و آزار خارجی به شکل پشتیبانی از تروریسم و تلاش برای دستیبابی به بمب اتمی در فرهنگ سیاسی هرگز به «اقتدار» و «اهمیت» تعریف نشده است.در این میان، رؤیای اصلاحات، خوابی بود که در واقعیت تعبیر نشد. این رؤیا اگرچه تا مدتها بخشی از مردم و مخالفان تا کشورهای غربی و حتی ایالات متحده آمریکا را به خود مشغول و امیدوار ساخته بود، لیکن در یک تجربه هشت ساله نشان داد از امامزاده اصلاحات هیچ معجزه ای بر نمی خیزد. مردمی که دو بار با امید به پای صندوق های رأی کشانده شده بودند، بسی زودتر از کشورهای خارجی دریافتند، آرای خود را هزینه یک خیال کرده اند. خیال اینکه جمهوری اسلامی به «اصلاح» خویش بپردازد و از این طریق آرزوی «تغییر» را میسر سازد. تغییر خویش! در این رؤیای شیرین اما نه تنها حسابی برای کابوس مقاومت کنندگان در برابر «اصلاح» و «تغییر» باز نشده بود، بلکه اساسا آنچه «رأی دهندگان اصلاحات» می پنداشتند با آنچه «انتخاب شدگان اصلاحات» در نظر داشتند، زمین تا آسمان تفاوت داشت. این همه در حالی بود که هم مقاومت کنندگان و هم «انتخاب شدگان اصلاحات» از یک پشتوانه قوی ساختاری و مبتنی بر قانون اساسی برخوردار بودند، حال آنکه آرزوی رأی دهندگان به «اصلاحات» کلبه کاغذینی بود که در مسیر باد و بر شن بنا شده بود.هنوز هم معلوم نیست کسانی که هم چنان دم از «اصلاحات» می زنند، چرا در زمان همان «رییس جمهوری اصلاحات» بار و بندیل خود را بسته و راهی خارج شدند و چرا سالهاست از اینجا و با پشتیبانی مادی و معنوی کشورهای خارجی که رسانه ﮬای خود را دست و دلبازانه در اختیار آنها گذاشتند، تلاش می کنند به مردم بقبولانند آن تجربه مشترک که به فرار آنها از کشور انجامیده، برای مردم اما هنوز کافی نیست. این مردم همچنان باید بیازمایند و امیدوار باشند تا همان فردی که نقش خود را در مقام ریاست جمهوری اسلامی با واژه «تدارکاتچی» تعریف کرد، و یا یک فرد مشابه، باز هم زیر عنوان «اصلاحات» این بار معجزه کند. ولی آخر ای مسلمانان، در کجای جهان می توان از ریاست قوه مجریه و نمایندگان نشسته بر کرسی های قوه مقننه که همگی به حفظ قانون اساسی و گردن نهادن بر آن سوگند یاد می کنند، انتظار داشت خلاف آن و یا در جهت تغییر آن اقدام کنند؟! و اگر چنین چیزی امکان دارد، چرا در طول هشت سال تسلط بر دو قوه مقننه و مجریه، کاری از پیش برده نشد؟این همان چیزیست که به اصطلاح اصلاح طلبان خارج کشوری از نثر تاریخ بیهقی تا نثر آمیخته به هزل و هجو، در باره اش سکوت می کنند! آنها سکوت می کنند که اگر «اصلاحات» به این معنی باشد که برای تحقق آن باید از مرزهای قانون اساسی و ساختار جمهوری اسلامی عبور کرد، پس سوگندخوردگان به آن هرگز نمی تواند چنین کنند، مگر آنکه در برابر نظام بایستند. و اگر به این معنی است که این «اصلاحات» چیزی جز در چارچوب قانون اساسی کنونی نیست، که خب، همین انواع و اقسام اصولگرایان و خود این احمدی نژاد هم می توانند! و این در حالیست که خود آنها همین را هم نتوانستند! واقعیت بدون تفسیراگر حجت الاسلام محمد خاتمی توانست با سخنان نرم، سیاست سخت حکومت اسلامی را چه در داخل (سرکوب مطبوعات و دانشجویان و قتل های زنجیره ای) و چه در خارج (پشتیبانی از حماس و حزب الله و تلاش مخفیانه برای به دست آوردن بمب اتمی) پیش ببرد، احمدی نژاد توانست با سخنان سخت، سیاست نرم را به ویژه در رابطه با آمریکا (و حتی اسراییل) در پیش گیرد.این همه را جز در چارچوب رقابت های درونی و جنگ قدرت خودی های رژیم و هم چنین تلاش برای بقا نمی توان ارزیابی کرد. اگر کسی بر این گمان است که فردی از درون این نظام خواهد توانست کاستی های ساختاری این رژیم را در جهت دمکراتیزه شدن سیاسی و اقتصادی چنان از میان بردارد که هم خود بماند و هم نظام، در این صورت باید برای این فرد، چنان ویژگی هایی قائل شود که اولا بتواند تمامی سدهای پیش روی تا رسیدن به تأیید نامزدی ریاست جمهوری خود را پشت سر بنهد، و ثانیا در مرحله رأی گیری، از سدهای سازمان یافته گروه های مافیایی بگذرد، و ثالثا در آخرین مرحله، همان اصلاحاتی را به اجرا در آورد که زنان و جوانان در سالهای 76 و 80 به امید آن به پای صندوق های رأی رفتند و آن هم در شرایطی که تنها یک معجزه خواهد توانست آنها را تابستان آینده به پای همان صندوق ها بکشاند. و خودمانیم، این دیگر نامش «اصلاحات» نیست!امروز دیگر «اصلاح» و «انقلاب» هر دو رؤیاهای تعبیرناشده ای هستند بر بستر واقعیتی که نیازی به تفسیر ندارد. جمهوری اسلامی پس از سی سال که از انقلابش می گذرد، هنوز گریبانش در چنگ «رهبر انقلاب اسلامی» و «دادگاه های انقلاب اسلامی» و «سپاه پاسداران انقلاب اسلامی» و غیره است. «انقلاب فرهنگی» به شکل سرکوب و پاکسازی و یا اساسا بستن راه رشد و ترقی به سوی شهروندانی که از خودشان نیست، همچنان ادامه دارد. «انقلاب پی در پی» به ویژه در شرایطی که نسل های جدید به میدان می آیند، به جمهوری اسلامی اجازه نمی دهد تا اندکی به «اصلاح» خود بیندیشد و خود را با نیاز زمان تطبیق دهد. اصلاح این رژیم از بیرون و یا از درون خود، همان اندازه ناممکن است که انقلاب علیه آن. سرنوشت محتوم فروپاشی در آخرین سال های قرن بیستم بر پیشانی نظام هایی حک شد که راهشان به سوی اصلاح و انقلاب، هر دو، بسته شده است. آن کشورهایی که اپوزیسیون اتکاپذیری داشتند، توانستند خود را زودتر جمع و جور کنند و هن و هن کنان راه آزادی سیاسی و اقتصادی در پیش گیرند. آنهایی که نظام و جامعه شان چنان از درون گسسته بود که نمی شد سخنی از اپوزیسیون به میان آورد، مجبور شدند به پس مانده های حتی امنیتی رژیم پیشین بسنده کنند و سردمداران فروپاشی را از صحنه سیاست برانند تا در گوشه ای خاطرات خود را بنویسد. «نجات کشور» نخستین چیزیست که در چنین شرایطی بر زبان از جمله خود زمامداران جاری می شود. آنها اما نمی گویند «نجات کشور» از دست چه کسی و در برابر چه چیزی؟ اگر فقط به لعن و نفرین «شرایط» بپردازند، آنگاه بلافاصله مورد پرسش قرار می گیرند که این «شرایط» چرا، چگونه و توسط چه کسانی به وجود آمد؟ آنها نمی توانند حساب خود را از به وجود آورندگان شرایط کنونی نیز جدا کنند، چرا که در تمام این سالها مردم جز نام اینها چیز دیگری نشنیده اند. آنها کس دیگری را به بازی نگرفته اند که حالا بتوانند کاسه و کوزه «شرایط» را بر سر آنان بشکنند. اگر هم «شرایط» را انکار کنند و همه چیز را در بهترین حالت ممکن تبلیغ نمایند، آنگاه بر فاصله نجومی خود از مردم خواهند افزود. کلاف سر در گم «شرایط» و مشکلات را با دروغ و تبلیغ و شعار نمی توان دور زد.ایران در شرایطی که رؤیای انقلاب نیز درست مانند اصلاحات هر امکانی را برای تعبیر از دست می دهد، به بازیگرانِ سیاسی نیاز دارد تا نجات کشور را با هدایت جامعه به سوی دمکراسی و حقوق بشر میسر سازند. در صحنه سیاست جمهوری اسلامی اما نه بازیگرِ سیاسی بلکه تا بخواهید سیاستمدارِ بازیگر وجود دارد. وای به حال کشوری که «نجات» آن به شعار انتخاباتی تبدیل شده باشد.

كارهاي بسياري براي محدود كردن برنامه‌ي هسته‌يي ايران بايد انجام شود

2008-12-02T13:09:00.000-05:00

باراك اوباما در توضيح اولويت‌هاي سياست خارجي خود مدعي شد كه كارهاي بسياري براي محدود كردن برنامه‌ي هسته‌يي ايران و كره شمالي بايد انجام شود.به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، باراك اوباما، رييس‌جمهور منتخب آمريكا روز دوشنبه هنگامي كه انتخاب هيلاري كلينتون به عنوان وزير امور خارجه‌اش را اعلام كرد، با تكرار اتهامات غرب مبني بر نظامي بودن برنامه‌ي هسته‌يي ايران مدعي شد: كارهاي بسياري وجود دارد كه بايد براي جلوگيري از گسترش تسليحات هسته‌يي به ايران و كره شمالي، تحقق يك صلح دائم بين اسراييل و فلسطين و تحكيم كردن موسسات بين‌المللي انجام گيرد.به گزارش خبرگزاري رويتر، آمريكا و برخي متحدان اروپايي‌اش مدعي‌اند كه تهران تحت پوشش برنامه هسته‌يي صلح‌آميز خود در تلاش براي دستيابي به تسليحات هسته‌يي است و در همين راستا تاكنون تحريم‌هايي را عليه تهران اعمال كرده‌اند تا ايران را متقاعد به تعليق تسليحات هسته‌يي‌اش كنند...

رویارویی ولی فقیه با جنبش دانشجویی

2008-11-29T14:22:00.001-05:00

فراسوی خبر...شنبه 9 آذر

زینت میرهاشمی

روزی که دانشجویان شیراز شعار می دادند، «ما زن و مرد جنگیم، بجنگ تا بجنگیم» و نیز روزی که دانشجویان دانشگاه امیرکبیر با آتش زدن عکس احمدی نژاد و شعار «مرگ بر دیکتاتور» از او پذیرایی کردند، و.....رویارویی با استبداد وارد مدار دیگری شد. در راستای این هماوردی، ولی فقیه تصمیم گرفته است که در 16 آذر امسال در مراسمی که با جو امنیتی برگزار می شود، در دانشگاه شرکت نماید.وزیر علوم رژیم اعلام کرد که خامنه ای امسال در مراسم به مناسبت روز دانشجو حضور پیدا خواهد کرد. وی این اقدام را جلوگیری از «دستیابی عناصر ضد انقلاب به اهدافشان» قید کرد. کارگزاران استبداد مذهبی که همه چیز را در انحصار خود می بینند بزرگداشت این روز را از طرف دانشجویان بر نمی تابند و برای جلوگیری از گردهمایی مستقل دانشجویان در 16 آذر، می خواهند این روز را هم بی شرمانه مصادره کنند. این در حالی است که خواسته های دانشجویانی که در 16 آذر 1332 در درگیری با ماموران شاه به قتل رسیدند، آزادی و عدالت که با بنیاد جمهوری اسلامی در تناقض است، بود. وزیر علوم در رابطه با آمدن خامنه ای به دانشگاه گقت: «روز 16 آذر، واقعه ای است که زمانی خود داعیه دارش بوده ایم و الان ضد انقلاب قصد مصادره آن را دارد که باید آن را به جایگاه اول خود بازگردانیم.»در حقیقت شگرد پایوران رژیم در برگزاری دولتی این روز، مقابله با حرکتهای اعتراضی دانشجویان است که علیرغم همه سرکوبگری، زندان و شکنجه، بازهم رژیم را به چالش می گیرد. بدون شک، وضع این رژیم زهواردر رفته تر از آن است که بتواند جنبش دانشجویی را به خاموشی بکشاند.

صدور حكم اعدام در ملاعام براي سه متهم پرونده بمب‌گذاري در شيراز

2008-11-29T14:21:00.000-05:00

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهرانسرويس: فقه و حقوق - حقوق سياسيروابط عمومي دادسرا و دادگاه انقلاب تهران از صدر حكم اعدام سه‌تن از عوامل بمب‌گذاري در شيراز خبر داد.به گزارش ايسنا، بنا بر خبر دادسرا و دادگاه انقلاب تهران، براي ‌٣ نفر از عاملان بمب‌گذاري حسينيه سيدالشهدا(ع) رهپويان وصال شيراز كه منجر به شهادت ‌١٤ نفر و زخمي شدن ‌٢١٢ نفر از بهترين فرزندان اين خاك و بوم شده بود حكم اعدام صادر شد.به دنبال دستگيري عوامل بمب‌گذاري و محاكمه آنان در روز شنبه مورخ ‌٢/٩/١٣٨٧ كه به صورت علني برگزار شد، شعبه ‌١٥ دادگاه انقلاب اسلامي تهران بعد از اخذ آخرين دفاعيات متهمان و ارايه لايحه دفاعي وكلاي آنان با توجه به اتهامات آنها به شرح ذيل حكم صادر شده است.‌١-محسن اسلاميان فرزند محمد با نام مستعار فرمانده بهمن (يار دوم) داراي سابقه كيفري در امر نگهداري اسلحه دائر بر محاربه و افساد في‌الارض از طريق عضويت و همكاري موثر در گروهك محارب، ملحد و ضد حكومت اسلامي انجمن پادشاهي ايران با علم و اطلاع از موضع گروه و طراحي و اقدام جهت براندازي حكومت اسلامي و تهيه سلاح و مهمات و ساخت بمب در اين راستا و مشاركت در انفجار تروريستي حسينيه سيدالشهدا شيراز كه منتهي به شهيد و زخمي شدن ‌٢٢٢ نفر شده است و هم چنين مشاركت در طراحي انفجار در ساير نقاط كشور و ساخت بمب مايرولي در اين راستا و طراحي طرح ترور مسوولان نظام.‌٢- علي اصغر پشتر فرزند كرم با نام مستعار آراسب (يار سوم) و علي و احمد دائر بر محاربه و افساد في الارض از طريق عضويت و همكاري موثر در گروهك محارب و ملحد و ضد حكومت اسلامي انجمن پادشاهي ايران با علم و اطلاع از موضع گروه و مشاركت در طراحي و اقدام جهت براندازي حكومت اسلامي از طريق مشاركت در تهيه مهمات و ساخت بمب به كار رفته در انفجار تروريستي ‌٢٤/١/١٣٨٧ حسينيه سيدالشهدا شيراز و مشاركت در طراحي انفجار در ساير نقاط كشور و ساخت بمب مايرولي در اين راستا و طراحي طرح ترور مسوولان نظام.‌٣-روزبه يحيي‌زاده فرزند مجيد با نام مستعار روزبهان و صادق افراسيابي داراي سابقه كيفري دائر بر محاربه و افساد في الارض از طريق عضويت و همكاري موثر در گروهك محارب و ملحد و ضد حكومت اسلامي انجمن پادشاهي ايران با علم و اطلاع از موضع گروه مزبور و طراحي و اقدام جهت براندازي حكومت اسلامي از طريق مشاركت در تهيه بمب جهت كارگذاري در مراكز شناسايي شده در رشت و تهيه وسايل و اسباب كار و امكانات مالي موثر در اين راستا و طراحي ترور استاندار رشت و اعتياد به مواد مخدرهمچنين با توجه به دلايل و شواهد زير:‌١-گزارشات وزارت اطلاعات‌٢-اقارير صريح متهمين‌٣-كشف بمب‌ها و سلاح و مهمات خريداري شده‌٤-اقرار متهمين به مشاركت در انفجار حسينيه سيد‌الشهدا در تاريخ ‌٢٤/١/٨٧ با همراهي متهمين و با هدايت جمشيد عامل CIA در خارج از كشور‌٥-اقرار متهمين به تهيه سلاح و مشاركت در طراحي عمليات تروريستي انفجار در لوله‌هاي نفتي بند گناوه‌٦-اقرار متهمين به مشاركت در تهيه بمب مايرولي‌٧-اقرار متهمين به مشاركت در طراحي عمليات انفجاري در مدارس حوزه علميه‌٨-اقرار متهمين به شناسايي مكان‌هاي مورد هدف بمب‌گذاري‌٩- اقرار متهمين به ارتباط با عامل خارجي انجمن به نام جمشيد از طريق ايميل و عضويت در انجمن پادشاهي ايران‌١٠-اقرار متهمين به اينكه هدف از اجراي عمليات طراحي شده بمب‌گذاري، براندازي حكومت از طريق ايجاد اختلاف فرقه‌اي، كم رنگ كردن حضور مردم در صحنه‌هاي مذهبي، متزلزل كردن حكومت اسلامي ايران در عرصه بين‌الملل و ايجاد آشوب و هرج و مرج داخلي بوده است.‌١١-اقرار متهمين به تهيه مواد منفجره و سلاح در جهت اهداف شيطاني خود‌١٢- اقرار متهمين به سب‌النبي‌١٣-اقرار متهمين به طراحي و فيلمبرداري از امام‌زاده شاه قيس شيراز در جهت اجراي عمليات تروريستي‌١٤-متهمين كليه اتهامات وارده را قبول و به گناه و خيانتي كه در حق مردم كشورمان كرده‌اند اعتراف كرده و خود را لايق مجازات دانسته‌اند.‌١٥-اقرار متهمين در همكاري با انجمن پادشاهي ايران و جذب نيرو براي انجمن و تهيه CD از مواد انفجاري تهيه شده و ارسال آن براي جمشيد در خارج از كشورشعبه ‌١٥ دادگاه انقلاب اسلامي تهران اقارير صريح متهمان در دادگاه و ديگر شواهد و قرائن موجود بزهكاريشان را محرز دانسته، به استناد آيه شريفه ‌٣٣ سوره مائده و مواد ‌١٨٣ و ‌١٨٦ و ‌١٨٧ و ‌١٨٩ و ‌١٩٠و ‌١٩١ قانون مجازات اسلامي متهمين «محسن اسلاميان» فرزند محمد، «علي اصغر پشتر» فرزند كرم، «روزبه يحيي‌زاده» فرزند مجيد را به اعدام (آويختن به دار) محكوم كرده و از طرفي با توجه به عمق فاجعه تروريستي انفجار حسينيه سيدالشهدا شيراز كه با ‌٢٢٢ شهيد و زخمي مردم سرفراز شيراز را عميقا داغدار كرده لازم است احكام صادره در ملاعام و در جنب حسينيه اجرا شود.راي صادره به متهمين و وكلاي آنان ابلاغ و نسبت به حكم صادره اعتراض كرده، تقاضاي تجديدنظر خواهي كردند كه پرونده جهت رسيدگي به ديوان عالي كشور ارسال خواهد شد.

2008-11-21T13:13:00.004-05:00

با توجه به شرایط فعلی ایران که این اوضاع به دست رژیم جمهوری اسلامی ایجاد شده است و رژیم در حال سرکوب مردم به بهانه

مذهب و از طرفی با ازارو اذیت اقلیتهای دینی - بهاییان ،مسیحیان ،دراویش و....- اما میبینیم که

کشورهای همسایه ایران اگرچه اهل تسنن هستند وبعضا خشک مذهب به شمار میایند اما چنین

کارهای وحشی گرانه ای انجام نمیدهند.

شاید مردم این کشورها به صورت پراکنده اعتراضاتی داشته و پرخاشگری کنند اما دولتشان مداخله نمیکند و اعتراضات آنها را مورد

توجه قرار میدهد در حالیکه درجمهوری اسلامی اینچنین نیست .

حالا می خوانیم فرمان کوروش بزرگ :

دين و آيين و رسوم ملتهايي كه من پادشاه آنها هستم ، محترم خواهم شمرد و نخواهم گذاشت كه حكام و زير دستان من ، دين و آئين و

رسوم ملتهايي كه من پادشاه آنها هستم يا ملتهاي ديگر را مورد تحقير قرار بدهند يا به آنها توهين نمايند .

من امروز اعلام مي كنم ، كه هر كس آزاد است ، كه هر ديني را كه ميل دارد ، بپرسد و در هر نقطه كه ميل دارد سكونت كند ، مشروط

بر اينكه در آنجا حق كسي را غضب ننمايد ،

……………………………………….

پایمال کردن سروری شهروندان ایرانی و

حق و حقوق کارگران شرکت اتوبوسرانی تهران و

کارگران نیشکر هفت تپه و ما بقی

………………………………………

حالا بخوانیم فرمان کوروش بزرگ:

من تا روزي كه زنده هستم ، نخواهم گذاشت كه شخصي ، ديگري را به بيگاري بگيرد و بدون پرداخت مزد ، وي را بكار وادارد .

رژیم دارد چنین کاری غیرمستقیم می کند ملت ایران را به بیگاری می کشد و بدون پرداخت دست مزد.

فقرو فحشا برای نان شب که اقای مسعود ده نمکی تهیه کرده است ،

به نظر خود شما ایا اقای ده نمکی این مصیبت را از کجا امد است؟ بجزاز خود رژیم که عامل ان است .حتما خود میدانید که برای مثال :

سردار زارعی که خود فرمانده نیروی ناجا بود،مسبب این فقرو فحشا هم بود . اقای ده نمکی ،ایا خود شما فروشنده نیستید ؟و یا به

بردگی نمگیرید؟

مگر باید علنا چنین کاری کرد و یا تجارت خانه رسمی برای فروش دختر وزنان ایجاد کرد؟ غیر از این است که ،فشارهای رژیم ،ملت

را به چنین عمل نا خوشایند ناچار به انجام می کند . وقتی که ا قشارمختلف ملت ایران در زیر مصیبت فقر به سر می برند،این شما

هستید که جواب گو هستید . اما شما جواب گو نیستید ،به همین دلیل چنین حرکتهای نا خوشایندی به بار می اید - من به شما که این مطلب

را می خوانید ، پشنهاد می کنم این فیلم را ببینید .

……………………….

حالابخوانیم فرمان کوروش بزرگ

من تا روزي كه به ياري مزدا ، سلطنت مي كنم ، نخواهم گذاشت كه مردان و زنان را بعنوان غلام و كنيز بفروشند و حكام و زير دستان

من ، مكلف هستند ، كه در حوزه حكومت و ماموريت خود ، مانع از فروش و خريد مردان و زنان بعنوان غلام و كنيز بشوند و رسم

بردگي بايد به كلي از جهان برافتد .

والا خجا لت دارد برای سید علی خامنه ا ی ودارو دسته اش که خود را نماینده امام زمان جا زده اند

و با صحبت های اقای رفسنجانی که می گوید غربی ها مغزها را فراری میدن وبه سمت خودشون می کشن .شما که ریس تشخیص

مصلحت نظام هستی چرا این حرفهای پوچ را بیان میکنی و از این همه نابسامانی در کشورحمایت می کنید و چرا اقداماتی نمیکنید که

وضع کشور و آموزش و پرورش این جوری نشه. خودتان بهتر می دانید .که دارید به ملت ایران ظلم ستم می کنید.وشما اقای خاتمی که

در سخنرانی تان گفتید اگر باراک اوباما رییس جمهور امریکا شود من هم نامزادی رییس جمهوری آیند ایران میشوم، شما که هشت سال

رییس جمهور بودید چی کار کردید برایه ایران بجز فریب کاری ملت ایران، جریانات 18تیر را حتمآ فراموش کردید؟ یا کشتار

سال 1379 دیگر مردم با نیش خندها فریب نمی خورند. با این حکومت استبدادی .

پایان دهید به جا دو گریتان .

حالابخوانیم فرمان کوروش بزرگ:

من تا روزي كه پادشاه ايران و بابل و كشورهاي جهات اربعه هستم ، نخواهم گذاشت ، كسي به ديگري ظلم كند و اگر شخصي مظلوم

واقع شد ، من حق وي را از ظالم خواهم گرفت و به او خواهم داد و ستمگر را مجازات خواهم كرد .

ایران وطن ماست . کوروش پدرماست

..................................................................

نظر شما در مورد مطلب چیست ؟

..................................................................

شمارش معکوس ِ پایان ِ جمهوری اسلامی

2008-11-18T11:01:00.000-05:00

به نظر می رسد پرانتز ِ نا لازم ِ جمهوری اسلامی که با آمدن دموکراتها در سال 1976 میلادی به کاخ سفید باز شده بود، اینبار با عروج ِ دوباره ی دموکراتها به قدرت، می رود که بسته شود.زیرا در این سی سال جهان با سیاست ِ غلط ِ جیمی کارتر رئیس جمهور ِ وقت ِ آمریکا، خسارت ِ بزرگی را متحمل شد که دودش علاوه بر چشمان مردم ایران بیش از سایر ملل در چشم ِ آمریکا فرو رفت.جهانی که از موقع ِ به قدرت رسیدن ِ ملاها در ایران در آتش ِ جنگ های بسیاری سوخت و در ترورهای بیشماری از بی گناهان و عاشقان ِ زندگی قربانی گرفت.گزافه نیست اگر بگوییم جهان در این سی سال هیچ وقت رنگ آسایش و امنیت را به خود ندیده است که هیچ حتی زندگی مردمان در پهن دشت ِ گیتی بی ثبات و نا امن گشته است.در این سی سال ایران و ایرانیان و سپس اسرائیل با شهروندانش بیش از همه از جنگ و سرکوب و ترور صدمه دیده اند که هنوز پایانی برایشان متصور نیست.زیرا تا وقتی که جمهوری اسلامی در قدرت است نابودی ِ تدریجی ایران و مردم ایران و همچنین کشاندن ترور و جنگ به سرزمین اسرائیل و نا امن کردن زندگی بر مردمان آن دیار اجتناب ناپذیر خواهد بود.این پرانتز ِ نا لازم ِ تاریخی در اثر بی کفایتی جهان آزاد می رود در اثر مماشات مستمر اروپا و فرصت طلبی های جاه طلبانه و کشور خوارانه ی چین و روسیه به قدرت اتمی تبدیل شود تا جهان ِ آزاد را سالها چون روسیه و چین به گروگان بگیرد.پرانتزی که کتمان نمی کند تروریستهای عالم را کمک می کند و سر آن دارد اسرائیل و ملت یهود را " نابود " کند.پرانتزی که می رود هر چه بیشتر آثار تاریخی، تمدنی و فرهنگی ایرانیان را که فخر و آبروی بشریت است، نابود کند و به جای آن در هر شهر و روستا چاه جمکران حفر کند.پرانتزی که با خون و جنون و خرافات می رود دنیا را چنان نا امن کند تا امام ِ رهایی بخششان از چاه جمکران بیرون آید.و این همان پرانتزِ نا لازمی است که جیمی کارتر با سیاست ِ نابخردانه اش به دنیا تحمیل کرد و سی سال جهان را در جنگ و خونریزی و ترور و نا امنی فرو برد.و چه سنگین است مسئولیت باراک اوباما در این شرایط ِ نا هنجار ِ جهانی.آیا ایشان قادر خواهند بود این کشتی طوفان زده را که کارتر در امواج سهمگین ِ اقیانوس ِ جنگ و ترور و نا امنی رها کرده بود، با درایت به ساحل نجات ِ زندگی ِ امن برساند؟می دانم که بسیار سخت و دور از توان ِ زمانه است. اما باید آغاز کرد چگونه؟اولین کار بزرگ اوباما در کنار سامان دادن به اقتصاد آمریکا و گشودن رونق اقتصاد جهانی از رکود مرگبار ِ امروزی، پافشاری و برقراری صلح در خاورمیانه است.زیرا یک اقتصاد شکوفا و پویا به یک محیط امن ِ سرمایه گذاری احتیاج دارد.این میسر نمی شود مگر اینکه صلح در خاورمیانه برقرار شود.اوباما باید بداند که مانع اصلی صلح در خاورمیانه جمهوری اسلامی است.باید بداند که سوریه و حزب الله و حماس و جهاد و ده ها سازمان های تروریستی از جمهوری اسلامی ارتزاق می کنند که پولش از جیب و سفره ی ایرانیان به زور سرکوب تأمین و پرداخت می شود.باید بداند که سلاح ها ی تروریست ها بوسیله ی جمهوری اسلامی تأمین می شود.باید بداند که آموزش های ترور و عملیات ِ آدم کشی در جا های امن در خاک ایران و سوریه و در قسمت ِ تحت ِ کنترل حزب الله در لبنان انجام می گیرد.پس باید بداند که برقراری صلح در خاورمیانه حل کردن معضلی بنام جمهوری اسلامی است.چطور می شود این معضل را حل کرد؟صد البته با مماشات مثل اروپائیان نمی توان این معضل را حل کرد.تنها راه غلبه بر جمهوری اسلامی دیپلماسی ِ زبان قدرت است.زبان قدرت هم این نیست که با توپ و هواپیما به کشور ایران حمله کنیم، خیر.زبان قدرت امتیاز ندادن به جمهوری اسلامی و تنگ کردن همه ی عرصه ها بر آن است.در کنار این تنگ کردن و امتیاز ندادن باید روی مردم ایران سرمایه گزاری کرد تا شرایطی بوجود آید که بتوانند حلقومش را در تهران و شهرهای بزرگ بفشارند.و این آن سیاستی است که جمهوری اسلامی از همه بیشتر می ترسد. به همین دلیل است که امروز جمهوری اسلامی برای ترساندن مردم دست به یک مانور سرکوب ِ سراسری زده است.چون می داند که ریختن ترس در مردم بر اثر فشار جهانی، مردم را به خیابانها می کشد.آمدن مردم به خیابان از ده ها حمله ی نظامی برای جمهوری اسلامی خطرناک تر است.زیرا با حمله ی نظامی مردم یا پاسیو می شوند و یا مبارزه را در کوتاه مدت به جای جمهوری اسلامی، به سوی تجاوز بیگانه برمی گردانند.زیرا هیچ ایرانی در هیچ شرایطی تجاوز به خاک ایران را نمی تواند تحمل کند.زیرا ایرانیان معتقد هستند که خاک بیش از هر ارزشی، برایشان ارزش دارد.به همین دلیل است که می سرایند:چو ایران نباشد تن ِ من مبادو جای بسی خوشبختی است که آقای اوباما در مبارزه ی انتخاباتی شان با قاطعیت گفته اند که اورشیلم پایتخت ابدی و تفکیک ناپذیر اسرائیل است.معنی این حرف این است که اورشلیم مذاکره بردار نیست.معنی اش این است جمهوری اسلامی، سوریه و تمامی تروریست های منطقه، بیخود آب در هاون می کوبند.معنی اش این است که آمریکا در رأس کشورهای جهان آزاد از اورشلیم و تمامیت اسرائیل به هر قیمت دفاع می کند.معنی اش این است آن نظام هایی که خواهان نابودی اسرائیل و ملت یهود هستند، عرصه ها در تمامی زمینه ها بر آنها تنگ و تنگ تر می شود.و چنین پیامی از جانب آقای اوباما برای جمهوری اسلامی بیش از دیگران چون سمّ مُهلکی است که باید به تدریج در حلقش ریخته شود تا جان دهد.آیا اوباما از پس ِ این سیاست بر می آید؟باید گفت هم نه و هم آرینمی تواند از پس ِ جمهوری اسلامی بر آید، اگر بخواهد راه جیمی کارتر را به شکلی دیگر ادامه دهد.زیرا سیاست جیمی کارتر مماشات با جمهوری اسلامی بود.و چنین سیاستی جمهوری اسلامی را هر چه بیشتر قوی تر می کند و مردم ایران را خوار و ذلیل ترمی تواند، به شرطی که روی اورشلیم چانه نزند و دست و پای جمهوری اسلامی را در سوریه، لبنان، عراق، افغانستان، غزه و . . . کوتاه کند و همزمان از مردم ایران برای به زیر کشیدن جمهوری اسلامی بطور همه جانبه حمایت کند و حمله ی نظامی به ایران را از سر خود خارج کند.در این راه، اوباما جهانی از مردم ایران، اسرائیل و تمامی ِ عاشقان زندگی و منزجر از ترور و آدم کشی را با خود همراه خواهد داشت

احمدی نژاد به اوباما تبریک گفت

2008-11-06T14:24:00.001-05:00

محمود احمدی نژاد رئیس جمهوری ایران با ارسال پیامی به باراک اوباما رئیس جمهوری منتخب آمریکا، انتخابش را تبریک گفته و به وی توصیه کرده با استفاده از فرصت، نام نیکی از خود به جای بگذارد.
آقای احمدی نژاد در متن نامه اش خطاب به آقای اوباما نوشته:"از این که توانستید آرای اکثریت شرکت کنندگان در انتخابات را به خود جلب کنید، تبریک می گویم."
رئیس جمهوری ایران با زود گذر توصیف کردن فرصت هایی که خداوند به بندگان هدیه می کند، به آقای اوباما توصیه کرده "با ترجیح مصالح حقیقی مردم و انصاف و عدالت بر تقاضاهای سیری ناپذیر اقلیتی خودخواه و ناصالح، از فرصت خدمت، حداکثر استفاده را به عمل آورید و نام نیکی از خود به جای بگذارید."
آقای احمدی نژاد ابراز امیدواری کرده که تحولی اساسی در سیاست داخلی و خارجی دولت امریکا ایجاد شود.
گفتگو با احمد زید آبادی، کارشناس مسایل ایران -- درباره واکنش ایران به انتخاب اوباما:
به گفته آقای احمدی نژاد، برخی سیاست های خارجی آمریکا "تبعیض آمیز و غیر عادلانه" بوده و انزجار ملت ها و اکثر دولت ها را در پی داشته است ولی اظهار امیدواری کرده از این پس "دایره دخالت های دولت آمریکا به مرزهای جغرافیایی آن کشور محدود شود."
رئیس جمهوری ایران با اشاره به وضعیت عراق، افغانستان و اراضی فلسطینی، منطقه خاورمیانه را حساس توصیف کرده و نوشته ایران از "تحولات اساسی عادلانه و واقعی در سیاست ها و رفتارها به ویژه در این منطقه استقبال می کند."
درخواست تغییر سیاست ها

الهام: رویکرد دولت آمریکا تغییر کند
پیش از پیام آقای احمدی نژاد به اوباما، غلامحسین الهام سخنگوی دولت نیزخواستار تغییر در سیاست خارجی آمریکا شده بود.
به گزارش خبرگزاری دولتی ایران - ایرنا - آقای الهام، با اشاره به برنامه های انتخاباتی رئیس جمهوری منتخب آمریکا برای ایجاد تغییرات، ابراز امیدواری کرده است که این تغییرات شامل رویکرد بین المللی آن کشور نیز بشود.
آقای الهام گفته است "امیدواریم همانطور که آقای باراک اوباما با وعده تغییر به مردم آمریکا توانست اعتماد آنها را جلب کند، با ایجاد تغییرات اساسی در رویکرد ایالات متحده به مسایل جهانی نسبت به بازسازی وجهه بین المللی آمریکا و رفع بی اعتمادی فزاینده جهانی به این کشور بکوشد."
به گفته سخنگوی دولت ایران، این تغییرات باید شامل "احترام به حقوق انسانها و ملتها و پایان دادن به سلطه گری و تجاوز به کشورها" باشد.
غلامحسین الهام مشارکت گسترده رای دهندگان آمریکایی در انتخابات اخیر ریاست جمهوری آمریکا را نشانه رویگردانی مردم آن کشور از سیاست های دولت جورج بوش، رئیس جمهوری کنونی، دانسته است.
آقای الهام گفته است که سیاست های جورج بوش نه تنها در عرصه بین المللی بلکه در داخل ایالات متحده نیز "تنفر گسترده ای" ایجاد کرده و باعث عزم جدی مردم آمریکا برای تغییر در این وضعیت شده است.
سخنگوی دولت ایران در توضیح این نظر گفته است که "تحمیل هزینه های گسترده جنگ های بیهوده و ظالمانه به مردم آمریکا که منجر به شرایط وخیم اقتصادی این کشور شده است، بهترین دستاورد بوش برای مردم آمریکا بود."
ایران خواستار تغییر است
روز گذشته و در پی اعلام نتایج رای گیری در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا، منوچهر متکی، وزیر خارجه ایران نیز این نتایج را نشانه خواست مردم آمریکا برای تغییرات اساسی در سیاست داخلی و خارجی آمریکا توصیف کرد.

متکی فاصله گرفتن از سیاستهای کنونی را به اوباما توصیه کرده است
آقای متکی ابراز امیدواری کرد که "دولت جدید آمریکا بتواند خواست مردم آن کشور را که فاصله گرفتن از رویکردهای غلط دولتمردان فعلی است، برآورده کند."
در جریان مبارزات انتخابات ریاست جمهوری آمریکا، شعار اصلی باراک اوباما، رئیس جمهور منتخب از حزب دموکرات، لزوم ایجاد تغییرات در سیاست ها و روش های دولت فدرال این کشور بود.
در زمینه سیاست خارجی، آقای اوباما اقدامات دولت جمهوریخواه جورج بوش را باعث ناخرسندی متحدان اصلی ایالات متحده توصیف کرد و خواستار تلاش برای بهبود روابط آمریکا با این کشورها و جلب اعتماد و همکاری بیشتر آنها شد.
در مورد ایران، باراک اوباما ضمن ابراز نگرانی از سیاست هسته ای این کشور و خطراتی که، به زعم بسیاری از مقامات آمریکایی، می تواند متوجه منافع ایالات متحده و امنیت خاورمیانه، به خصوص اسرائیل سازد، از تماس و گفتگو با جمهوری اسلامی برای حل این بحران حمایت کرده است.
در عین حال، در بیش از یک سال اخیر، تلاش برای حل مساله هسته ای ایران از راه های دیپلماتیک محور اصلی سیاست دولت کنونی آمریکا نسبت به برنامه هسته ای ایران را هم تشکیل می داده است هرچند مقامات آمریکایی، و بسیاری دیگر از متحدان غربی آن کشور، مذاکره مستقیم را به تحقق برخی شرایط، به خصوص تعلیق غنی سازی اورانیوم در ایران، مشروط کرده اند.
در حالیکه تعلیق غنی سازی اورانیوم و شفافیت برنامه های اتمی ا یران از جمله خواست های مندرج در قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل هم بوده است، مشخص نیست که آیا دولت حزب دموکرات در آمریکا نرمش بیشتری را در مورد انجام مذاکره بدون پیش با ایران نشان خواهد داد یا نه.
دولتهای دموکرات و جمهوریخواه
در زمان ریاست جمهوری بیل کلینتون، رئیس جمهوری سابق آمریکا از حزب دموکرات، دولت آن کشور گام هایی را در راه بهبود روابط با جمهوری اسلامی برداشت که از جمله شامل تعدیل برخی تحریم های اقتصادی علیه این کشور بود .
در مقابل، دولت جورج بوش از آغاز سیاستی سختگیرانه تر را نسبت به جمهوری اسلامی در پیش گرفت و آقای بوش در سخنانی در سال 2002، ایران را، در کنار عراق و کره شمالی، به حمایت از تروریسم و تلاش برای دستیابی به تسلیحات کشتار جمعی متهم کرد و از آنان با عنوان تشکیل دهندگان "محور شرارت" نام برد.

تفاوت عملی سیاست اوباما و بوش نسبت به ایران مشخص نیست
با انتشار گزارش هایی حاکی از برنامه های محرمانه اتمی در ایران در اواسط سال 2002، دولت آمریکا این برنامه ها را به تلاش برای دستیابی به جنگ افزارهای اتمی نسبت داد و از آن پس همواره خواستار افزایش مستمر فشار بین المللی بر ایران بوده و تحریم های جدیدی را، در کنار تحریم های پیش بینی شده در مصوبات شورای امنیت، علیه این کشور به اجرا گذاشته است.
سایر جنبه های سیاست داخلی و خارجی ایران نیز مورد انتقاد دولت جمهوریخواه آقای بوده که جمهوری اسلامی را به زیر پا گذاشتن موازین حقوق بشر، داشتن نظام حکومتی غیر دموکراتیک، برگزاری انتخابات ناسالم ،دخالت در امور کشورهای همسایه، و حمایت از تروریسم متهم ساخته است، اتهاماتی که مقامات ایران به شدت تکذیب کرده اند.
در مورد شرایط داخلی جمهوری اسلامی، در حالیکه به طور سنتی، دولت های جمهوریخواه در آمریکا در مقایسه با دولت های دموکرات مناسبات خود با سایر کشورها را کمتر به مسایلی مانند رعایت حقوق بشر و آزادی های سیاسی مشروط می کرده اند، رویکرد دولت جدید ایالات متحده در این زمینه نیز معلوم نیست.
با اینهمه، آقای بوش گسترش دموکراسی حتی در کشورهای دوست ایالات متحده در خاورمیانه را یکی از هدف های اصلی سیاست خارجی خود قرار داده بود و علاوه بر پیشبرد سیاست مبارزه بین المللی با تروریسم، مقابله با نظام های غیر دموکراتیک را بخشی از انگیزه مداخله نظامی در عراق و افغانستان عنوان می کرد.
در عین حال، جمهوری اسلامی نیز، که مخالفت با آمریکا را یکی از مهمترین دستاوردهای خود می داند، همواره بهبود روابط دوجانبه را به تغییر روش دولت آمریکا و تحقق شرایطی مانند دست برداشتن آمریکا از دشمنی، مشروط ساخته اما ماهیت تغییرات مورد نظر خود را مشخص نکرده است.

زیان سنگین افزایش ارزش دلار برای اقتصاد ایران

2008-11-03T15:02:00.000-05:00

با افزایش ارزش دلار، حدود چهار میلیارد و 200 میلیون دلار از ارزش داراییهای ارزی ایران کاسته شده است

مقامات ایرانی از ادامه روند کاهش قیمت نفت خام و افزایش ارزش دلار ابراز نگرانی کرده و در مورد تاثیر منفی این تحولات بر درآمدهای ارزی کشور هشدار داده اند.

رامین پاشایی فام معاون اقتصادی بانک مرکزی ایران گفته است که اگر قیمت نفت به کمتر از 60 دلار و 60 سنت دلار در هر بشکه برسد، اقتصاد ایران با مشکلات بزرگی مواجه خواهد شد.

به گفته معاون اقتصادی بانک مرکزی، اگر قیمت نفت در حد 60 دلار و 60 سنت باشد در پنج ماه باقی مانده از سال خورشیدی درآمد نفتی ایران حدود چهار میلیارد دلار کاهش خواهد یافت.

در پی بروز بحران مالی جهانی، قیمت نفت در بازارهای جهانی، از 147 دلار در هربشکه به مرز 60 دلار رسیده است.

به این ترتیب، کاهش قیمت نفت در بازارهای جهانی، درآمدهای نفتی ایران را به کمتر از نصف کاهش می دهد و این نگرانی وجود دارد که قیمت نفت به پائین تر از این رقم نیز برسد.

به گفته آقای پاشایی فام، دو سناریو پیش بینی شده است که در سناریو اول، مانده حساب ذخیره ارزی در پایان سال صفر در نظر گرفته شده است و بر این اساس قیمت هر بشکه نفت نباید کمتر از 60 دلار و 20 سنت باشد.

در سناریوی دوم پیش بینی شده که مانده حساب ذخیره ارزی در پایان سال به میزان سال گذشته باشد، که در این سناریو قیمت هر بشکه نفت نباید از 85 دلار و 60 سنت کمتر شود.

مانده حساب ذخیره ارزی که مازاد درآمدهای نفت در آن نگهداری می شود، در سال گذشته به طور رسمی اعلام نشده است اما گفته می شود که این رقم بیشتر از ده میلیارد دلار نبوده است.

به گفته معاون اقتصادی بانک مرکزی اگر قیمت نفت در حد 85 دلار 60 سنت باشد مانده حساب ذخیره ارزی به بیشتر از 23 میلیارد دلار خواهد رسید.

بر اساس این پیش بینی اگر قیمت نفت در حد 60 دلار باشد مانده این حساب به صفر می رسد.

زیان چهار میلیارد دلاری

محمود احمدی نژاد در نشست سران اوپک در عربستان، دلار آمریکا را "تکه کاغذی بی ارزش" دانسته بود

به گفته آقای پاشایی فام محاسبات بانک مرکزی نشان می دهد که افزایش ده درصدی ارزش دلار در پنج ماه اول سال جاری حدود چهار میلیارد و 200 میلیون دلار از ارزش داراییهای ارزی ایران کاسته شده است.

در حالی که معاون ارزی بانک مرکزی تاکید دارد که افزایش ارزش دلار بیشتر از چهار میلیارد دلار زیان به ایران وارد کرده اما محمد علی خطیبی نماینده ایران در اوپک گفته است، تقویت بیست درصدی ارزش دلار، بخشی از کاهش درآمدهای نفتی را جبران کرده است.

آقای خطیبی به خبرگزاری فارس گفته است که "دلار 20 درصد تقویت شده است یعنی اگر قیمت های نفت 55 درصد افت کرده باشد با تقویت بیست درصدی دلار، درآمد نفت در واقع 35 درصد کاهش یافته است."

ارزش دلار در بازارهای جهانی رو به افزایش است و نرخ هر دلار در بازار ایران نیز برای اولین بار از مرز هزار تومان فراتر رفته است.
ایران سال گذشته اعلام کرد که سهم دلار را در ذخایر ارزی خود به حداقل رسانده و معاملات نفتی خود را به ارزهای دیگری نظیر یورو (پول واحد اروپایی) انجام می دهد.

طرح جایگزینی ارزهای دیگر به جای دلار بعد از خودداری ایران از تعلیق غنی سازی اورانیوم و احتمال رویارویی فزاینده با آمریکا بر سر برنامه اتمی در دستور کار قرار گرفت و دولت ایران یک سال پیش اعلام کرد که نفت خود را به طور کامل با ارزهایی غیر از دلار آمریکا می فروشد.

مقامات دولتی بارها در سال گذشته با دفاع از تصمیم خود مبنی بر تغییر سبد ارزی از دلار به سایر ارزهای معتبر به خصوص یورو، تاکید داشتند که تصمیم آنها به موقع بوده است زیرا از یک سو قیمت دلار کاهش یافته و از سوی دیگر ارزش یورو پول واحد اروپایی افزایش پیدا کرده است.

سازمان اوپک بهای نفت خود را به دلار تعیین می کند اما یک سال پیش محمود احمدی نژاد رئیس جمهوری ایران در نشست سران اوپک در عربستان، دلار آمریکا را "تکه کاغذی بی ارزش" خواند و از اعضای اوپک خواست تا نفت خود را با پول واحد دیگری غیر از دلار بفروشند.

برخی معتقد بودند که تصمیم سال گذشته ایران به دلیل افت ارزش دلار در بازارهای جهانی، تاحدودی به نفع این کشور تمام شد اما اکنون با بالا رفتن ارزش دلار، گزارشها حکایت از آن دارد که بالا رفتن ارزش دلار زیان سنگینی را به ایران وارد کرده است.

بیانیه دانشجویان و دانش آموختگان لیبرال دانشگاههای تهران به مناسبت سیزده آبان

2008-11-03T15:00:00.000-05:00

13آبان سالروز اشغال سفارت آمریکا در تهران است. این روز سر منشاء بسیاری از گرفتاریها و مصیبت هایی است که از آن تاریخ به بعد گریبان مردم ایران را گرفت و نقطه آغاز انحرافی بسیار بزرگ در مسیر سیاست خارجی ایران بود. انحرافی که آثار و نتایج آن بعد از گذشت سالها هنوز هم بر پیشانی این سرزمین خودنمایی می کند. آنچه امروزه به عنوان " حماسه بزرگ"، اینگونه توسط حاکمیت اقتدارگرا و پوپولیستی ایران، گرامی داشته می شود و برایش دست افشانی می کنند، حادثه ای غم انگیز بود که نهال آن در کشتگاه مشترک "چپ استکبار ستیز " و " اسلام سیاسی" تولید شد و در زمین جهل و هیجان کاشته شد. دانشجویان و دانش آموختگان لیبرال دانشگاههای تهران بر خود لازم می دانند که ضمن یادآوری این روز مصیبت بار، نکاتی را در رابطه با آن متذکر شوند:سیزده آبان و اتفاقات پس از آن و مهر تایید حکومت که بر تارک آن زده شد، سرآغازی شد برای حرکتهای ضد ملی و افراط گرایانه بعدی و تولید رادیکالیسم سیاسی در مناسبات ایران با جامعه جهانی. تحرکاتی که بعد از این حادثه از جانب نیروهای تندرو و خط امامی در عرصه سیاسی به وقوع پیوست، ایده و گفتمان خطرناک صدور انقلاب و تلاش برای عملی کردن آن که هنوز هم ادامه دارد، تخریب منافع بلندمدت ایران در منطقه و جهان به بهانه دفاع از محرومین و مستضعفین و اقدامات فراوان دیگری از این دست را اگر چه می توان در برهه هایی قبل از این حادثه رد یابی کرد، اما بدون شک عملی شدن و اوج گرفتن آنها را باید از نتایج عینی تسخیر سفارت آمریکا در تهران دانست.به عبارت ساده تر این حرکت، مشروعیت بخشیدن و تقدس گفتمانی افراطی و غیر معقول بود که پس از گذشت سی سال هنوز هم در تکاپوی تخریب وجهه بین المللی و تاریخی ایران است.این حادثه درس بسیار بزرگی برای نیروهای فعال در عرصه فکری و سیاسی ایران بود. نیروهایی که در حصاری از مدهای روشنفکرانه گرفتار شده و به جای ایفای نقش به اصطلاح تاریخی خود در هدایت توده ها، خود اسیر هیجانات توده ای و بی منطقی شدند که بعدها گریبانگیر آنها هم شد. تایید و پشتیبانی از این حادثه از جانب عده زیادی از نیروهای سیاسی و اپوزیسیون، نقطه تاریکی در کارنامه آنهاست که پاک شدن آن عمر نوح می خواهد و صبر ایوب. از طرفی بسیاری از افراد مرتبط با این حادثه که بعدها دچار دگردیسی عمیق فکری شدند، هنوز هم در تحلیل آن دست به توجیهات ضعیف و غیر قابل قبولی می زنند که تنها نتیجه آن بی اعتمادی مردم نسبت به آنان است. اگر چنانچه آقایان می گویند، این اتفاق در فضای سیاسی آن روزها غیر قابل اجتناب و گریز ناپذیر و حتی لازم بوده است، اما در صورت پذیرش این ایده، باید از حوادث مشابه آن در دیگر نقاط جهان نیز حمایت کرده و یا به راحتی آن را با توجه به شرایط حاکم بر کشورهایشان توجیه کنیم. از یاد نبریم حادثه کشته شدن دیپلماتهای ایرانی به دست طالبان در افغانستان را.اکنون با گذشت نزدیک به سی سال از 13 آبان 58، همچنان دو ملت بزرگ و تاریخ ساز ایران و آمریکا از پیامدهای ناگوار آن واقعه متضرر هستند و امکان نزدیکی و تبادلات علمی و فرهنگی میان این دو به حداقل رسیده است.ما دانشجویان و دانش آموختگان لیبرال دانشگاه های تهران، معتقدیم که در شرایط عادی و بدون وجود فضای سیاسی و ایدئولوژیک، ملت ایران بهترین دوست ملت امریکا در خاورمیانه خواهد بود. از این رو، اکنون می توان چنین استدلال کرد که بیشینه شدن منافع ملی ایران، به گونه ای واقع بینانه و نه از منظر تنگ ایدئولوژیک، مستلزم عادی سازی روابط دو کشور است.

بزرگداشت کورش بزرگ

2008-10-29T06:49:00.003-04:00

بزرگداشت کورش بزرگ
به پاس معجزه ی انسان مدارانه اش

بيانيه کميته ی بين المللی نجات پاسارگاد به مناسبت 29 اکتبر، روز کورش بزرگ

22 اکتبر ـ 2 نوامبر (6 تا 12 آبان)
اکتبر 2008
کميته ی بين المللی نجات پاسارگاد امسال نيز، همچون سال های گذشته، همگان را برای بزرگداشت کورش بزرگ، مبتکر حقوق بشر، در روز 29 اکتبر، فرا می خواند.
اين روز از آنجا برای ما اهميت دارد که که کورش بزرگ، در آن، اولين سخنان خود را درباره ی آزادی مذاهب، آزادی محل زندگی، الغای برده داری، و برقراری صلح و آشتی بيان داشته است، سخنانی که در نوروز همان سال بر استوانه ای گلين نشست، و از گذرگاه هزازه ها و قرون گذشت تا اکنون، به عنوان اثری نادر و قابل تحسين زينت بخش موزه ی بريتانيا شود و چنان فرازی از تاريخ تمدن بشری را نمايان سازد که سازمان ملل متحد نيز يک نسخه از آن را، همچنان به عنوان «اولين منشور حقوق بشر جهانی»، در ميان دو در ورودی تالارهایی به تماشا بگذارد که در آنها سياست مداران جهان به شور و گفتگو درباره ی اوضاع صلح و جنگ جهانی می پردازند. و اين محل از آن رو انتخاب شده تا نمايندگانی که وارد تالارها می شوند همواره به ياد آورند که در بيش از دو هزار و پانصد سال قبل، در دورانی که جهان در هراس جنگ و خشونت و بردگی و بيگاری و تبعيض های مذهبی می سوخت، رهبر سياسی يکی از سرزمين های آزاد و مقتدر جهان سخن از آزادی و آشتی بين ملت ها و نژادها و مذاهب گفته و، در واقع، بازگوينده ی فرهنگ درخشان و خردگرايي بوده است که مردمان سرزمين اش به آن باور داشته و او را در گهواره ای چنين شکوهمند و انسانی پروريده اند.
و جای بسيار دريغ است که اکنون، در آغاز قرن بيست و يکم، بر سرزمين مان سياست مدارانی بی خبر حکم می رانند که نه تنها هنگامی که پای در سازمان ملل می گذارند سری به اين نشانه ی با ارزش ايرانی ـ بشری نمی زنند، بلکه به راحتی فرمان به آب بستن شهر و زادگاه گوينده آن را صادر می کنند و به عمد و آگاهانه در تخريب آرامگاه او می کوشند.
اما در جاودانگی انسانی و بزرگی خردمندانه ی کورش همين بس که ـ با همه ی بی توجهی ها و ستيزه جويي هايي که حکومت ايران و وابستگانش در راستای پنهان داشتن و محو ارزش های او به عنوان يک رهبر سياسی و، مهم تر از آن، به عنوان يک رهبر فرهنگی به کار می برند، و با همه ی بی اعتنايي هايي که در مورد شناساندن منشور او به جوانان ايران می شود ـ اکنون، پس از دو هزار و پانصد و چهل و هفت سال، گفته های او، چه به عنوان گفته هاي بشردوستانه يک انسان والا، و چه به عنوان رهنمودهای رهبری هدايت گر به سوی تمدنی انسان مدار، همچنان در جهان امروز مطرح و شنودنی است. و آرامگاه او، که آگاهانه در دست تخريب روز افزون حکومت است، بی فرش و چلچراغ و تبليغات و هزينه کردن های سرسام آور، به هر مناسبتی محل ديدار هزاران هزار انسانی است که او را به پاس معجزه ی انسان مدارانه اش ـ که همانا انشای نخستين منشور حقوق بشر باشد ـ ستايش می کنند و گرامی می دارند.
ما می دانيم که در دوران نبود دولتی دلسوز، و باورمند به ارزش های فرهنگی و انسانی، وظيفه ی هر ايرانی با فرهنگی است که به عنوان نگاهبان اين ارزش ها و تحويل دهنده ی آن به آيندگان خود، در زنده نگاهداشتن و بزرگ داشتن آن ها بکوشد.
کميته نجات پاسارگاد به خود می بالد که امسال نيز، همچون سال های گذشته، به کمک اعضا، هواداران و فرهنگدوستان و باورمندان به حقوق بشر، در برگزاری اين روز بزرگ در سراسر جهان، شرکتی فعال خواهد داشت.
شما نيز در بزرگداشت اين روز همراه و ياری دهنده ما باشيد.
با مهر و احترام
شکوه ميرزادگی
کميته بين المللی نجات پاسارگاد
www.savepasargad.com
info@savepasargad.com
admin@savepasargad.com

آقای گنجی ! ..... شما چرا؟

2008-10-20T15:00:00.000-04:00

دو سه هفته پیش هفته‌نامۀ ایرانیان واشنگتن مقاله‌ای چاپ کرد که مرا بعد از سالها به‌وجد آورد. عنوان مقاله «مانیفست درماندگی» بود و نویسندۀ آن اسماعیل نوری‌علا.اسماعیل نوری‌علا را چهل و سه سال است می‌شناسم. با او زیاد حشر و نشر و نشست و برخاست نداشته‌ام اما همواره کارهایش را با شوق و علاقه خوانده‌ام و تحسین کرده‌ام. چرا که او پوینده‌ای پژوهشگر است و اگر نبود شعر امروز ما بعد از نیما تحلیلگری چون او نداشت. در سالهای 40 به من گفته شد که گروهی از شاعران جوان مکتب تازه‌ای را به‌وجود آورده‌اند که آن را «موج نو» می‌خوانند. در آن سالها من سخت با شعر اروپایی دست در آغوش بودم و این اصطلاح را که فرانسوی‌ها تازه برای شعر باب کرده بودند از آنجا می‌شناختم.La Nouvelle Vogueکه می‌شود همین «موج نو». در همین سالها بود که شعر نیمایی قد کشیده و بالیده بود و هر گروهی سعی داشتند به‌نحوی که خود می‌خواستند در این خم و چم شعر نیمائی دستی برافشانند و پایی بکوبند. بعضی‌ها هم که با شعر اروپایی آشنایی داشتند موج نویی‌های فرانسه و مشابهان آنها را در دیگر زبانها ورقی می‌زدند. نادرپور عاشق «هانری میشو» بود اما از سبکی که در پیش گرفته بود و بعدها آن را به‌نام مکتب سخن نامید قدمی فراتر نمی‌گذاشت. شاملو برای آن که فرانیمایی شود راه خود را در پیش گرفته بود. اما این جوانهای موج نویی حرف دیگری داشتند. سه‌تای آنها را از دور و نزدیک می‌شناختم. اسماعیل نوری‌علا، محمدعلی سپانلو و احمدرضا احمدی.نوری‌علا از یک ذهن منظم، سازمان‌یافته و تئوری‌پرداز برخوردار بود. مهمتر از همه نوعی حوصله و جربزۀ حضور در همۀ میدانها را داشت و بسیار کم‌هراس می‌نمود.به‌نظرم اوایل تابستان 43 بود که یک روز محمود مشرف آزاد تهرانی همکلاس دورۀ دانشکدۀ ادبیات من که با نام «م. آزاد» شعر می‌سرود و انگلیسی‌‌اش از فرانسۀ آن روزگار من خیلی بدتر بود یک مجله‌واره به‌دستم داد که روی آن نوشته بود «طرفه» و این یک مجلۀ ادبی بود. در این مجله شعری خواندم از شاعری با این نام: «الف. نون ـ پیام». تکنیک شعر مرا گرفت. وقتی از تهرانی پرسیدم این کیست؟ گفت اسمش اسماعیل نوری‌علاست و به‌ نظریه‌پردازی دربارۀ شعر علاقه دارد و بعد ما که با هم شوخی داشتیم، گفت بخواهی برای کیهان ورزشی هم مقاله می‌نویسد. عاشق نوشتن است. اما دلم نمی‌خواهد که مثل تو استعدادش را در پاورقی‌نویسی حرام کند. بیچاره رفیقمان نمی‌دانست که ما از این راه نان می‌خوریم و خجالت هم نمی‌کشیم.نوری‌علا را هرگز رها نکردم. کتابی درآورد به‌نام «صور و اسباب در شعر امروز ایران» که من جزء کتابهای دستی شعرم آن را با خود همه جا برده‌ام و حالا روبرویم نشسته است. نوری‌علا برای من همواره مثل مجسم شهامت در ابراز نظر و عقیده بوده است. تعارف ندارد. مجامله نمی‌کند و حرفی را که باور کرده است در مخمل ملاحظات تقدیم شما نمی‌کند. یک کتاب جدی دیگر از او دارم به‌نام «تئوری‌ی شعر». از موج نو تا شعر عشق که می‌تواند کتاب دستی و مرجع برای همه کسانی که به سیر شعر بعد از نیما علاقمندند، باشد. در همان سالهای موج نو من که شاید اولین معرفی گسترده از شعر معاصر فارسی را در روزنامه لوموند با همکاری و همت «بریژیت سیمون» چاپ کردم (پائیز 1968) از این موج نویی‌ها و آن سه تن که اول نامشان را آوردم، شعری از احمدرضا احمدی به فرانسه برگرداندم به‌نشانۀ آن که اعتقادی داشتم به ذوق نوری‌علا، سپانلو و احمدی.حالا نوری‌علا بعد از سالها که در لندن بوده و دکترای خود را از آنجا گرفته در آمریکاست و در ایالت کلرادو زندگی می‌‌کند و باز همان است که بود با همان صراحت‌ها و سربلندی‌ها که در او سراغ داشته‌ام. آخرین باری که دیدمش سال پیش بود در واشنگتن که سیمین خانم بهبهانی آنجا بود. او در آن زمان به‌اتفاق همسرش شکوه میرزادگی چهار صفحه‌ای در نشریه ایرانیان تهیه و چاپ می‌کرد که من با ذوق و رغبت تمام می‌خواندم. زیرا آنچه را که در کار شعر و ادب روز ایران و جهان ندیده بودم آنجا پیدا می‌کردم. دریغا که این کار ادامه نیافت ولی او همان است که بود. حالا یک مجله اینترنتی داردبه‌نام«سکولاریسم نو» www.NewSecularism.comوسایت شخصی این پویشگر ناشرپویشگران همwww.puyeshgraan.comاست.این اشاره را نوشتم که توجیه کنم مقالۀ درخشانی را که از او خوانده‌ام بدون آن که لحظه‌ای در درستی حرفهایی که زده است شک داشته باشم. آدم مورد خطاب او یکی نیست. مشابهات بسیار دارد که در این سالها دیده‌ایم. آدمهایی که دشمن عرفی‌گرایی و سکولاریسم هستند و سعی در توجیه خود و نابحق جلوه دادن گروهی دارند که در این سالها از انتهای چپ تا انتهای راست در یک نقطه‌نظر متفق‌القولند و آن این که اولا حدیث دین از دولت جداست و ثانیاً اول ایرانی هستند و سپس پیرو یکی از ادیان حقه یا ناحقه و یا حتی کفر و ارتداد، و ایران را در محدودۀ تفکر دینی نمی‌بینند و نمی‌پسندند. و به هر ایرانی حق می‌دهند که روی به هر قبله‌ای که دلش با آن است نماز بگزارد و بخواند که:سر کوی دلبر من به‌حریم کعبه ماندکه به هر طرف کنی رو، بتوان نماز کردنو ما همه این سال های دوری و دلگیری را در آفاق جهان پراکنده بودیم که بارکش غول بیابان نباشیم و به همین که اپوزیسیون هستیم و صدایمان دلی را در آن سوی جهان گرم نگه‌می‌دارد ببالیم و مطمئن باشیم که در بازار سوداگران شرف خود را به‌نام مبارزۀ سیاسی مشروط و اصلاح‌طلبانه به‌معرض بیع و شری نگذاشته‌ایم.

نگرانی شدید رژیم از گسترش اعتراضات اجتماعی

2008-10-18T16:36:00.000-04:00

در شرایطی كه علی كردان، وزیر كشور، در یك قدمی استیضاح قرار دارد و مخالفان او در مجلس دیروز از تقدیم طرح استیضاح وی با 28 امضا به هیات‌رئیسه خبر دادند، وی طی سخنانی در جمع ائمه جمعه سراسر كشور نسبت به فعال شدن جنبش‌های اجتماعی به‌شدت هشدار داد.وی در سخنان خود از خطر «تبدیل جنبش‌های اجتماعی به چالش‌های امنیتی» سخن گفت و مهم‌تر آنكه اقدامات جریان‌های دموكراسی‌خواه و مدافع حقوق بشر و نیز فعالان اینترنتی و روشنفكران را بخشی از این چالش‌ها معرفی كرد.كردان كه در آخرین روز بیستمین گردهمایی ائمه جمعه سراسر كشور در مصلای تهران سخن می‌گفت، سخنان خود را چنین آغاز كرد: در دهه‌ دوم قرن 21 در كشورهای در حال توسعه، چالش‌هایی در حال شكل‌گیری است كه اگر به هركدام از آنها بی‌توجهی شود، می‌تواند به معضلی امنیتی تبدیل شود. شاید جنس اولیه‌ بعضی از چالش‌ها امنیتی نباشد و موضوعی اجتماعی، سیاسی یا اقتصادی باشد، ولی استمرار آن به چالش امنیتی برای ایران تبدیل می‌شود.وی از «چالش قومی» به عنوان «اولین چالشی كه می‌تواند یك چالش امنیتی باشد»، یاد كرد و در مقام اعلام خبری خوش به ائمه جمعه گفت: با یك اقدام بسیار وسیع و گسترده جمهوری اسلامی ایران، به‌رغم طراحی مالك ریگی برای اقدام دوباره در مرزهای شرقی كشور، موفق شدیم چهار نفر از اشرار بزرگی كه یكی از آنها همان رباینده امام جمعه فهوج بود را در یك عملیات از بین ببریم و تقریبا تمامی بازوان مالك ریگی را در دو، سه روز اخیر ساقط كنیم. خود عبدالمالك ریگی در پاكستان به صورت سیار در حال زندگی است كه امیدواریم به او نیز دسترسی پیدا كنیم.وی افزود: جنبش دوم، جنبش مذهبی است كه بحث وهابیت و فرقه بهائیت را می‌توان در این بخش تحلیل و ارزیابی كرد. به گزارش ایسنا، وزیر كشور جنبش ناسیونالیسم قومی، فرقه‌گرایی، دموكراسی‌خواهی در مقابل مردم‌سالاری دینی، سكولاریست، جنبش مجازی و اینترنتی، جنبش روشنفكری بیمار، خرافه‌گرایی، محیط زیست، مسئله‌ فمنیست و مدرنیسم در مقابل سنت را از دیگر جنبش‌های قابل توجه برشمرد.وی ادامه داد: «جنبش حقوق بشر نیز مطرح است؛ دو سال پیش از لیست ناقضین حقوق بشر خارج شدیم اما به لحاظ پرونده آن خانم و اقداماتی كه دولت كانادا انجام داد، در زیرفصل حقوق بشر قرار گرفتیم كه با اقدامات بسیار بجا و سازمانی گام‌های خوبی برداشته شد.» اشاره ضمنی كردان به پرونده «زهرا كاظمی» خبرنگار و عكاس ایرانی‌تبار كانادایی است كه در سال 82 به شكلی مشكوك در زندان اوین جان سپرد و به‌رغم پیگیری جدی نمایندگان مجلس ششم، وكلا و خانواده مقتول، دستگاه قضایی از رسیدگی جدی به پرونده خودداری كرد.كردان در ادامه هشدارهای خود نسبت به فعال شدن جنبش‌های اجتماعی، از سندیكاها و جریان‌های دانشجویی یاد كرد و گفت: جنبش دیگر، تولید سندیكاها در مقابل امكانات و سنت‌های مذهبی ما نظیر هیات‌های مذهبی و تكایا و مساجد است و جریان دانشجویی نیز باید مورد توجه قرار گیرد. مشكلات آمایش سرزمین و تراكم و تمركز جمعیت در نقاط خاصی از كشور و ظهور كلانشهرها و مادرشهرها بدون داشتن برنامه نیز بسیار حساس است.وزیر كشور در ادامه به حوادث اخیر و تعطیلی گسترده بازار در تهران و شهرستان‌ها اشاره كرد و گفت: برخی نارضایتی‌های سیاسی و اجتماعی نیز باید مورد توجه قرار گیرد كه نمونه‌ بارز آن بازار است. حداقل در 50 سال اخیر بازار مدافع انقلاب اسلامی و اسلام بوده است. مثلا ماجرای مالیات بر ارزش افزوده فقط 10 هزار نفر از بازاریان ایران را در بر می‌گیرد و در قانون قبلی 7درصد مودیان مالیاتی مشمول، مالیات پرداخت می‌كردند و در اینجا فقط 3درصد پرداخت می‌كنند. یعنی درآمد برای دولت در خزانه چهار درصد كاهش پیدا می‌كند و پرداخت‌كننده‌ها 4درصد سود می‌برند. مشمولان كه كسبه و بازار را تشكیل می‌دهند، 10 هزار نفر هستند اما در قبال آن شفافیت در كشور رخ می‌دهد.وی با اشاره به امام جمعه اصفهان افزود: حضرت آیت‌الله طباطبایی در اصفهان اطلاع دارند كه به‌رغم تدابیر بسیار مناسب و دقیقی كه ایشان اعمال فرموند، هنوز ما در اصفهان مسئله‌مان حل نشده است. علت این بود كه ایشان به اتفاق استاندار محترم مسئله را حل می‌كردند ولی از تهران تماس می‌گرفتند و می‌گفتند كه چرا شما تسلیم شدید. یا در تبریز اساسا جنس موضوع، جنس مالیات بر ارزش افزوده نبود، بلكه از جنس دستورالعملی بود كه بانك مركزی برای صدور حواله‌ وجه صادر كرده بود. این نشان می‌دهد حتی از بزرگ‌ترین ابزارهای انقلاب، قدرت سوءاستفاده وجود دارد و برای انقلاب اسلامی مسئله‌ بازار مسئله بزرگ و مهمی است. البته از نظر ما مسئله، سیاسی و امنیتی نیست بلكه صنفی و اقتصادی است.وی گفت: در مورد این موضوع در شورای امنیت بحث و دستورالعمل آن را به استانداران سراسر كشور ابلاغ كردیم. خواهش ما از شما عزیزان ائمه جمعه این است كه در این موضوع نباید به سراغ مقصر رفت. باید تلاش شود این موضوع گسترش پیدا نكند و بازار پاك، سالم و مدافع اسلام و روحانیت در طول 50 سال اخیر را از جنبش ناراضی‌خواهی كشور ـ كه امروز در حال ورود به عرصه‌ بازار است و می‌خواهد بین انقلاب و پاره‌تنش فاصله ایجاد كند ـ تجزیه كنیم.وی در ادامه، هشدارهای خود را متوجه رسانه‌ها كرد و گفت: فضای رسانه‌ای می‌تواند برای ما چالش امنیتی باشد. از طریق عملیات روانی، فضای بدبینی، سیاه‌نمایی، هویت‌سازی و بی‌اعتمادی و ناكارآمدی و ایجاد مطالبات جدید این كار صورت می‌گیرد. باید مراقبت كنیم مطالباتی را طرح كنیم كه ما متقاضی آن باشیم، نه اینكه ما كارگردان باشیم؛ ما باید بازیگر باشیم. مطالبات را ما باید طرح كنیم نه اینكه برای ما طرح كنند و ما استمرار ببخشیم.وزیر كشور پس از تشریح این موارد برای ائمه جمعه، با بیان اینكه «در بخش چالش‌های امنیتی اساسا وارد خط‌كشی‌های درون كشور نشدم»، اظهار كرد: این چالش‌ها مورد اتفاق همه‌ كسانی است كه چهار اصل اسلام، انقلاب، امام و رهبری را قبول دارند و وارد حوزه درونی جریانات فكری سیاسی داخل كشور نشدم. در مورد این چالش‌ها هم باید بایستیم تا نظام اسلامی را از گذرگاهی كه در این برهه با آن روبه‌رو است به سمت مطلوب هدایت كنیم.كردان با تاكید بر اینكه «شك نكنید كه مسائلی چون هجمه به مرجعیت در داخل كشور طراحی نمی‌شود و یك عملیات روانی است»، ادامه داد: ماجرا به اینجا ختم نشد. به دنبال حمایت قاطع مقام معظم رهبری، بحث دولت را با عملیات روانی سنگینی مطرح كردند. یك جای دیگر نیز باقی مانده بود كه از آنجا نیز می‌شود بحث دینداری را پیش برد؛ قوه‌ مقننه و مجلس كه در یك هفته‌ اخیر آنجا را نیز زدند.وی ادامه داد: مراجع، روحانیت و علمای بزرگ، مورد هجمه واقع می‌شوند. دولت و قوه‌ قضائیه و مجلس نیز اینگونه مورد هجمه قرار می‌گیرند. این نشان می‌دهد كه عملیات روانی سنگین برای عدم مشروعیت جمهوری اسلامی در این مقطع طراحی شده است و متاسفانه گاهی ابزار آن عملیات روانی خودمان می‌شویم. خوب است مراقبت كنیم كه خودمان ابزاری برای عملیات روانی طراحی شده نباشیم.وی گفت: حتما در یك مقطع مناسب فعالیت چهارماهه‌ سفیر انگلیس در تهران، با بررسی همه‌ جوانب امنیتی و اطلاعاتی به اطلاع همه مردم ایران خواهد رسید كه در طول این چهارماه در تهران چه كرده است؟

اطلاعیۀ دبیرخانۀ شاهزاده رضا پهلوی در مورد شبکۀ تلویزیونی «آریامهر»

2008-10-18T16:32:00.000-04:00

بدینوسیله به آگاهی هم میهنان عزیز می رساند که، برنامه ها و مواضع شبکۀ تلویزیونی «آریامهر» هیچگونه ارتباط مستقیم یا غیر مستقیم با شاهزاده رضا پهلوی و دبیرخانۀ ایشان ندارد.امیدواریم که این توضیح هرگونه شبهه ای را که ممکن است در این باره در اذهان بینندگان برنامه های تلویزیون «آریامهر» ایجاد شده باشد برطرف سازد.پاینده ایراندبیرخانۀ شاهزاده رضا پهلوی

خاتمی خواستار تغییر روشها در کشور شد

2008-10-18T16:30:00.000-04:00


	در دوره هشت ساله ریاست جمهوری محمد خاتمی، آزادی های اجتماعی در ایران بهبود یافت

محمد خاتمی، رئیس جمهور پیشین ایران از وضعیت عمومی این کشور انتقاد کرده و گفته است: "این وضع، وضع مناسب ایران و جامعه ایرانی نیست و باید تغییر کند."

آقای خاتمی گفت که "آیا آنقدر که به ظواهر توجه می‌شود، به باطن جامعه که همانا اخلاق است و به امنیتی که ریشه در اعتماد و رضایت مردم از حاکمان دارد، توجه می‌شود؟ آیا ما در چنین جامعه‌ای بسر می‌بریم؟ اگر اینگونه نیست باید نگران بود و خواستار تغییر روش ها شد."

وی این انتقاداها را در دیدار برخی از نمایندگان انجمن های اسلامی دانشجویان دانشگاه آزاد، مطرح کرده است.

رئیس جمهور پیشین ایران طی ماه های اخیر از سیاست های دولت محمود احمدی نژاد انتقاد کرده بود.

گفتگو با محمدعلی ابطحی

وی در دیدار اخیرش با دانشجویان بدون اشاره به آقای احمدی نژاد و کابینه وی گفته است: "اگر کسی در این رابطه حرف می‌زند قصد تضعیف ندارد، چه خوب بود کسانی که مورد اعتماد مردم قرار گرفته‌اند، خودشان متوجه قضایا باشند و با برنامه‌های درست تری مسیر را طی کنند. اگر انتقادی از سر دلسوزی می‌شود یا حرفی به زبان می آید، نباید لجاجت کرد."

رئیس جمهور پیشین ایران گفته است: "آنچه ما می‌خواهیم ایرانی سربلند و پیشرفته است که مردم در آن احساس امنیت و حرمت کنند، اندیشیدن و سخن گفتن برایشان هزینه نداشته باشد و وجود آزادی و امنیت را به راستی احساس کنند."

در هفته های اخیر برخی از گروههای سیاسی موسوم به اصلاح طلب خواستار حضور محمد خاتمی در انتخابات ریاست جمهوری آینده شده اند.

این انتخابات ۲۲ خرداد سال آینده خورشیدی برگزار می شود.

آقای خاتمی در جریان دیدار با دانشجویان درباره احتمال کاندیداتوری اش گفته است: "در مورد خودم نمی‌خواهم بگویم که در انتخابات آتی شرکت می‌کنم یا خیر. بنده دیدگاهها و حرف‌هایی دارم که در این روزها کم و بیش درباره آنها صحبت کرده‌ام و انشاء‌الله کم کم مسأله را روشن‌تر خواهم کرد."

آقای خاتمی برای دومین بار طی هفته های اخیر از حدود اختیاراتی که قانون اساسی به رئیس جمهور ایران داده انتقاد کرده و گفته که رییس جمهور باید در اجرای وظیفه خود به عنوان ناظر اجرای قانون اساسی، ضمانت اجرایی لازم را در اختیار داشته باشد.

آقای خاتمی می گوید که قوانین حاضر درباره حقوق رییس جمهور "ناقص" است.

به گفته رئیس جمهور پیشین ایران، آیت الله علی خامنه رهبر کنونی ایران در زمان ریاست جمهوری اش برای احیای حقوق رییس جمهور تلاش کرد بود.

آقای خاتمی گفته است: " اگر این تلاش‌ها نبود تشکیلات کنونی آن [اختیارات] را هم از من می‌گرفت."

محمد خاتمی از مرداد ۱۳۷۶ به مدت هشت سال رئیس جمهور ایران بود.

وی در سال های پایانی دوران ریاست جمهوری اش طی لایحه ای به مجلس، افزایش اختیارات ریاست جمهوری را خواستار شد اما با معطل ماندن این لایحه در مجلس ششم و جنجال هایی که بر سر تصویب احتمالی آن به وجود آمد، سرانجام این لایحه از سوی دولت پس گرفته شد.

رئیس جمهور پیشین ایران پس از پایان دوران ریاست جمهوری اش و واگذاری کرسی ریاست جمهوری به محمود احمدی نژاد، هیچ پیشنهادی از سوی نهادهای مختلف حکومتی را نپذیرفت و فعالیت هایش را به ریاست موسسه گفتگوی تمدن ها و موسسه باران، دو نهاد خصوصی که وی پایه گذار آن بوده، محدود کرده است.

نظرشما در مورد این مطلبی که خواندید چیست

واکنش سران ایران به بحران مالی آمریکا

2008-10-16T07:38:00.000-04:00

با بروز بحران عمیق مالی در آمریکا که بدترین وضعیت اقتصادی در این کشور از دهه 1930 تاکنون را ترسیم می کند، مقام های بلندپایه جمهوری اسلامی به آن واکنش نشان داده و تلویحا یا مستقیما نسبت به آن ابراز خرسندی کرده اند. نظر تعدادی از مقام های ایرانی درباره این بحران اینجا عینا نقل می شود.
آیت الله علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی
"... اکنون دیگر نامی از مکتب مارکسیسم نمانده است و مکتب لیبرال دموکراسی نیز با همه هیمنه سیاسی، اقتصادی و نظامی خود، در مقابل جهانیان به زمین خورده است.
انقلاب اسلامی دو مدعی بزرگ ایدئولوژیک داشت که یکی از آنها مارکسیسم و دیگری لیبرال دموکراسی غرب بود که براساس اندیشه ها و افکار خود برای مسائل دنیا برنامه ریزی می کردند.
با فروپاشی مارکسیسم، مکتب لیبرال دموکراسی غرب دچار وسوسه سلطه تک قطبی بر جهان و پیشبرد سیاستهای خود بدون وجود رقیب شد و همه دنیا را در اختیار خود می پنداشت.
مشکلات جاری دنیای غرب نشان دهنده وضعیت اقتصادی لیبرال دموکراسی غرب است... امروز حباب کاذب پول در دنیای غرب شکسته شده و فریادهای آن به آسمان بلند شده و خود آنها می گویند دوران حاکمیت مطلق آمریکا به پایان رسیده است."
محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور
"بدون تردید جهان در حال گذار به شرایط جدیدی است چرا که نمادهای شاخص دوران گذشته که اندیشه مارکسیستی و لیبرالیستی بود و از آن به عنوان پایان تاریخ نام برده می شد، به پایان راه خود رسیده اند.
جهانیان مرگ مارکسیسم را مشاهده کرده اند و امروز نیز به لطف خدا اضمحلال لیبرالیسم را شاهد هستیم.
موج توجه جهانیان به اندیشه ای که در نقطه مقابل لیبرالیسم قرار دارد، فزونی یافته است ... امروز گرایش گسترده ای در سطح جهان به سوی معیارهای دینی و ارتباط با خدا و کمالات انسانی شکل گرفته است.
امروز ماموریت ما جهانی است و معتقدیم کسانی جز اندیشمندان و علمای ایران اسلامی نمی توانند نقش محوری در هدایت بشریت به راه درست ایفا کنند.
... باید برای رفع مشکلات اساسی دنیا به دنبال حل ریشه ای مسائل باشیم که یکی از آنها اندیشه استکباری است که باید تلاش کنیم آن را با اندیشه الهی جایگزین کنیم و این ماموریت امروز ما است.
امروز اقتصاد غرب به واسطه نظام بانکی مبتنی بر ربا دچار بحران شده است. آنها راه فراری از این بحران ندارند، از این رو باید نظام بانکی را اصلاح و عقود اسلامی را جاری کنیم."
هاشمی رفسنجانی، رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام
"... اگر بحران اقتصادی آمریکا، تهدید جدی برای دنیای غرب است یکی از عوامل این بحران، هزینه های زیادی است که در این هفت، هشت سال درعراق و افغانستان کرده و امروز باید ۷۰۰ میلیارد دلار دیگر تزریق کنند تا از این بحران اقتصادی تا حدودی نجات یابند."
"این یک وعده الهی است و البته باید صبر کرد زیرا خدا می داند که چگونه و کی و در چه شرایطی متجاوزان را از پای درآورد."
احمد جنتی، خطیب نماز جمعه تهران
"همانطور که آمریکایی ها از بروز مشکلات در ایران خوشحال می‌شوند، خوشحالیم که اقتصاد آمریکا دچار آشفتگی شده و مشکلات آنها به اروپا نیز سرایت کرده است و نتیجه اعمال زشت خود را می بینند و خداوند آنها را گوشمالی می‌دهد."
علی لاریجانی، رئیس مجلس
"در طول دو دهه اخیر امریکایی ها معتقد به یک نوع مدیریت جهانی واحد هستند و کسی که معتقد به چنین مدیریتی است باید پاسخ گویی این بحران باشد.
از نظر ما مقدار زیادی از اشتباهات آمریکا در سال‌های اخیر عامل اصلی بوده و کشورهای دیگر نباید تاوان آن را بپردازند. "

لاریجانی: درحال بررسی درخواست مذاکره با آمریکایی‌ها هستیم

2008-10-16T07:33:00.000-04:00


	رئیس مجلس ایران گفته است 'برخی شخصیت‌های سطح بالا و سناتورها' برای ایران نامه فرستاده اند

علی لاریجانی رئیس مجلس ایران گفته است: 'برخی نمایندگان آمریکا از جمله شخصیت‌های سطح بالا و سناتورها' نامه هایی برای ایران فرستاده اند و درخواست گفتگو با این کشور را کرده اند.

آقای لاریجانی که برای شرکت در اجلاس اتحادیه بین‌المجالس در ژنو به سر می برد گفت ایران درحال بررسی این نامه ها است.

او به زمان ارسال این نامه ها و نام افرادی که آن ها را به ایران فرستاده اند اشاره نکرده است.

اوایل سال جاری خورشیدی اعلام شد برخی نمایندگان کنگره آمریکا خواستار ملاقات با نمایندگان مجلس ایران شده اند.

تام لانتوس، رئیس وقت کمیته امور بین الملل مجلس نمایندگان آمریکا گفته بود از پیشنهاد دهندگان این دیدار احتمالی است.

وی پیش تر هم اعلام کرده بود که مایل به سفر به ایران و ملاقات با نمایندگان مجلس این کشور است.

آقای لانتوس اواسط فوریه امسال درگذشت.

در انتظار انتخابات آمریکا

واکنش مقام های ایرانی به این ابراز تمایل نمایندگان کنگره آمریکا در آن هنگام ضد و نقیض بود، اما وزارت خارجه ایران گفت چنین درخواستی اگر به صورت رسمی مطرح شود، بررسی خواهد شد.

مشخص نیست اشاره آقای لاریجانی به بررسی نامه های حاوی درخواست گفتگو که توسط 'برخی نمایندگان آمریکا' نوشته شده، به درخواست پیشین نمایندگان یادشده مربوط می شود یا خیر.

موضوع لزوم مذاکره با ایران در ماه های اخیر بارها توسط سیاستمداران و رسانه های آمریکایی مطرح شده است. از جمله سناتور باراک اوباما، نامزد حزب دموکرات در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا گفته است در صورت پیروزی حاضر است بدون پیش شرط با مقامات ایران گفتگو کند.

جیم موران نماینده دموکرات کنگره آمریکا نیز چندی پیش گفته بود انتظار می رود با برگزاری انتخابات ریاست جمهوری و تغییر دولت آمریکا، دیدار مستقیم با مقامات ایرانی تسهیل شود.

چندی پیش همزمان با سفر نانسی پلوسی، رییس مجلس نمایندگان آمریکا به سوریه، موضوع احتمال سفر وی به تهران نیز مطرح شد؛ اما دو کشور تمایلی برای انجام این سفر از خود نشان ندادند.

از زمان گروگانگیری دیپلمات های آمریکایی در تهران و قطع کامل روابط دو کشور تاکنون دیدار رسمی میان نمایندگان مجالس ایران و آمریکا رخ نداده است اما نمایندگان آمریکایی دو ملاقات غیر رسمی اعلام شده با مقام های ایرانی داشته اند که هر دو مورد با واکنش هایی همراه شد.

ملاقات هایی غیر رسمی

در اولین ملاقات، مهدی کروبی رئیس وقت مجلس ششم که برای شرکت در اجلاس سالانه بین المجالس به نیویورک سفر کرده بود در بازدید از موزه متروپلیتن این شهر با سناتورهای آمریکایی روبه رو شد و به درخواست آنها برای گفت وگویی کوتاه پاسخ مثبت داد.

این اقدام آقای کروبی در شرایطی انجام شد که موضوع رابطه با آمریکا و هرگونه ارتباط میان مسئولان جمهوری اسلامی و سیاستمداران آمریکایی خط قرمز ایران، محسوب می شد.


	جوزف بایدن، سناتور دموکرات و نامزد پست معاونت ریاست جمهوری در ستاد انتخاباتی باراک اوباما، بیش از یک سال پیش با محمد جواد ظریف دیدار کرد

دومین ملاقات مربوط به دیدار سناتور جوزف بایدن رئیس کمیته امور خارجه سنای آمریکا با محمد جواد ظریف نماینده سابق ایران در سازمان ملل بود.

این دیدار که در دوره ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد صورت گرفت، برخلاف ملاقات آقای کروبی، واکنش منفی چندانی به دنبال نداشت اما درز کردن خبر آن در رسانه های آمریکا، واکنش مطبوعات دو کشور را برانگیخت.

باراک اوباما نامزد حزب دمکرات در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا آقای بایدن را به عنوان نامزد پست معاونت ریاست جمهوری در صورت پیروزی خود برگزیده است.

آقای بایدن از جمله سیاستمدارن حزب دمکرات است که طرفدار گفت و گوی مستقیم با ایران محسوب می شود و تاکنون تلاش هایی نیز در این باره انجام داده است.

وزارت خارجه آمریکا پیشتر از دیدار احتمالی نمایندگان مجالس ایران و آمریکا استقبال کرده بود اما نمایندگان مجلس در ایران تاکنون برنامه ای برای انجام چنین دیداری نداشته اند.

تنها اقدام مجلس ایران برای ارتباط بیشتر نماندگان دو کشور، تصمیم نمایندگان مجلس هفتم به تشکیل گروه دوستی پارلمانی ایران و آمریکا بود که با وجود حمایت نمایندگانی از هر دو جناح اصولگرا و اصلاح طلب، در عمل مسکوت ماند و به نتیجه نرسید.

تصویب قانون زندان‌زدایی در مجلس ایران

2008-10-16T07:25:00.000-04:00

مجلس ایران کلیات قانونی را تصویب کرده که به موجب آن دادگاه‌ها می‌توانند برای شماری از جرائم، به جای حبس، مجازات‌های جایگزین تعیین کنند. کارشناسان این قانون را مثبت ارزیابی می‌کنند، اما اجرای آن را آسان نمی‌دانند.
مجلس شورای اسلامی ایران در جلسه‌ی روز چهارشنبه‌، ۲۴ مهر، خود کلیات قانونی را تصویب کرد که به موجب آن دادگاه‌ها می‌توانند برای شماری از جرائم به جای حبس، مجازات‌های جایگزین تعیین کنند. در صورتی که این قانون در دور دوم نیز با موافقت نمایندگان مجلس روبرو شود، دادگاه‌ها اختیار می‌یابند که بخشی از مجرمان را به جای زندان به مجازات‌هایی هم‌چون تحت‌نظربودن، انجام خدمات عمومی، پرداخت جزای نقدی روزانه و محرومیت از حقوق اجتماعی محکوم کنند.
مجازات جایگزین عمدتاَ در مورد جرائمی اعمال خواهد شد که تا کنون، معمولاَ مشمول ۶ ماه تا دو سال زندان می‌شده‌اند. با اجرای قانون جدید دادگاه‌ها ملزم خواهند بود که به ویژه برای جرائم غیرعمد که طبق قوانین کنونی ایران، تا دو سال زندان برای آنها در نظر گرفته ‌می‌شده، مجازات‌های جایگزین تعیین کنند و مجرم را از حبس‌کشی معاف کنند. در مواردی که محکومیت جرم غیرعمد فراتر از دو سال زندان باشد، تعیین مجازات جایگزین برای دادگاه اختیاری خواهد بود.
ایران از صدرنشین‌ها

در ايران آمار مربوط به زندانيان تا حدودی ضدونقيض است. اما اگر رقم ۱۵۰ هزار نفر که معمولاَ در گفتار و آمار مقامات قضایی کشور اعلام می‌شود را مبنا بگیریم، باز هم تعداد زندانیان ایران به قدری بالاست که ايران را در فهرست ۱۰ کشور دارای بيشترين تعداد زندانی جا داده است. در قياس با تعداد جمعيت، رقم زندانيان ايران نزدیک به ۲۳۰ در هر ۱۰۰ هزار نفر است، این رقم در مورد کشوری مانند هند، با جمعیت یک میلیاردی‌اش ۳۶ نفر در ۱۰۰ هزار نفر است.

در سال ۱۳۵۸ جمعيت زندانهای ایران ۸ هزار نفر، در سال ۶۰، ۱۳ هزار نفر و به همين ترتيب با افزايش افراطی و غيرمنطقی، امروز به نزدیک ۱۵۰ هزار نفر رسيده است. به عبارت ديگر، در حالی که افزايش جمعيت ايران در طول ۲۸ سال گذشته ۱۰۰ درصد بوده، ضريب رشد شمار زندانيان از رقم غيرقابل تصور ۱۰۰۰ درصد هم فراتر رفته است.

به باور کارشناسان، بحران‌ در عرصه‌های سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و آموزشی دهه‌های اخیر به افزایش فاحش ناهنجاری‌های رفتاری، زایل‌شدن همبستگی اجتماعی، کاهش آستانه‌ی تحمل عمومی و در نتیجه، بالارفتن ضریب قانون شکنی در ایران انجامیده است. این نیز هست که قوانین جاری کشور برای بسیاری از جرائم جزئی و غیرعمد مجازات زندان تعیین کرده‌اند. علاوه براین، در سی سال گذشته، در کنار مجرمان عادی، شمار چشم‌گیری از فعالان سیاسی و مطبوعاتی نیز روانه‌ی زندان‌ها شده‌اند. منتقدان می‌گویند که این رویکرد حاکمیت در خدمت بستن فضای سیاسی و فرهنگی جامعه و محدود کردن آزادی اندیشه و بیان بوده است.

زمینه‌های تغییر قانون

در سال‌های اخیر اما وضعیت وخیم زندان‌ها به لحاظ بهداشت، شیوع مواد مخدر،ایدز و خشونت، و نیز مشکلاتی مانند کمبود زندان، هزینه‌ی سرسام‌آور نگهداشتن زندانی‌ها و روی‌آوردن شدیدتر بسیاری از زندانیان به اعمال خلاف پس از آزادی از زندان، همه و همه سبب شده‌اند که اعمال گسترده‌ی مجازات زندان بیش از پیش زیر سوال رود.

قانون جدید که روز چهارشنبه کلیات آن به تصویب مجلس رسید، ظاهراَ واکنشی است به این وضعیت بن‌بست‌گونه در نظام کیفری ایران.

این که قانون جدید به رغم مضمون مثبت آن تا چه حد عرصه‌ی عمل امکان موفقیت بیابد، پرسشی است که برای پاسخ به آن باید منتظر زمان ماند. ولی چه پیچیدگی و ابهام‌های تفسیر‌پذیر این قانون، وچه ملزومات مالی و آموزشی اجرای آن مواردی هستند که اعمال آن را در عمل آسان نخواهند کرد. به ویژه بدون آموزش‌های عمومی و اداری گسترده، بدون تلاش برای کاستن زمینه‌های بروز ناهنجاری‌های اجتماعی و نیز بدون اعمال راهکارهایی برای تنزل ضریب خشونت و انتقام‌جویی در جامعه، اجرای قانون جدید نیز با مشکلات عدیده‌ای روبرو خواهد بود. شماری از کارشناسان این انتقاد را نیز مطرح می‌کنند که تلاش‌های کنونی برای تلطیف مجازات‌ها در ایران و کارآکردن آنها، عمدتاَ در مورد مجازات‌ زندان محدود مانده است و بدترین نوع مجازات، یعنی اعدام همچنان در این کشور جاری و ساری است و برنامه‌ای هم برای توقف و لغو آن در چشم‌انداز دیده نمی‌شود.

نگرانی شدید رژیم از گسترش اعتراضات اجتماعی

2008-10-16T07:23:00.000-04:00

برخورد وحشیانه مزدوران رژیم اشغالگر با مردم

2008-10-16T07:21:00.000-04:00

یکی از خوانندگان: در شهر تبریز بسیجیان در دعواهای شخصی و اصولا" هرگونه اختلافی با هرکسی از موقعیت خود استفاده سوء کرده وافراد را تهدید به بازداشت به بهانه های واهی میکنند بعنوان یک نمونه (از صدها مورد) که امروز چهارشنبه 24مهر در مقابل دیدگان من وسایر رانندگان در چراغ قرمز نزدیک مجتمع پتروشیمی اتفاق افتاد عرض میکنم: بدینگونه که پیکان سفیدرنگی جلوی پژو 206 پیچید (به گفته یک راننده ظاهرا" پژو206 بطور غیر عمد نیش ترمزی جلوی پیکان زده بود وبابت آنهم در همان چراغ قرمز از راننده پیکان عذرخواهی کرده بود) وراننده پیکان که بعدا" معلو شد بسیجی با لباس شخصی هست با سرعت پیاده شده وبطرف راننده 206 که از ماشین پیاده نشده بود حمله ور شده وبا انواع فحش واتهامات اثبات نشده مانند اوباش معتاد بنگی وغیره از طرف پذیرایی کرد و راننده 206 که بنظر آدم جاافتاده وباشخصیتی بود هیچ جوابی نداد غیر از اینکه گفت "از شما که معذرت خواستم!" که اینبار "سرباز بی شخصیت امام زمان" دست از شیشه 206 داخل برده واز گوش راننده 206 گرفت و تهدید به بازداشت کرد و راننده 206 که ظاهرا" میدانست اگر بازداشت شود مثل نمونه های بسیار حتی ممکنه جانش هم بخطر بیافته باز واکنشی نشان نداد و بسیجیه هم با تکبر وغضب برگشته و سوار ماشین خود شده و رفت.آخر سر میخوام اینو بگم که این جانوران و لاشخوران کثیف رژیم در تمام صحنه ها برخوردشان از این خفیف تر نبوده و معمولا" بسیار شدیدتر از این نمونه هست.لعنت بر این رژیم که خود را نماینده خدا میداند ودر عین حال به بندگان خدا به چشم مجرم نگاه میکند

نامه جانباز شکنجه شده در زندان رژیم به خامنه ای

2008-10-15T06:04:00.000-04:00

گزارش دریافتی: مرتضی سپندار از دراویش سلسله نعمت اللهی گنابادی در نامه ای به آیت الله خامنه ای، اعتراض خود به بازداشت غیرقانونی در سلول انفرادی اداره اطلاعات کرج و نحوه غیرانسانی برخورد مأمورین اداره اطلاعات و زندان با وی را اعلام نمود .
به گزارش خبرنگار سایت مجذوبان نور از کرج، این جانباز ارتش در نامه خود به آیت الله خامنه ای به بازداشت غیرقانونی توسط مأمورین اطلاعات و شکنجه های رفته بر وی اشاره و می گوید : جنابعالي، بارها در سخنراني خود اعلام فرموده ايد كه: " ماهر چه داريم از بركت وجود جانبازان و ايثارگران است". اما مامورين اطلاعات کرج به من ثابت نمودند كه جانبازي چون فقير، نه تنها مايه بركت نظام نيست بلكه اسباب ناراحتي است و بايد مورد ضرب و شتم نيز قرار گيرد!!
وی در ادامه می نویسد :ماموران امنیتی به كدامين گناه مرا با پابند و دست بند و چشم بند مورد بازجويي قرار دادند؟ مرحوم امام خميني (ره) بارها فرمودند: "نگذاريد اين انقلاب به دست نااهلان و نامحرمان بيفتد". با اين اقدام غير قانوني و غیر انسانی اداره اطلاعات كرج، اين شبهه در ذهن من ايجاد نموده كه گويي نااهل و نامحرمي درپیکره اطلاعاتی كشور نفوذ كرده كه اينگونه، جانبازي را مورد بي حرمتي و ضرب و شتم قرار مي دهند.
این درویش جانبازدر نامه خود به رهبر ایران ضمن اعتراض به عملکرد مسئولین امنیتی و قضایی شهرستان کرج ، می افزاید : جواني نادان و ناآگاه از مسايل شرعي كه در همسايگي ما سكونت دارد ، مدام از زنان و دختران اهالي محل و همسر و دختر من عكسبرداري و فيلمبرداري مي كند. اما عليرغم گزارشات شخصي و مردمي، نه تنها مورد توبيخ مسئولين شهر قرارنمی گیرد بلكه امنيت وي نيز تضمين و تامين است!! متأسفانه این جوان و امثال وی صرفاً براي رهايي از خدمت نظام وظيفه و براي سوء استفاده از تسهيلات دانشگاهي و استخدامي در كشور، تحت لواي نام بسيج قراردارد.
سپندار در پایان می گوید : حضرت آيت الله خامنه اي؛ من با نگارش اين نامه، از جفاي رفته بر خود نزد شما مي گويم و انتظار دارم اقدامي عاجل در راستاي حفظ حقوق قانوني من جانباز و خانواده ام به عمل آوريد.

استرالیا شرکتها و افراد وابسته به رژیم را تحریم کرد

2008-10-15T06:03:00.000-04:00

بانک سرمایه‌گذاری استرالیا RBA اعلام کرد دولت فدرال به طور مستقیم از این بانک درخواست کرده تا موسسات و بعضی اشخاص وابسته به رژیم تهران را تحریم کند.
این بانک توضیح داده که این تحریم علیه موسسات و اشخاص مرتبط با فعالیتهای هسته‌ای رژیم تهران صورت می‌گیرد که درحال حاضر نام این اشخاص و موسسات در فهرست شورای امنیت سازمان ملل وجود دارد.
قابل ذکر است وزیر امور خارجه استرالیا چهارشنبه اعلام کرد دولت استرالیا عمیقا نسبت به ادامه برنامه غنی‌سازی اورانیوم توسط رژیم تهران نگران است و استرالیا فشارهای اقتصادی علیه این رژیم را افزایش خواهد داد.
وی افزود این تحریم علیه 18 موسسه اقتصادی از جمله بانکهای ملی و صادرات و 20 نفر از افراد وابسته به رژیم تهران اعمال می‌شود.

2008-10-15T05:53:00.000-04:00

بزرگداشت کورش بزرگ

مترجم بریتانیایی برای ایران 'جاسوسی می کرد'

2008-10-14T05:36:00.001-04:00


	دانیل جیمز (چپ) در کنار ژنرال ریچاردز

در دادگاهی در بریتانیا گفته شده که یک مترجم ارتش بریتانیا در افغانستان برای ایران جاسوسی کرده است.

سرجوخه دانیل جیمز که در تهران به دنیا آمده اهل برایتون است و مترجم ژنرال دیوید ریچاردز، فرمانده پیشین نیروهای ناتو در افغانستان بود. او نام اصلی خود را پس از کسب شهروندی بریتانیا به دانیل جیمز تغییر داد.

گفته شده که او پیام های رمزی به وابسته نظامی ایران در کابل ارسال کرده که طی آن به او گفته است: "من در خدمت شما هستم."

آقای جیمز که 45 سال دارد اتهامات وارده را تکذیب کرده است.

مارک دنیس دادستان دادگاه گفته است که نقش دانیل جیمز که برای ژنرال ریچاردز کار می کرد، او را در موقعیتی یگانه قرار می داد.

در مورد او گفته شده که او فردی خیالپرداز بوده است.

آقای دنیس گفت دانیل جیمز بر این باور بوده که فرصت پیشرفت شغلی از او گرفته شده است. او بر این باور بوده که برخی افسران ارتش "نژادپرست" بودند و مانع پیشرفت او شده اند.

به گفته این دادستان، در اواخر سال 2006، وفاداری آقای جیمز به کشورش متزلزل شد و به سوی ایران، زادگاهش چرخید.

آقای دنیس افزود او با پشت کردن به افرادی که با آنها در افغانستان کار می کرد، به مامور یک کشور خارجی تبدیل شد.

دانیل جیمز سعی می کرد تا اطلاعات محرمانه را در اختیار شورشیانی بگذارد که با نیروهای اتئلاف در حال مبارزه بودند. او همچنین این اطلاعات را در اختیار افرادی که به طور مستقیم یا غیر مستقیم از عوامل ناآرامی حمایت می کردند، قرار می داد.

دانیل جیمز در دسامبر سال 2006 چند ماه پس از تماس اولیه بازداشت شد. پلیس از ساک او کارت حافظه ای به دست آورد که حاوی اسناد محرمانه بود. این اسناد درباره فعالیت های شورشیان و تحرکات نظامی نیروهای اتئلاف بود.

دانیل جیمز در سال 1986 شهروند بریتانیا شد و پیش از آن معلم رقص سالسا در برایتون بود.

محمد خاتمی، میزبان رهبران سابق جهان

2008-10-13T16:41:00.000-04:00

محمد خاتمی رئیس جمهوری سابق ایران، ادعاها مبنی بر سیاسی و انتخاباتی بودن همایش «دین در دنیای معاصر» را رد کرد.

این همایش امروز دوشنبه با حضور میهمانانی همچون کوفی عنان، دبیرکل سابق سازمان ملل، مری رابینسون، رئیس جمهور پیشین ایرلند و رومانو پرودی، نخست وزیر پیشین ایتالیا آغاز به‌کار کرده است.

در همایش «دین در دنیای معاصر» که دو روز ادامه خواهد داشت، شخصیت‌های دیگری از جمله لیونل ژوسپن، نخست وزیر سابق فرانسه، صادق المهدی، نخست وزیر سابق سودان و جورج سامپایو، رئیس جمهور سابق پرتقال حضور دارند.

به گزارش خبرگزاری دولتی ایرنا، آقای خاتمی گفت: «این همایش بین‌المللی از دو سال پیش برنامه‌ریزی شده است و ربطی به مسایل داخلی از جمله انتخابات ندارد.»

کوفی عنان دبیرکل سابق سازمان ملل

وی افزود: «اگر بخواهیم در عرصه انتخاباتی و سیاسی حضور داشته باشیم، باید کارهای دیگری بکنیم.»

نخستین نشست این همایش که از سوی بنیاد بین‌المللی گفتگو میان تمدن‌ها برگزار می‌شود، سال گذشته در اسلو پایتخت نروژ برگزار شده بود.
در برگزاری این همایش، مرکز صلح و حقوق بشر اسلو به ریاست کیل مگنه بوندویک نخست وزیر سابق نروژ نیز شرکت دارد.

به گزارش خبرگزاری‌ها، تشکیل کارگاه‌های تخصصی با موضوعات «مذهب، دموکراسی و افراط‌گرایی» و «مذهب و سیاست» از دیگر برنامه‌های این همایش است.

بنیاد بین‌المللی گفتگو میان تمدن‌ها سال گذشته در ژنو سوئیس تاسیس شده و هدف آن حمایت از گفتگو بین ملت‌ها، فرهنگ‌ها، تمدن‌ها و ادیان مختلف تعریف شده است.
ریاست این بنیاد بر عهده محمد خاتمی است و شورای مرکزی آن متشکل از سایر کشور‌ها از جمله ایران است.

آقای خاتمی در سخنرانی امروز این همایش گفت که «آن‌چه امروز فاجعه‌‏بار است، غیبت یا کم‌‏رنگ بودن همان جوهر مشترک ادیان است.»

مری رابینسون رئیس جمهوری سابق ایرلند

کوفی عنان دبیر کل سابق سازمان ملل نیز در این همایش، بر لزوم پیشگام شدن مقامات و مسئولان مذهبی و سیاسی کشورهای مختلف در محکوم کردن خشونتی که جهان امروز از آن رنج می‌برد، تاکید کرد.
آقای عنان همچنین مشکل جهان معاصر و افراطی‌‌گری‌ با نام دین را نه مشکل ادیان بلکه مشکل معتقدان آنها و فهم نادرست‌شان از مفاهیم ارزیابی کرد.

مری رابینسون، رئیس جمهوری پیشین ایرلند و کمیسر عالی کمیسریای حقوق بشر سازمان ملل، از دیگر سخنرانان این همایش، در سخنانی گفت: «باید از مذهب، روحانیت و ارزش‌های معنوی، برای صلح و نزدیکی ملل جهان استفاده کرد.»
رابینسون همچنین خواستار آن شد که راهبردی اخلاقی در کنار بررسی وضع اقلیت‌ها در کشور‌ها در نظر گرفته شود.

گیل مگنه بان داویک، نخست‌وزیر سابق نروژ و رئیس بنیاد صلح و حقوق بشر این کشور هم در سخنانی اظهار داشت: «آزادی مذهبی معنایش آزادی تغییر کردن است. ما انتظار داریم نیروهای مختلف تاثیر خود را بگذارند تا آزادی مذهب از این لحاظ رعایت شود.»

همایش دین در دنیای معاصر در حالی در ایران برگزار می شود که جمهوری اسلامی به خاطر ادامه فعالیت‌های اتمی‌اش، تحت شدید‌ترین فشار‌های بین‌المللی قرار دارد.
این کشور تا کنون از سوی شورای امنیت سازمان ملل به منظور توقف غنی‌سازی اورانیوم، سه مرحله تحریم شده است.

2008-10-13T16:29:00.000-04:00

انقلاب اسلامی: انتخابات ریاست جمهوری امریکا همزمان شد با بروز بحران اقتصادی بسیار سخت. این بحران، امریکائیان را در برابر این پرسش قرارداده است: از کدام راه؟در ایران نیز، رژیم بر سر همین دو راهی است و هریک از گرایشهای آن می پرسند: از کدام راه؟ ادامه "دولت یکدست" که دولت مسئله ساز و مسئله بر مسئله افزا است و یا راه دادن به "اصول گرایان مترقی" و یا "اصلاح طلبان" نه برای تغییر ساختار دولت (= با حذف ولایت مطلقه فقیه) بلکه برای قابل تحمل کردن رژیم؟ بدیهی است راه حل سومی را روندگان به راست راه آزادی و استقلال و رشد بر میزان عدالت اجتماعی پیشنهاد می کنند: جانشین کردن دولت ولایت مطلقه فقیه با دولت مردم سالار و حقوقمدار از راه شرکت مردم در جنبشی همگانی. گزارش تحلیلی که از ایران دریافت کرده ایم و موضوع فصل اول است، از این سه راه حل، بحث می کند. در فصل دوم، اطلاعات و داده های دریافتی از ایران، در باره "انتخابات ریاست جمهوری" و دین گریزی که رژیم بانی و مسبب آنست و نیز رابطه سپاه و ارتش و سازمان دهی سپاه برای مهار شهرهای کشور را از نظر خوانندگان می گذرانیم. در فصل سوم، خبرها در باره بحران اتمی که همچنان ادامه دارد، با وجود این، خطر جنگ کاهش یافته است را می آوریم. یادآور می شود که "خطر ایران" از موضوعهای اصلی مبارزات انتخاباتی امریکا است، چنانکه در مناظره انتخاباتی دو نامزد معاونت ریاست جمهوری امریکا، در 3 اکتبر، بایدن، نامزد معاونت از حزب دموکرات، توضیح می داده است که پاکستان یک خطر بالقوه است بلحاظ داشتن بمب اتمی و موشکهای قادر به حمل کلاهک اتمی و خطر تسلط افراطی ها بر دولت این کشور و حال این که خطر ایران بالقوه است. در برابر، پالین، نامزد معاونت ریاست جمهوری از حزب جمهوری خواه، اصرار می ورزیده است که خطر اول ایران است زیرا احمدی نژاد گفته است: اسرائیل از صفحه روزگار محو خواهد شد. طرفه این که احمدی نژاد گفته است: در صورتی که مردم فلسطین موافقت با وجود دو دولت یکی اسرائیلی و دیگری فلسطینی بکنند، ایران حرفی نخواهد داشت. این سخن او، در رسانه های امریکائی سانسور شد! در فصل چهارم، قسمت اول از تحقیق در باره مافیاهای حاکم بر واواک و دیگر دستگاههای اطلاعاتی را درج می کنیم. درفصل پنجم، داده ها و اطلاعات اقتصادی را از نظر خوانندگان می گذرانیم. و در فصل ششم، خوانندگان ما خبرهای تجاوزها به حقوق انسان را می یابند:

2008-10-13T07:59:00.000-04:00

اعتصاب چند روزه بازاریان ایران، به ویژه در اصفهان، بازتاب جهانی داشت و روزنامه «نیویورک تایمز» نیز گزارش مفصلی را به آن اختصاص داد. با توجه به این که گرانی کالا در ایران به حدود 30 درصد رسیده، مقامات دولتی بیم دارند که ناآرامی های اقتصادی کنونی در بازار جهانی وضع ایران را وخیم تر کند.

با آن که محمود احمدی نژاد دو روز پیش به فشارها و اعتراضات کسبه و بازاریان تسلیم شد و دستور داد که برقراری شیوه مالیات ارزش افزوده دست کم برای دو ماه متوقف شود، امروز اعتصاب و تظاهرات در بازار تهران و بازارهای چند شهر دیگر همچنان ادامه داشت و مقامات دولتی ادعا کردند که عوامل خارجی روی این جریان تاثیر می گذارند.

2008-10-13T07:45:00.000-04:00

در تهران اعلام شد که حکومت ایران در یک اقدام احتیاطی، ذخائر پولی خود در بانکهای اروپائی را در روزهای اخیر بیرون آورده و از اروپا خارج کرده است. ولی آگاهان می گویند: بحران کنونی به بانکهای اروپائی محدود نمی شود، بلکه بانکهای عمده سراسر جهان را در برمی گیرد و چنین اقدامی نمی تواند بانکهای ایرانی را از آسیب احتمالی بطور حتمی دور سازد.

یک شیر و خورشید در خانه

2008-10-13T07:40:00.000-04:00

روز بیستم آوریل 1998 یک اطلاعیه هشت صفحه ای به دفتر خبرگزاری رویتر در شهر کلن آلمان رسید که طی آن «فراکسیون ارتش سرخ» معروف به «اِر آ اِف» انحلال خود را اعلام می نمود. در این اطلاعیه از جمله چنین آمده بود: «بیست و هشت سال پیش، در روز چهاردهم ماه مه 1970 فراکسیون ارتش سرخ با یک عملیات آزادیبخش به وجود آمد. امروز ما به این پروژه پایان می دهیم. نبرد چریکی شهری در شکل فراکسیون ارتش سرخ اکنون به تاریخ پیوسته است». سه تن از بنیانگذاران اصلی این گروه، آندریاس بادر، گودرون انسلین و اولریکه ماینهوف، پس از آدم ربایی ها و ترورهای خونینی که بی خبر از آنها توسط هوادارانی که راه آنها را در پیش گرفته بودند، انجام می شد، پس از تحمل پنج سال زندان در سال 1977 دست به خودکشی زدند و یکی دیگر، هورست مالر، که اتفاقا وکالت اش را صدراعظم پیشین آلمان، گرهارد شرودر از حزب سوسیال دمکرات، بر عهده داشت، پس از گذراندن بخشی از دوران محکومیت خود در دهه هشتاد از زندان آزاد شد و به نئونازی ها پیوست! هورست مالر 72 ساله که برای اینکه نتواند در سال 2006 در کنفرانس انکار هولوکاست در جمهوری اسلامی شرکت کند، گذرنامه اش ضبط شد، چهار ماه پیش در ژوییه 2008 به یازده ماه دیگر زندان محکوم شد زیرا هنگامی که در نوامبر 2007 برای گذراندن یک دوران محکومیت به دلیل دفاع از نازیسم وارد زندان می شد، با سلام هیتلری فریاد «هایل هیتلر!» سر داد.به چپ چپ!فیلم «بادرماینهوف» (آلمان 2008) با سفر شاه و ملکه ایران در ژوئن 1967 آغاز می شود. غروب روز دوم ژوئن آنها قصد تماشای اپرای «نی سحرآمیز» اثر موتزارت در اپرای آلمان واقع در برلین را داشتند که کنفدراسیونی ها و ایرانیان مخالف رژیم همراه با دانشجویان آلمانی به تظاهرات علیه شاه و ملکه می پردازند. نه تنها پلیس بلکه افرادی که از سوی سفارت ایران به چماق مجهز شده بودند، به جمعیت تظاهرکننده حمله برده و در این میان دانشجویی به نام «بنو اونه زورگ» بر اثر شلیک گلوله پلیس کشته می شود.اولریکه ماینهوف، ژورنالیست جوانی که برای مجله چپ گرای «کنکرت» می نویسد، با همسر و دختران دوقلویش تعطیلات خود را در «سیلت» یکی از جزایر زیبا و ثروتمندنشین آلمان می گذراند که از این سفر با خبر می شود. او در ستون خود، نامه ای سرگشاده به «فرح دیبا» می نویسد و در آن وضعیت «زنان» و «زحمتکشان» ایران را به وی یادآور می گردد. نامه ماینهوف و اساسا مقالات او مورد توجه دانشجویانی قرار می گیرد که علیه «امپریالیسم آمریکا» و «اسراییل اشغالگر» مبارزه می کنند و از همین رو هنگامی که گروه «بادر- ماینهوف» شکل می گیرد، اعضای آن مانند همه گروه های چریکی و تروریستی مورد حمایت «رفقا» و «برادران» عرب و خاورمیانه ای خود قرار می گیرند و حتی برخی عملیات را با همکاری آنها سازماندهی می کنند.روندی که در چین (1949) و سپس ده سال بعد در کوبا کمونیست ها را به قدرت رساند (جنگ چریکی روستایی) بر زمینه تقسیم منابع سیاسی و اقتصادی جهان پس از جنگ جهانی دوم که توسط دو ابرقدرت آمریکا و روسیه از جمله به شکل جنگ های خونین در آسیا و آمریکای لاتین بازتاب می یافت، بسیاری از جوانان و روشنفکران را به سربازان عاصی و از جان گذشته خویش تبدیل ساخت. جوانانی که در یک جهان دو قطبی، با تکیه بر قطب «سوسیالیسم» و «کمونیسم» که مدافع «زحمتکشان» و «پرولتاریا» می پنداشتند، در برابر قطب «امپریالیسم» و «کاپیتالیسم» که پشتیبان «سرمایه داران» و «بورژوازی» می انگاشتند، زیر پرچم «خلق های ستمدیده» و «مبارزه با امپریالیسم» از هیچ جنایتی پروا نداشتند.اما در کشورهای صنعتی از جمله آلمان و ایتالیا و هم چنین ژاپن تئوری «جنگ چریکی روستایی» هیچ کاربردی نداشت. راهپیمایی طولانی چین و نبرد کوهستانی کوبا در کشورهای مدرن غربی قابل تقلید و پیاده شدن نبود. تئوری «جنگ چریکی شهری» که نطفه اش در برخی گروه های چریکی کشورهای آمریکای لاتین بسته شده بود، در اروپا به شکل آدم ربایی، هواپیمادزدی، بمب گذاری و ترورهای خیابانی به نقطه اوج خود رسید. «فراکسیون ارتش سرخ» در آلمان یکی از معروف ترین گروه های تروریستی دهه شصت و هفتاد در جهان است که به نوبه خود به رشد ابتکارات پلیسی و کنترل امنیتی در آلمان چنان یاری رساند که پس از قلع و قمع آنها، تا به امروز این کشور، البته در شبکه همکاری های اروپایی و بین المللی، توانسته است هرگونه عملیات تروریستی توسط اسلامیست ها را پیشاپیش خنثی و عاملان آنها را دستگیر نماید.آن زمان جنگ ویتنام، دخالت های آشکار آمریکا در حفظ و حمایت دیکتاتوری های جهان به ویژه در آمریکای لاتین، پایمال کردن حقوق فلسطینی ها و نپذیرفتن یک کشور مستقل فلسطینی و مهم تر از همه شکاف اقتصادی که بین دو بلوک شرق و غرب وجود داشت، سبب می شد تا گروه های تروریستی زیر عنوان نبردهای «رهایی بخش» خواست های سیاسی معینی را مطرح کنند. جذابیت سوسیالیسم و عمدتا بی خبری از آنچه پشت پرده آهنین می گذشت همراه با آرمان خواهی عدالت جویانه و نفرت از «امپریالیسم» به مثابه مسبب همه رنج های بشری، نمی گذاشت تا چپ های آن زمان، چه آنها که با عضویت در احزاب برادر بر «جوانان ماجراجو» خُرده می گرفتند و چه چریک های مسلح که اعضا و هواداران احزاب برادر را سازشکار می خواندند، دریابند که اگر مسئله بر سر «آزادی» و «عدالت» است، نه تنها در آن زمان بین دو بلوک تفاوتی وجود نداشت، چه بسا آن آزادی و عدالت در جوامع باز سرمایه داری بیشتر دسترسی پذیر می بود تا آنچه آنها با «رهایی» خود می خواستند به آن بپیوندند، بدون آنکه بدانند آن امپراتوری عظیم «کارگران و زحمتکشان» اتفاقا به دلیل ظرفیت های سرمایه داری از درون فرو خواهد پاشید و تازه پای به دورانی از سرمایه داری خواهد گذاشت که در آن اگرچه گردش تولید و مصرف بر اساس موازین جوامع پیشرفته سرمایه داری صورت می گیرد، لیکن از نظر تأمین وتضمین حقوق صنفی، سیاسی و رفاهی کارگران و زحمتکشان اش به دلیل نبودن دمکراسی، در بدوی ترین مراحل سرمایه داری در جا می زند. گروه بادر- ماینهوف بسی با تأخیر، انحلال خود را اعلام کرد بدون آنکه همتایان خاورمیانه ای شان چیزی از آنها آموخته باشند.به راست راست!آنچه ایران در همان دوران زیر عنوان «جنبش چریکی» و تفاوت آن با جنبش چپی که عمدتا توسط حزب توده ایران نمایندگی می گشت، با آن روبرو شد، در واقع تَرکِش واکنش هایی بود که در کشورهای دیگر نسبت به مسائل جهان دو قطبی بروز می کرد و عمدتا توسط دانشجویان و کنفدراسیونی ها به ایران منتقل می شد. درعین حال شکل گیری گروه های تروریستی یا چریکی در کشورهای اروپایی از جمله آلمان، یکی از مهمترین دلایل شکل گیری آنها را مبنی بر وجود دیکتاتوری از جمله در کشورهایی مانند ایران به شدت مورد تردید و تناقض قرار می داد. گروه مارکسیست بادر- ماینهوف که تاریخچه اش مملو از ترور و آدم ربایی است و حتی اطلاعیه انحلال خود را در سال 98 با سخنی از روزا لوکزِمبورگ به پایان رساند (انقلاب می گوید: من بودم/ هستم/ خواهم بود) نه تنها در دیکتاتوری شکل نگرفت، بلکه در دمکراسی اروپایی و در دوران حکومت دولت های سوسیال دمکرات و سیاستمداران برجسته ای چون ویلی برانت و هلموت اشمیت تشکیل شد که صدارت آلمان غربی را بر عهده داشتند.«موریس بلایب تروی» هنرپیشه آلمانی در نقش «آندریاس بادر» این انقلابی عاصی و عصبی، در گفتگویی تأکید می کند که فیلم قصد دارد به این نکته بپردازد که چرا جوانانی که برای جهانی بهتر مبارزه می کردند، نهایتا به «قاتل» تبدیل شدند. گذشته از اینکه آیا فیلم در این مورد موفق بوده است یا نه، این صراحت لهجه و استفاده از کلمه «قاتل» برای کسانی که نهایتا کاری جز «قتل» نکرده اند، برای وارثان «جنبش چریکی» ایران حتی فراتر از یک تابو است. برخی از آنها هنوز تأسیس خود را که در خون چند پاسبان و روستایی و انسان عادی نطفه بسته است، جشن می گیرند و پایکوبی می کنند زیرا بر خلاف آنچه در فیلم گفته می شود نه «اسطوره» بلکه «اعتقاد» است که انگیزه آنها را دیروز برای آن عملیات و امروز برای بزرگداشت آن تشکیل می دهد. مجاهدین و فداییان و گروه های چریکی (تروریستی) کشورهای دیگر با اسطوره های متفاوت اعم از مذهبی و کمونیستی دست به اسلحه می بردند، لیکن همگی در اعتقاد بود که اشتراک داشتند. اگر آنها این بخت و فرصت را نیافتند تا مانند رفقایشان در چین (1949) یا در کوبا (1959) به قدرت برسند، نوع دیگری از آنها اما، با اسطوره های دیگر ولی با همان اعتقاد مشترک و بر زمینه همان عملکرد تروریستی در ایران (1979) به قدرت رسید و بی جهت نبود که مورد پشتیبانی همه اینان، در داخل و خارج، قرار گرفت.در تروریسمی که امروز گریبان جهان را گرفته است، تفاوت بنیادین با پیشینیان آنها، نه در اعتقادی که انگیزه آن را تشکیل می دهد و نه در ابزاری که به کار می گیرد، وجود ندارد. اگر می توانستند، آنها نیز هواپیمایی ربوده و به برج های دوقلوی نیویورک می کوبیدند. تفاوت در هدف آنهاست: اگر تروریسم چپگرا در سالهای شصت و هفتاد، به دنبال اهداف سیاسی معینی بود و بطور تئوریک، راه مذاکره را برای رسیدن به توافق باز می گذاشت، تروریسم اسلامی اما هیچ خواست سیاسی معینی را مطرح نمی کند که بتوان بر سر آن به مذاکره نشست و به توافق رسید چرا که با ایمان به درستی و پیروزی راه خود، خواستار نابودی آن مجموعه ای است که علیه آن دست به اسلحه برده است. با این تروریسم نمی توان آنگونه مبارزه کرد که آلمانی ها با گروه بادر- ماینهوف کردند. فیلم «بادر- ماینهوف» که برای نامزدی جایزه اسکار نیز معرفی شده است، تصویری سطحی از آنچه به دست می دهد که زمانی جوانان سراسر جهان را شیفته خود ساخته، و نفس را در سینه دولت های اروپایی حبس کرده بود. فیلم از صحنه های بامزه نیز غافل نیست به ویژه آنجا که «چریکه» های آلمانی در برابر چشم رفقا و برادران عرب در یک اردوگاه آموزش تروریستی در اردن، برهنه حمام آفتاب می گیرند و آندریاس بادر تلاش می کند به همرزمان عرب خود بفهماند «عشق و اسلحه یکی هستند». آنها به عنوان وارثان هیپی ها و شعار «جنگ نکن، عشق بورز!» ظاهرا ترجیح داده بودند هم بجنگند و هم عشق بورزند. درست برخلاف رفقای ایرانی که به استناد خاطراتشان، عشق را با قتل پاسخ می دادند.به عنوان ایرانی اما فیلم «بادرماینهوف» تأثیر دیگری بر تماشاچی می نهد. هنگامی که تابستان سال گذشته تصادفا از خیابانی که آن را برای فیلم برداری قرق کرده بودند، می گذشتم، شعار آشنای «جاوید شاه» و «مرگ بر شاه» به گوشم رسید. فریاد ایرانیان سیاهی لشکر فیلم بود که قرار بود بعدا با معجزه تدوین و موسیقی، خشونت پلیس آلمان غربی و ساواکی ها را در سفر شاه و ملکه ایران به نمایش بگذارند. چشمم به پرچم دو کشور افتاد که به رسم معمول در کنار هم همراه با پرچم شهر برلین در باد به اهتزاز در آمده بودند. پرچم ایران درست مانند پرچم ایتالیا (و پرچم برخی چپ ها و جمهوری خواهان ایرانی!) هیچ علامتی در میان نداشت! به یکی از افراد درون محوطه ای که برای فیلمبردای بسته شده بود، گفتم: «به کارگردانتان بگویید پرچم تان عوضی است!» گفت: «چطور مگه؟» گفتم: «یک شیر و خورشید کم دارد!» و در حالی که دور می شدم، ادامه دادم: «من یک شیر و خورشید در خانه دارم، اگر می خواهید برایتان بیاورم!»امروز، پس از چهل سال، مجله «کنکرت» که اولریکه ماینهوف در آن می نوشت و مدتی نیز سردبیر آن بود، هنوز منتشر می شود. «نی سحرآمیز» تقریبا هر سال در اپرای آلمان به روی صحنه می رود. کنفدراسیونی هایی که روشنفکران و دانشجویان آلمانی را علیه رژیم شاه بسیج کرده بودند، با پشت سر نهادن سنین شصت و هفتاد چه بسا به جای «نی سحرآمیز» موتزارت به این دل خوش کرده اند که رهبر جمهوری شان زمانی «تنبک» می زد. کسی اعضای بادر- ماینهوف را «قهرمان» نمی شناسد و جوانان و دانشجویان آلمانی هم به جای آنکه وقت خود را صرف «زنان» و «زحمتکشان» و سنگسار و اعدام کودکان و جوانان در ایران کنند و نامه سرگشاده به سران کشوری بنویسند که رژیم اش تنها در همین کشور چندین مخالف خود را به قتل رسانده است، بیش از هر چیز به فکر میزان حقوق بازنشستگی شان هستند. پرچم ایران هم که تنها در دقایق نخستین فیلم برای لحظه ای دیده می شود، همچنان بدون هویت، شیر و خورشید ندارد.

گزارش نشست 43 دفتر پژوهش ح.م.ای

2008-10-12T17:12:00.000-04:00

در بخش اخبار:* یک عضو شورای شهرداری تهران در تعریف تازه ای از کودکان خیابانی گفته است کودک خیابانی کسی است که در خیابان به دنیا آید و زندگی کند و بمیرد و بنا بر این تهران کودک خیابانی ندارد.* سن بزهکاران به سبب فقر شدید و بیکاری و اعتیاد به 16 سال کاهش یافته است.* در سی سال گذشته ایران 30 میلیارد دلار سرمایه خارجی جذب کرده است، از جمله کمی بیش از پنج میلیارد دلار در 17 ساله گذشته. در همین مدت ترکیه 145 میلیارد دلار سرمایه گزاری از خارج داشته است.* سالی 2600 تن در جاده های ایران کشته می شوند.* در اعتراض به بازنشسته کردن استادان 200 تن از دانشجویان دانشگاه تهران تظاهرات کردند.* در فرحزاد جلو نماز فطر گرفته شد.در بخش رسانه ها بحث هائی که در ارتباط با جنگ طبقاتی و دمکراسی در میان چپگرایان بالا گرفته است و تلاشی که پاره ای نویسندگان برای گذاشتن "مسئله ملی" در مرکز تلاش های جمهوریخواهان می کنند مورد توجه قرار گرفت.دستور نشست، سخنرانی آقای بهروز داودیان درباره ضعف های سیاست ایران پیش از انقلاب: داودیان : در موضوع پیشنهادی من کلمه انحراف را به جای ضعف بکار برده بودم و کسانی که وارد عمل سیاسی و اجتماعی میشوند به انحرافاتی هم خواهند رسید و نمی توانند مطمئن باشند که هیچ گونه کجروی نخواهند داشت. بعد از انقلاب مشروطه بخش توسعه یا برنامه توسعه دست بالا را پیدا کرد. جامعه ای بود در خواب خرگوشی فرو رفته ، که اینک نخبگانش احساس شدیدی پیدا کرده بودند که آنرا به قبل از اسلام بکشانند و حساسیت زیاد بود که ایران رو به پیشرفت گذر کند و برآمدن پهلوی ها اجتناب ناپذیر بود و این عناصر مهم هویت آن نخبگان بود. اما اگر از زاویه توسعه نگاه کنیم سه انحراف جدی در حوزه سیاست ایران بطور اعم وجود داشت. من به انحرافات نخبگان تاکید دارم زیرا تاریخ جامعه ایران را نخبگان پیش برده اند. بخش اول جامعه شناسی است که شاهزاده به آن اشاره کرده است. در زمان شاه شور و اشتیاق عظیمی در اثر این مدرنیزاسیون در همه بخش های جامعه بود اما هم جامعه آماده پذیرش این چنین سرعتی نبود و هم نتوانستند آن را مورد ارزیابی و تحلیل قرار دهند. بخش دوم انحراف روانی بود. هجوم روستائیان به شهر بخشی بر می گشت به شکل روانی و روحی نخبگان ما که با آن در گیر بودند. نخبگان جامعه و حتی شاه نگاه شان این بود که اینجا سفره ای است که از آن پدر مآبانه به شهرنشینان داده می شود و نخبگان هم خود را پدر جامعه می دانستند. شکل پدر مآبانه باعث می شد که عدم احساس تعلق به جامعه رشد کند و یک حالت استبداد فردی و یک نوع اخلاق شخصی بوجود آورد که آدم ها در تعیین و تثبیت زندگی و سیاست نقشی نداشته باشند. آن سیستم خودش پایه اخلاقی خود را تضعیف کرد و زمانی رسید که آدم هایی که در خود آن سیستم رشد کرده بودند نتوانستند از نظر روحی خود را متعلق به آن بدانند و هیچ مخرج مشترکی با آن ببینند.یکی از موضوعات بسیار با اهمیت برمی گردد به انحراف از مبانی . بعد از انقلاب مشروطه در ایران بطور مبنایی علاوه بر توسعه در جنبه های مختلف که نیاز بود و در پهلوی ها بدست آوردیم، ولی مبنای این توسعه، نهاد دولت بطور واقعی بایست تحولی در خودش به وجود که صورت نگرفت. جرقه های تغییر در نهاد دولت در زمان امیرکبیر و بعدا" توسط نخبگان دیگر زده شد که شاه در مرکز همه تصمیمات قرار دارد. ولی این مرکزیت نمی توانست همیشگی باشد باید این مرکزیت برداشته شود.اما بلبشویی که بعد از انقلاب مشروطیت به وجود آمد که هر طرف از هر طرفی می کوبید و می زد، بازبینی دولت و شکل نوینش را به پس راند. جای تعجب است که با همه توسعه بسیار زیاد در عرصه اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی این بار سنگین را با ارابه ای کهنه بحرکت درمی آوردند و در واقع ایده تغییر در دولت به عقب رانده شد و توسعه واقعی نهاد دولت از حوزه سنتی خودش خارج نشد.ما نمی توانیم آرمان ها و ارزش هایی را که در منشور حزب مطرح شده با یک دولت ورشکسته عصر سنتی به اجرا درآوریم. تمام تلاش مان باید این باشد که دولت را با مقیاس های جهانی منطبق کنیم. دولتی باشد که تمام ارزش های لیبرال دموکراسی را زنده کند. نهاد دولت عبارت است از ارگان هایی که در آن است. نوین کردن دستگاه حزبی هم شباهت هایی به این دستگاه دولت دارد. اگر یک ساختار حزبی را سازمان دهیم برآیندش همان دولتی است که نیاکان ما خواهان آن بودند. هویت حزب ما در واقع به آن پیوند خورده است؛ و این مسئولیت خانواده های سیاسی دیگر هم هست که بتوانیم در این نقطه مشترک شویم و در آن صورت خیلی از مشکلات حل خواهد شد. کمبودهای حوزه سیاسی و اقتصادی و اجتماعی که در گذشته وجود داشت برمی گردد به این بحث که دولت در خودش نتوانست تحول ایجاد کند و همه چیز را مورد نقد و بررسی قرار دهد. نهاد سیاست ایران تک محوری و وابسته به اشخاص محدودی بود و در واقع چون دموکراسی وجود نداشت با اینکه خیلی چیزها خوب بودند ولی تا زمانی که یک نهاد نتواند خودش را بررسی کند و تغییر دهد در کل پیشرفت نخواهد بود. به نظر من در حزب مشروطه ایران چنین تحولی را می بینیم.در پرسش ها و اظهار نظر ها موضوعات زیر پیش کشیده شد:یکی از حاضران پرسید در گفتگو از دولت آیا منظور، حکومت بود با ساختار سیاسی و قانون اساسی و دستگاه اجرائی که می تواند از احزاب مختلف باشد؟سخنران توضیح داد که دولت به معنای ساختار حکومتی و نهاد هایی و دستگاه اجرائی است و هم به معنای تحولی که به صورت فلسفی در طول تاریخ به خودش گرفته. دولت در ایران همیشه یک دولت خودکامه بوده است. یک کسی تصمیم می گرفت نهادهای زیر دست چگونه عمل کنند. نگاه من به دولت بر می گردد به مجموع یک فرهنگ که شکل گرفته است و نهادهای زیر مجموعه آن.در بخش اظهار نظر ها موضوعات زیر از سوی حاضران پیش کشیده شد:* تاریخ چه خوب و چه بد محصول پدران ما است و نباید آنرا سیاسی کرد و حقیقت را باید گفت. شکی نیست که محمدرضا شاه آدم وطن پرستی بود و خدمت های بزرگی کرد و خواستار آینده ای درخشان برای میهن بود. بزرگ ترین دستاوردها و نو آوری ها در دنباله انقلاب مشروطه در آن زمان بود. ولی یک ضلع آن، آزادی های سیاسی، را ادامه ندادند و از بین بردند. بسیاری از روشنفکران پادشاهی را سرزنش می کنند و طرفداران پادشاهی روشنفکران را. روشنفکران را به سه دسته تقسیم می شود کرد 1- روشنفکرانی که فرزندان انقلاب مشروطیت بودند مانند فروغی و تقی زاده و دیگران که ما در حزب دنباله شان را گرفته ایم. 2- روشنفکران چپگرا که از حیدر عمو اغلی الهام گرفتند و جامعه کمونیستی را می خواستند.3- روشنفکران دسته سوم که در دهه هفتاد می بینیم و به مبارزه مسلحانه اعتقاد داشتنداگر فرزانگان محیط را خالی کنند عرصه برای به اصطلاح روشنفکران باز می شود. روشنفکران آن زمان که به هر چه، به هر دستاورد، نه می گفتند از عرصه روشنفکری دور می افتادند. ولی چرا به انقلاب رسیدیم و چرا این انقلاب اسلامی شد و مثلا" سوسیالیستی نشد؟ استبداد و فساد و نظام حکومتی، غربگرائی و وابستگی رژیم به بیگانگان و توطئه به عنوان دلایل انقلاب آورده شده است ولی اینها از توضیح روی کار آمدن حکومت اسلامی عاجز است. چرا هیچ کدام از کشورهای دیگر انقلاب اسلامی نداشتند؟ تفاوت موقعیت انقلابی با خود انقلاب فرسنگ هاست و علت پیروزی انقلاب بحران زدگی خود حکومت بود. چرا در 1342 آن شورش به انقلاب منجر نشد؟ حکومت ها در پیروزی انقلاب ها سهم بیشتری دارند. خاطرات حسین بروجردی باور نکردنی است. اگر پادشاه در راس آن ساختار، ادامه مشروطه بود خودش نمی بایست رهبری انقلاب اسلامی را بدست گیرد در صورتی که خود شاه در کنار بختیار و خمینی گویی خواستار رهبری انقلاب بود. در بحران همیشه می خواست یا تسلیم شود و یا از کشور برود. اگر حکومت واقعا" ایستاده بود و مبارزه کرده بود شاید پیروز می شد ولی تسلیم شد. پدران مشروطه گفته بودند ما با رنج های بسیار این غول خطرناک مذهب را در شیشه کردیم و بر آیندگان است که با هوشیاری نگذارند این غول آزاد شود. آن سکولاریسم با هزار بدبختی حاصل شده بود و نه شاه حق داشت دو دستی آ ن را تقدیم کند و نه روشنفکران حق داشتند چنین کاری کنند. به همین دلیل بر توطئه بین المللی نمی باید تکیه کرد. * تقدس و نگرش مذهبی به سیاست در ذهن کسانی که اعتقاد دینی هم نداشتند چیره بود . انقلاب و سرنگونی و توهم ایجاد یک جامعه بی طبقه بخشی از این مفاهیم مقدس بودند. تمامی اقدامات اصلاحی محمد رضا شاه مورد مخالفت قرار می گرفت چون به زعم آنها انقلاب را به تاخیر می انداخت یا به رژیم مشروعیت می بخشید. در سه دوره ای که از آن دوره های مشروطیت و آزادی نام برده اند بهیچوجه برنامه و نگرشی جدی و عملی به توسعه واقعی ایران وجود نداشت. برنامه توسعه ناقص در رژیم گذشته در چشم مخالفین نمی باید اصلاح می شد بلکه باید با خود رژیم و به هر بهایی از بین میرفت. تاریخ نشان داد که آن رژیم چندان هم در برابر مخالفین نمی توانست مقاومت کند و می شد به اصلاح آن پرداخت ولی متاسفانه گفتمان شیعی – لنینیستی غالب بر روشنفکران به چیزی جز نابودی نمی اندیشید. دگم هایی مانند اینکه جامعه همیشه رو به پیشرفت و تکامل است و نمی تواند به عقب رود نیز کمک می کرد به دلخوشی که هر چه پیش آید بهتر از وضع موجود خواهد بود.* اشتباهات رژیم گذشته را نه می شود با آن کینه چپ دید و نه با آن خطا پوشی سلطنت طلبان. رژیم و اپوزیسیون در رابطه با هم بوده اند ولی می شود به گونه ای آنها را جدا از هم بررسی کرد. موضوع شرایط ایران بود، جنگ جهانی دوم بود و رفتن رضا شاه و آمدن محمد رضا شاه. موضوع مدرنیته و تجدد بود که با انقلاب مشروطیت آمد و می بینیم که فرهنگ تجدد در مردم وجود نداشت. ما خود را با حکومت بیگانه می دانستیم و تجدد و این مسائل از نظر ما ربطی به مردم نداشت و به حکومت مربوط بود. ما با همین برداشت به کشورهای غربی آمدیم ولی وقتی مالیات دادیم فهمیدیم که اینها به خودمان هم مربوط است. یک فرد بی سواد جامعه غربی به حقوق شهروندی خود آشنا است؛ ولی نه حکومت در ایران اجازه می داد و نه روشنفکران به این مسائل می پرداختند. مدرنیته یک طبقه متوسط به وجود می آورد که خواست هایی داشت و نمی شد که آزادی سیاسی نداشته باشد و همه چیز از یک نفر آمدن معلوم بود به کجا می انجامد . حکومت فردی و عدم استقلال قوه قضایی، و اقتصاد که در سطح های بالا خانوادگی می شد جامعه را ضعیف می کرد. در موضوع دین همه اش آخوند بازی بود و کمک به توسعه شبکه اسلام سیاسی.. از دستاوردهای انقلاب مشروطه فقط با ستارخان و باقر خان آشنا بودیم و نمی دانستیم حقوق بشر چیست. نیروهای چپ، رضا شاه را فقط با اقتدار تعریف می کردند. در برابر مفهوم انقلاب، مفهوم اصلاحات وجود نداشت. همه حکومت ها در ایران با خون و خونریزی آمده و رفته بودند. اصلاحات برای نیروهای مخالف کفر بود.* یکی از اشکالات بزرگ عدم پاسخگویی به سوالات مردم و عدم تشریح سیاست ها برای مردم بود. عدم ارتباط اطلاعاتی بین دولت و مردم از ضعف های قابل توجه بود. اشکال در رژیم گذشته عدم اجرای قانون بود.* روشنفکران ما همیشه دچار تناقض بودند. مثلا" میرزا حسن خان رشدیه که خیلی هم برای آموزش نوین زحمت کشید و آواره شد ولی خدا را شکر می کرد که مجبور نشد ملکی را به یک زرتشتی بفروشد. یا قاتلین کسروی و رزم آرا را که تجلیل می کردند. بیشترین افسوس بر ما مردم معمولی که در رژیم سابق تاریخ خیلی نزدیک مان را نمی دانستیم که رضا شاه چه خدماتی به مردم کرد.در نتیجه گیری از بحث ها توجه دوستان به نکته اصلی سخنان آقای داودیان جلب شد که دستگاه حکومتی پیشین می خواست همه چیز را تغییر دهد جز خودش را. دستگاه حکومتی از دوره رضا شاه خود را در یک زمینه اصلی تغییر عمده داد و از صورت سربازگیر و مالیات گیر درآورد و به صورت سازنده کشور و خدمت گزارنده به مردم درآمد. قبلا" حکومت ها، مگر در موارد استثنائی، این را وظیفه خود نمی دانستند. ولی پس از یک دوره سازندگی تغییر بنیادی مورد نظر آقای داودیان – دولت به عنوان نماینده مردم – لازم آمد که صورت نگرفت. به همین دلیل خدمات دولت حالت اربابی پیدا کرد که رعایا باید اطاعت می کردند و این نکته اساسی است.در مورد تعریف حکومت و دولت – گاهی دولت به عنوان حکومت بکار می رود و گاهی وسیع تر. رویهمرفته دولت مصرف خارجی دارد مثلا" در سازمان ملل دولت ها عضو هستند که هم شامل حکومت است و هم مردم و سرزمین. در داخل کشور ها حکومت است که تصمیم می گیرد چکار کند. آمریکایی ها برای رفع اشکال، حکومت را دستگاه اجرایی ( ادمینستریشن) می گویند و دولت قدرت حکومتی است و نماینده کشور و ملت در جامعه جهانی.موضوع بحث نشست آینده :بررسی " راه دشوار استقلال و حزب مشروطه ایران" نوشته آقای مهرداد احسانی پور

درخواست بنياد ميراث پاسارگاد از وزير فرهنگ بريتانيا

2008-10-12T07:40:00.000-04:00

برای ثبت کردن منشور کورش در حافظه ميراث جهانیبه مناسبت 29 اکتبر، روز کورش بزرگعاليجناب آقای آندرو موری برن هايموزير فرهنگ، رسانه ها و امور ورزش دولت بريتانياتاريخ: 10 اکتبر 2008آقای عزيزشما، به عنوان بالاترين مقام دولت انگلستان در زمينه ی نگاهداری و نگاهبانی از آثار فرهنگی، در ميان گنجيه هاي بشری موجود در کشور خود، از منشوری کهن نگاهداری می کنيد که اگرچه از نظر تاريخی متعلق به سرزمين و ملت ايران بوده و از نظر اصول و قوانين موجود متعلق به کشور شماست اما در واقعيت بخشی از ميراث کل بشريت محسوب می شود. طبعاً، با آگاهی و درگيری عملی به کار نگاهداری و نگاهبانی از آن مشغوليد. اگرچه اين اثر نادر جهانی، که منشور کورش بزرگ و اولين اعلاميه ی حقوق بشر خوانده می شود، به دليل محتوای آن، يکی از بی بديل ترين اسناد تاريخی تمدن بشر است اکنون در موزه ی بريتانيا به خوبی نگاهداری می شود اما نقل و انتقال هاي گهگاهی آن که می توانند به برخی ملاحظات سياسی در ارتباط باشند، ممکن است آن را در معرض خطر نابودی قرار دهد. با توجه به آنچه آمد، بی بديل بودن اين اثر از يکسو و خطراتی که ممکن است برای آن پيش آيد، از سوی ديگر، ضرورت ثبت آن در «حافظه ی ميراث جهانی» را به شدت مطرح می کند. يقيناً خود جنابعالی، که از علاقمندان به ميراث های تاريخی و فرهنگي جهانی هستيد، اطلاع داريد که، بر اساس پيش بينی های مندرج در بنيادنامه ی «حافظه ی ميراث جهانی» که 15 سال پيش از سوی يونسکو تنظيم و اعلام شده، اين «گل نوشته» قابليت ثبت در حافظه ی ميراث جهانی را دارد. عاليجناب، ما، به عنوان نهادی غير سياسی و داوطلبانه، که عاشقانه در راه حفظ و نجات محوطه ها و آثار باستانی ايران کهن می کوشيم، از شما تقاضا داريم که، به خاطر مالکيت قانونی کشورتان بر منشور کورش بزرگ، پرونده ی اين اثر گرانبهای بشری را که پيشاهنگ انديشه ی صلح طلبی، عدم خشونت، آزادی مذاهب و ممنوعيت برده داری و بيگاری است، برای ثبت در حافظه ميراث جهانی به يونسکو بفرستيد تا پيش بينی های لازم برای جاودانه کردن اين اثر و محتوای آن بعمل آيد.با سپاس از اقدامی که خواهيد کردشکوه ميرزادگی دکتر محمدعلی دادخواهموسس و مسئول امور اجرايي بنياد رييس کانون وکلای حقوق بشر مسئول امور حقوقی بنياد رونوشت به:آقای رابرت نيل مک گروگررييس موزه بريتانياآقای دکتر عبدالکريم لاهيجینايب رييس فدراسيون بين المللی جامعه های حقوق بشر
---------------------------نظر شما در مورد مطلبی که خواندید چیست؟
---------------------------

پرسشی از ایرانیان طرفدار جمهوری در خارج از کشور

2008-10-12T07:39:00.000-04:00

اکثر ما، چه جمهوریخواه و چه طرفدار نظام پادشاهی پس از ۳۰ سال تجربه تلخ سیاسی، فرهنگی‌ و اجتماعی به این نتیجه رسیده‌ایم که مخصوصا در این برهه حساس تاریخی‌ "افراط" یعنی‌ ویرانی. در این شکی نیست که در هر دو جناح هستند افراد، گروها، سازمان‌ها و احزابی که افراطی می پندارند و عمل می کنند. اما روی سخن ما و پرسش ما از آن دسته است که در ۳۰ سال گذشته به صورت جدی به اهمی ت "ایران اول" فکر کرده‌اند و به اهمی ت "یک ایران آزاد و دموکراتیک" اعتقاد دارند. پرسش این است. آیا شما جمهوریخواهان هنوز هم پس از ۳۰ سال معتقد هستید که پادشاهی می تواند از جمهوری اسلامی بدتر باشد برای ایران؟ آن هم در زمانی‌ که همه می گوییم این مردم آن مردم ۳۰ سال گذشته نیستند و ما با ملتی‌ سرو کار داریم که تجربهء سیاسی بزرگی‌ کسب کرده؟ و این ملت است که باید تصمیم نهایی را بگیرد.آیا دلیل اینکه شما می دانید شاهزاده رضا پهلوی می تواند نقش مهمی ‌ در یکپارچه کردن مبارزه ایفا کند ولی‌ حاضر نیستید که نقشی‌ که او می تواند در انسجام بخشیدن به اپوزيسيون داشته باشد را به رسمیت بشمارید از مخالف بودن شما با نظام پادشاهی است یا اینکه از ترس شما است که مبادا در روز رای گیری مردم ایران به پادشاهی به عنوان نوع حکومت رأی دهند؟ آیا پیروزی شما در سیاست های خود برای شما مهمتر است یا آزادی ایران و مردم ایران؟و بالاخره، آیا شما جمهوریخواهان می خواهید که جمهوری اسلامی شر خود را از سر مردم ایران کم کند یا هنوز هم دشمنی کردن با پادشاهی برای شما مهمتر است؟آیا شما به تجاربی که خود شما جمهوری خواهان، و مردم ایران در ۳۰ سال تلخ گذشته کسب کرده‌اند اعتقاد دارید یا نه؟ آیا شما به مردم ایران اعتقاد دارید یا نه؟ آیا شما اعتقاد دارید که پس از تجربهء "جمهوری اسلامی" دیگر نمی شود به مردم ایران یک نوع حکومت (چه پادشاهی چه جمهوری) را تحمیل کرد یا نه؟ اگر به مردم ایران اعتقاد دارید نباید امروز از حمایت کردن از شاهزاده رضا پهلوی به عنوان رهبر اپوزيسيون هراس داشته باشید. مگر اینکه چیزی که شما دچارش هستید خود کامه‌گی و خود شیفتگی‌ باشد. هیچ کدام ما نمی دانیم که در یک رای گیری آزاد مردم ایران به چه نوع حکومتی رأی خواهند داد ولی‌ دست کم ما طرفداران نظام پادشاهی از اینکه اگر فردا در رای گیری آزاد مردم به جمهوری رای دادند هراسی نداریم. جمهوری خواهان اما ۳۰ سال فرصت داشتند که مشکل "رهبری" را برای طرفداران "جمهوری" حل کنند و نکردند.فرقی‌ که بین طرفدارن نظام پادشاهی و جمهوری وجود دارد این است که با تمام کمی ‌ و کاستی‌ها دست کم اکثریت طرفداران نظام پادشاهی در اینکه شاهزاده رضا پهلوی رهبر و نماد پادشاهی هستند توافق دارند. این در حالی‌ است که جمهوریخواهان هنوز پس از ۳۰ سال قادر نیستند که یک "رهبری" مشخص را به مردم ایران معرفی‌ کنند. آن هم در زمانی‌ که یکی‌ از بزرگترین در خواست‌های مردم ایران و آزادی‌خواهان این است که مشکل "رهبری" را حل کنید.نه حاضر هستید که شاهزاده را به عنوان یک رهبر سیاسی که می تواند "در پناه پشتیبانی‌ همگانی" نقش مهمی در آزادی ایران ایفا کند بپذیرید و نه قدرت معرفی‌ یک "رهبری" را که جمهوری خواهان بتوانند در کنار او یکپارچه و هماهنگ بر ضد جمهوری اسلامی اقدام کنند را دارید.در نتیجه، اگر کمی ‌ دموکرات و منصف باشید شما جمهوریخواهان باید بپذیرید که مخالفت های احساسی‌ و مسلکی شما با نقشی‌ که شاهزاده رضا پهلوی به عنوان رهبر "اپوزيسيون" می تواند ایفا کند کمک بزرگی‌ به ادامهء بقای جمهوری اسلامی کرده است. و در این میان، این مردم ایران و وطن است که با سرعت رو به نابودی می روند. وظیفهء همهء ما آزدیخواهان آن است که بهترین و کم هزینه‌ترین راه جانی برای مردم ایران را، که کمک کند مردم ایران و کشور ما از این کابوس وحشتناک و نابود کننده نجات پیدا کنند، ارائه دهیم و در کنار یکدیگر به باز‌سازی ایرانزمین بپردازیم و اجازه ندهیم که جهانیان ایران را تبدیل به یک ایرانستان مخروبه کنند.سازمان ما، به عنوان یک سازمان مردمی طرفدار نظام پادشاهی، از هر جمهوریخواهی که به ایران و ایرانی‌ و حکومت مردمی اعتقاد دارد می ‌خواهد که اول به مردم ایران و به میهن فکر کند و وجدان انسانی‌ خود را به کار گرفته و بیاید در کنار یکدیگر مشکل رهبری اپوزيسيون را یک بار برای همیشه حل کنیم. ما ایرانیان فرصت زیادی نداریم و این دور باطل بلا‌تکلیفی باید هر چه زودتر خاتمه یابد. بدون شک تاریخ قضاوت مثبتی خواهد داشت در مورد جمهوری خواهانی که جرأت این را داشتند که در بدترین زمان در تاریخ ایران از خود رشادت وجدانی نشان داده و برای شکستن این تابو (خط قرمز) تصمیمی اتخاذ کنند که به سود مردم ایران و میهن تمام شود.مسلما تصمیم نهائی در مورد نوع نظام آینده با مردم ایران خواهد بود اما مهم این است که امروز "تا کار از کار نگذشته" همهء ما کوشش کنیم تا مردم ایران را به آنجایی برسانیم که بتوانند "آزدانه در مورد سرنوشت خود رای دهند".جمهوری خواهان می توانند مشکل رهبری اپوزيسيون را با "یک تصمیم مثبت" به سود مردم ایران حل کنند. امیدواریم که توانسته باشیم این پیام را به صورت مثبت ارائه داده باشیم و امیدواریم که همهء ما متوجه باشیم که وظیفهء ما اول نسبت به مردم ایران و میهن است.بیایید در لحظاتی که ایران ما در دو راهی‌ نابودی کامل یا آزادی و پیشرفت قرار گرفته است در کنار یکدیگر به وجدان خود رجوع کنیم و در خدمت به مردم گامی مثبت برداریم و این "انقلاب مرگ" را در گورستان تاریخ ایران دفن کنیم. ایران فردا متعلق به مردم ایران است و ما باید هر کاری که از دستمان ساخته است انجام دهیم تا ایران را برای مردم ایران حفظ کنیم.و در این راستا کمی ‌بیش از این به مردم ایران اعتقاد داشته باشیم و باور داشته باشیم که آنها خواهند توانست با قابلیت ها و تجارب کسب شده از این ویرانستان یک ایران قدرتمند و سر بلند برای خود و فرزندان خود بسازند.سیاستمداری موفق می شود و نامش جاودانه می ماند که بتواند در شرایطی بحرانی‌ تصمیمی بگیرد که وزنه را به سود مردم دگرگون و سنگین کند، نه اینکه از مردم استفاده کند تا وزنه را به سود آرمان های خود سنگین کند.همهء ما در خدمت مردم ایران هستیم و در خدمت دفاع از خاک میهن و زمان آن رسیده که همهء ما این شهامت را داشته باشیم تا در این لحظات تاریخ ساز تصمیم‌های بزرگ که منجر به آزادی میهن و ملت شود بگیریم.یک سیاستمدار که خود را میهن دوست و از مردم می نامد باید توان و آینده نگری قوی داشته باشد و قدرت تشخیص و تمیيز دادن بین سیاست بد از سیاست درست. سی سال گذشته باید به ما آموخته باشد که سیاست‌های سی سال گذشته راهگشا نبوده و باید همهء ما در روابط خود با یکدیگر تجدید نظر کنیم. اگر موفق به این کار نشویم در پرتگاه و مرز "خیانت به مردم و میهن" قرار گرفته‌ایم.در قبال پشتیبانی جمهوریخواهان از نقشی‌ که شاهزاده رضا پهلوی می تواند به عنوان تنها رهبر اپوزيسيون، در جهت هم‌آهنگ کردن و شدت بخشیدن به مبارزه، ایفا کند، طرفدارن نظام پادشاهی نيز بايد، به نوبهء خود، پیمان خود را با جمهوری خواهان تازه کرده و فراموش نکنند. هیچ کدام ما بر دیگری حق بیشتری نداریم بلکه همهء ما "مردم ایران هستیم" و همهء ما برای آزاد کردن "حق خود" از اسارت و ظلم می کوشیم.و در فردای آزادی و رأی گیری برای "تعیین سرنوشت و نوع حکومت"، و حتی پس از روز رأی گیری، همهء ما مردم و ملت هستیم که باید در بازسازی ایران نقشی‌ مهم ایفا کنیم و حقوق یکدیگر را محترم بشماریم؛ زیرا بدیهی‌ است که برای نجات ایران و باز سازی، میهن ما به همهء استعداد‌ها نیاز دارد. بیایید وطن را نجات دهیم و امید برای زنده ماندن و زندگی‌ کردن را به مردم خود باز گردانیم. وطن نام فرد فرد ما را صدا می زند و به کمک ما نیاز دارد و ما نباید با یک دنده گی‌ به دشمنان ایران میدان دهیم.سازمان پرچمداران (داخل ايران)، مهرماه 1387

اعدام در ایران را متوقف کنید

2008-10-10T13:51:00.000-04:00

در حالی روز 10 اکتبر روز جهانی علیه اعدام را گرامی میداریم که تعداد زیادی از زندانیان سیاسی در ایران محکوم به اعدام هستند و دهها کودک در زندانهای ایران kdc در انتظار مرگ بسر می برند.

گزارشها از زندانهای مختلف کشور حاکی از وجود صدها زندانی محکوم به مرگ در هر زندان است. بعنوان مثال در زندان گوهردشت کرج چند صد نفر محکوم به اعدام هستند. در زندان اصفهان نزدیک به 100 نفر در انتظار مرگ بسر می برند و از سایر زندانها آمارهایی کم و بیش مشابهی می رسد.

اعدامهای گروهی در میادین شهرها و در مقابل چشمان بهت زدۀ کودکان، زنان و مردان سالخورده به اجرا گذاشته می شود. پخش صحنه های اعدام گروهی از تلویزیون و یا چاپ تصاویر آنها در روزنامه های دولتی به امری معمولی مبدل شده است. اعلام رسمی آمار اعدامهای گروهی چند روز قبل از اجرای حکم توسط سعید مرتضوی و موارد متعدد دیگر.

در حال حاضر زندانیان سیاسی مانند فرزاد کمانگر، انور حسین پناهی، فرهاد وکیلی، علی حیدریان، علیرضا کرمی خیرآبادی و زندانیان دیگر محکوم به اعدام هستند.

نوجوانانی که حین ارتکاب جرم کمتر از 18 سال سن داشتند مانند علی مهین ترابی، بهنود شجاعی و ده ها نوجوان دیگر در انتظار مرگ بسر می برند.

این احکام غیر انسانی هدفی جزء ایجاد رعب و وحشت و تن ندادن به خواسته های بحق مردم چیز دیگری نمی تواند باشد.

احکام غیر انسانی مانند اعدام زندانیان سیاسی، اعدام کودکان، سنگسار و اعدامهای دست جمعی به دستور و تایید شاهرودی رئیس قوه قضائیه با توجیهات مذهبی صورت می گیرد.

علیرغم تعهدات و معاهدات بین المللی که رژیم ملزم به اجرای آنها است ولی تا بحال تمامی آنها را نقض و زیر پا گذشته است .

همزمان با روز جهانی علیه اعدام صدای اعتراض خود را در ایران و جهان برای پایان دادن به موج اعدامهای که تقریبا روزانه به اجرا گذشته میشود و ابزاری است در دست حاکمین مستبد که حکومت استبدادی خود را بر مبنای جنایتهای ضد بشری اینگونه ادامه میدهند رساترکنیم.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، اعدام زندانیان سیاسی، اعدام کودکان، اجرای حکم سنگسار و اعدامهای دست جمعی را به عنوان یک جنایت ضد بشری محکوم می کند و در روز جهانی علیه اعدام، خواستار لغو مجازات اعدام در ایران است.

19 مهر 1387 برابر با 10 اکتبر 2008

نوید آزادی

عکسی از بزرگداشت استاد رضا فاضلی

در گذشت رضا فاضلی

حمایت تعبیدیان سیاسی.

کورش احمدی مبارز سیاسی در غربت در گذشت

کوروش احمدی

مبارز سیاسی در غربت

در گذشت

مردم رای خود را درباره جنگ در غزه داده اند

در زمستان استبداد جای مردم خالیست

رژیم ایدزی

همکاری اتمی کره شمالی با رژیم آخوندی

طی 24 ساعت گذشته 19 نفر در ایران اعدام شدند

احمدی نژاد: مصر موضع خود را سریعا اعلام کند

سنگسارها در ایران ادامه دارد؛ حداقل 10 نفر دیگر در خطر سنگسار هستند

اوباما: ایران خطری واقعی برای امنیت آمریکاست

اعلامیه حزب مشروطه ایران

بازهم عید آمد، ولی ما هنوز، لُختیم؟

ملت شدن روی کاغذ نیست

پیام شاهزاده رضا پهلوی درپشتیبانی از اعتراضات دانشجویان در روزهای اخیر

اگر مسیح زنده بود، یا در بند 209 بود یا در صف اعدامی ها

پادشاهی و رهبری

عقب نشینی دولت احمدی نژاد در مقابل اعتراض کارگران

فدرالیسم؟ گول میزنید یا تعارف میکنید؟

رفسنجانی: وارد کردن اعراب به پرونده هسته ای توطئه است

گزارش نشست 46 دفتر پژوهش

نگاهی به هفتمين کنگره حزب مشروطه ايران

یک نظامی مخالف ایرانی در ترکیه ناپدید شده

اختلال شديد در شبكه اينترنتي كشور

تشویق به بسیجی کردن اقتصاد کشور

پیام شاهزاده رضا پهلوی درپشتیبانی از اعتراضات دانشجویان در روزهای اخیر

در نبردی طولانی برای حقوق بشر

«نجات کشور» از چی؟ از کی؟

كارهاي بسياري براي محدود كردن برنامه‌ي هسته‌يي ايران بايد انجام شود

رویارویی ولی فقیه با جنبش دانشجویی

صدور حكم اعدام در ملاعام براي سه متهم پرونده بمب‌گذاري در شيراز

شمارش معکوس ِ پایان ِ جمهوری اسلامی

احمدی نژاد به اوباما تبریک گفت

زیان سنگین افزایش ارزش دلار برای اقتصاد ایران

زیان چهار میلیارد دلاری

بیانیه دانشجویان و دانش آموختگان لیبرال دانشگاههای تهران به مناسبت سیزده آبان

بزرگداشت کورش بزرگ

آقای گنجی ! ..... شما چرا؟

نگرانی شدید رژیم از گسترش اعتراضات اجتماعی

اطلاعیۀ دبیرخانۀ شاهزاده رضا پهلوی در مورد شبکۀ تلویزیونی «آریامهر»

خاتمی خواستار تغییر روشها در کشور شد

واکنش سران ایران به بحران مالی آمریکا

لاریجانی: درحال بررسی درخواست مذاکره با آمریکایی‌ها هستیم

تصویب قانون زندان‌زدایی در مجلس ایران

نگرانی شدید رژیم از گسترش اعتراضات اجتماعی

برخورد وحشیانه مزدوران رژیم اشغالگر با مردم

نامه جانباز شکنجه شده در زندان رژیم به خامنه ای

استرالیا شرکتها و افراد وابسته به رژیم را تحریم کرد

مترجم بریتانیایی برای ایران 'جاسوسی می کرد'

محمد خاتمی، میزبان رهبران سابق جهان

یک شیر و خورشید در خانه

گزارش نشست 43 دفتر پژوهش ح.م.ای

درخواست بنياد ميراث پاسارگاد از وزير فرهنگ بريتانيا

پرسشی از ایرانیان طرفدار جمهوری در خارج از کشور

اعدام در ایران را متوقف کنید